Winkelwagen
U heeft geen artikelen in uw winkelwagen
Infecties kunnen overal op de huid ontstaan. Was u regelmatig en grondig om schadelijke ziektekiemen en bacteriën te verwijderen.
Als iemand in huis een huidinfectie heeft, was de spullen (zoals beddengoed, handdoeken, drink- en eetgerei) die hij of zij heeft gebruikt grondig, voor ze zelf te gebruiken.
Kleed u snel om als u natte, zweterige kleren aan hebt en droog u volledig af om de kans op schimmelinfecties van de huid te verminderen. Draag ook slippers in gemeenschappelijke kleed- of doucheruimtes.
Ziektekiemen kunnen gemakkelijk snij- en schaafwonden infecteren. Dus als u gewond bent geraakt, reinig de wond en gebruik een ontsmettingsmiddel om eventuele ziektekiemen te doden. Bedek vervolgens de wond tegen vuil en ziektekiemen.
Een huidontsteking bij honden is een veel geziene klacht en wordt doorgaans veroorzaakt door een bacterie of schimmel.
De meest voorkomende bacteriële huidinfectie, genaamd “pyodermie”, wordt veroorzaakt door de Staphylococcus pseudointermedius bacterie. Dit piepkleine organisme profiteert van kleine wondjes in de huid of weke plekjes. Hierdoor kan het makkelijk binnendringen in het lichaamsweefsel en zich vermeerderen.
Deze vermeerdering activeert een reactie van het immunsysteem: weg met die indringer! Hierdoor ontstaat een ontstekingsreactie, zodat de beschermende lichaamscellen snel ter plaatse zijn en de boosdoener vlug weg kunnen werken.
Één van de meest voorkomende huidinfecties door een schimmel, is Dermatophytose, ook wel “Ringworm” genoemd. Deze bijnaam verdient hij, omdat de hond vaak ronde, kale plekjes op de huid krijgt.
Specifiek voor schimmels en gisten zijn vochtige, warme plekken zoals huidplooien favoriet. Vaak ontstaan hier door de broeiende omgeving weke plekjes of scheurtjes in de huid, waarin de schimmel ongeremd zijn gang kan gaan.
De geadviseerde orale antibiotica voor de behandeling van aan S. aureus gerelateerde huidinfecties bij volwassenen en kinderen zijn, in het licht van de resistentie van S. aureus , adequaat [ tabel ]. Pas wanneer meer dan 20% van de bacteriën resistent is, wordt een ander antibioticum aangeraden. Voor de behandeling van impetigo wordt aanbevolen eerst een lokaal antibioticum (fusidinezuur) te gebruiken. Bij volwassenen bleek 5% en bij kinderen minder dan 1% van de bacteriën resistent tegen fusidinezuur, dus ook dat is een adequate optie voor de behandeling.
Tabel Het resistentieniveau van Staphylococcus aureus in Nederland voor eerste- en tweede keus orale antibiotica voor verschillende bacteriële huidinfecties vo
| Eerste keus | % resistent | Tweede keus | % resistent | ||
| Impetigo | Volwassenen | Flucloxacilline | 1,0 | Azithromycine | 6,9 |
| Kinderen | Flucloxacilline | 0,0 | Azithromycine | 5,9 | |
| Cellulitis en erysipelas | Volwassenen | Flucloxacilline | 1,0 | Claritromycine | 5,5 |
| Kinderen | Clarithromycine | 4,2 | Azithromycine | 5,9 | |
| Folliculitis en furunkel | Flucloxacilline | 1,0 | n.v.t. |
Er zijn een aantal verschillende soorten huidinfecties en het soort infectie is afhankelijk van het micro-organisme dat de infectie veroorzaakt. Enkele veelvoorkomende soorten huidinfecties zijn:
Steenpuisten
Een steenpuist is een rode, pijnlijke bult op de huid, meestal in de nek, oksels, op het gezicht of op de billen.
Cellulitis
Cellulitis is een bacteriële infectie van de dieper gelegen huidlaag (dermis) en de vetlaag en het zachte weefsel (de subcutane weefsels) die onder de huid liggen.
Ringworm
Ringworm is een schimmelinfectie die vaak de niet-bedekte delen van het lichaam aandoet, zoals benen, armen of gezicht. Deze veroorzaakt een ringvormige rode uitslag.
Zwemmerseczeem/voetschimmel (Tinea pedis)
Zwemmerseczeem is een schimmelinfectie die meestal jeuk, een branderig gevoel en een schilferige huid met kloofjes tussen de tenen veroorzaakt.
Antibiotica zijn ingedeeld in eerste, tweede en derde keus antibiotica.
Eerste keus antibiotica: geven geen ESBL vorming (een vorm van multiresistente). Voorbeelden zijn:
Tweede keus antibiotica:
We geven liever een eerste keus middel, maar als dat niet werkt, geven we een tweede keus antibioticum. Voorbeelden zijn:
Derde keus antibiotica.
Het gebruik van derde keus antibiotica is bij wet verboden. Er gelden uitzonderingen, namelijk wanneer er bewezen is dat er geen andere behandelopties zijn. Voorbeelden zijn: