Behandeling van Eczeem op de Huid - Biopt en Diagnose

Behandeling eczeem op voet

Om het eczeem aan de voeten te behandelen kun je een aantal dingen doen. Hierin is het vooral belangrijk om uitlokkers van het eczeem te vermijden en de juiste cremes en zalven te smeren.

Vermijd irriterende stoffen

Vermijd natte voeten en tenen

Natte voeten zijn extra vatbaar voor een wekere huid. En zo ook voor infecties en huidbeschadigingen. Daarom is het belangrijk om je voeten goed droog te maken zodra je de douche uitstapt. Probeer niet te wrijven, maar dep ze droog.

De juiste voetverzorging

Naast het kalmeren van het eczeem is het ook belangrijk om de conditie van de voeten, en met name de voetzool, te verbeteren doormiddel van de juiste voetverzorging. Zodat het beter weerbaar is tegen invloeden van buitenaf.

Draag elke dag schone sokken
Draag katoenen sokken en vermijd synthetische of wollen sokken
Maak de tenen en voeten altijd goed droog
Draag luchtige schoenen, zodat de kans op zweetvoeten kleiner is
Vermijd strak zittende en slechte ademende schoenen zoals leren schoenen
Maak blaasjes en blaren niet kapot
Probeer bij jeuk zo min mogelijk te krabben. Als de jeuk te overweldigend is kan het smeren van verkoelende of jeukstillende crèmes verlichting geven. Denk aan koelzalf of zinkzalf.
Zorg dat jouw voeten goed gehydrateerd houdt met voedende crèmes of zalven
Was de voeten niet met zeep. Maar met lauw water en eventueel een wasolie.
Smeer een verzorgende voeten crème of zalf. Probeer bij periodes van stress ook wat rust in te plannen. Zo verkom je ernstige opvlammingen van het eczeem.

Uitvoering

Verdoof met een lokaal anestheticum.
Neem het biopt uit het meest representatieve deel van de dermatose. Vermijd cosmetisch gevoelige plaatsen en plaatsen waar de huid heel dun is. Buik, rug, armen en dijen zijn goede plaatsen om een biopsie te nemen.
Identificeer de huidlijnen.
Spreid de huid loodrecht op huidlijnen (dan blijft na de biopsie een ellipsvormige afwijking over die zich gemakkelijk laat hechten).
Biopteer door te draaien, met weinig druk, tot in het subcutane vet.
Wip het biopt met een naaldje omhoog of pak het voorzichtig met een pincet vast onder de huid in het subcutane vet (vermijd samenknijpen van het biopt door het pincet, de weefselstructuur is dan niet meer te beoordelen door de patholoog).
Knip het biopt af onder het niveau van de dermis.
Sluit de wond eventueel met een hechting, weefsellijm of hechtpleister.

Verdoof met een lokaal anestheticum.
Spuit de laesie niet te hoog op, want dan is de diepte van de excisie moeilijker te beoordelen en kan een verzonken litteken ontstaan.
Shave het stratum papillare (na excisie mag geen vetweefsel te zien zijn).
Houd het scheermesje meer of minder gebogen en maak een voorzichtig zagende beweging.
Optioneel: stip bloedende vaatjes aan met aluminiumchloride 20%-oplossing (als adstringens) of coaguleer ze (niet te diep, anders ontstaat een wond met een litteken).
Vermeld op het PA-formulier dat het om een shavebiopsie gaat.
Re-epithelisatie volgt binnen 2 weken.

Excisiebiopsie [figuur 4]

Streef naar volledige verwijdering van de huidafwijking.
Identificeer de huidlijnen.
Verdoof met een lokaal anestheticum. Teken met huidpotlood of viltstift een ellips (2/3 × 1/3-regel) en snijd aan de buitenrand van deze lijn, dat is dan altijd een marge van 2 mm.
Maak een ellipsvormige excisie in de richting van het regionale klierstation, eventueel tegen de huidlijnen in.
Excideer bij een gepigmenteerde afwijking op een arm of been in de lengterichting van de extremiteit.
Houd een marge aan van 2 mm en verricht de excisie tot in de subcutis.
Bij een therapeutische excisie wordt een marge van 3-4 mm geadviseerd, maar het direct verrichten van een therapeutische excisie met een ruime marge wordt afgeraden. De klinische diagnose ‘melanoom’ wordt in ongeveer 30% van de biopten niet bevestigd, dus veel afwijkingen die geen melanoom zijn zouden onnodig ruim worden verwijderd. De marge van de therapeutische excisie wordt bepaald door de breslowdikte (die microscopisch vanaf het oppervlak wordt gemeten) en deze is klinisch niet betrouwbaar te schatten.
Sluit de wond met een hechting, weefsellijm of hechtpleister.

Tot slot

Eczeem is een complexe huidaandoening waarbij meerdere factoren een rol spelen. Mensen met eczeem hebben vaak baat bij het vermijden van bepaalde voedingsmiddelen en een verhoogde inname van voeding die de eczeemklachten helpen verlichten. Zo kun je met voeding de huid van binnenuit ondersteunen. Echter geldt hierin geen one-size-fits-all. Daarom is het belangrijk om erachter te komen wat jouw specifieke triggers zijn. Dat kun je het beste samen met een deskundige of diëtist doen.

Nemeth, V., & Evans, J. (2022). Eczema. StatPearls.
Kolb, L., & Ferrer-Bruker, S. J. (2023). Atopic Dermatitis. StatPearls.
Rusu, E., Enache, G., Cursaru, R., et al. (2019). Prebiotics and probiotics in atopic dermatitis. Experimental and Therapeutic Medicine, 18(2), 926-931.
Mao, R., Yu, Q., & Li, J. (2023). The causal relationship between gut microbiota and inflammatory dermatoses: a Mendelian randomization study. Frontiers in Immunology, 14, 1231848.
Sadighara, P., Safta, M., Limam, I., et al. (2022). Association between food additives and prevalence of allergic reactions in children: a systematic review. Reviews on Environmental Health, 38(1), 181-186.
(2016). Inname onverzadigde vetzuren. Voedselconsumptiepeiling 2012-2016. Wateetnederland.nl
DiNicolantonio, J. J., & O’Keefe, J. H. (2018). Importance of maintaining a low omega–6/omega–3 ratio for reducing inflammation. Open Heart, 5(2), e000946. https://doi.org/10.1136/openhrt-2018-000946
Nosrati, A., Afifi, L., Danesh, M. J., et al. (2017). Dietary modifications in atopic dermatitis: patient-reported outcomes. Journal of Dermatological Treatment, 28(6), 523-538.
Maintz, L., Benfadal, S., Allam, J., et al. (2006). Evidence for a reduced histamine degradation capacity in a subgroup of patients with atopic eczema. Journal of Allergy and Clinical Immunology, 117(5), 1106-1112.
(2006). Dossier Richtlijn voor de vezelconsumptie.
Pilkington, S. M., & Rhodes, L. E. (2010). Omega-3 fatty acids and skin. In Nutrition for Healthy Skin (pp. 91-107). Springer, Berlin, Heidelberg.
Lin, J., Ma, L., Yuan, J., Yu, P., & Bai, B. (2023). Causal effects of fatty acids on atopic dermatitis: a Mendelian randomization study. Frontiers in Nutrition, 10, 1083455.
Sawada, Y., Saito-Sasaki, N., & Nakamura, M. (2020). Omega 3 fatty acid and skin diseases. Frontiers in Immunology, 11, 623052.
Kawamura, A., Ooyama, K., Kojima, K., et al. (2011). Dietary supplementation of gamma-linolenic acid improves skin parameters in subjects with dry skin and mild atopic dermatitis. Journal of Oleo Science, 60(12), 597-607.
Lee, Y. M., Yoon, Y., Yoon, H., Park, H. M., Song, S., & Yeum, K. J. (2017). Dietary anthocyanins against obesity and inflammation. Nutrients, 9(10), 1089.

Voetschimmel of eczeem aan de voeten?

Eczeem aan de voeten kan ook lijken op voet schimmel. Een schimmel veroorzaakt namelijk, net als eczeem, een rode huid, schilfering en jeuk. Op zowel de voeten als tussen de tenen. Toch zijn er een aantal belangrijke verschillen tussen beide huidklachten, waaronder de oorzaak.

1. Verschillende oorzaken

Om deze laatste reden wordt voetschimmel ook wel zwemmerseczeem genoemd. Je loopt voetschimmel namelijk het snelste op, in openbare zwembaden. Maar eigenlijk is deze term verwarrend. Zwemmerseczeem, oftewel voetschimmel, is namelijk geen huidontsteking. En eczeem wel. Beide huidklachten hebben alleen vergelijkbare symptomen, waaronder roodheid en jeukende plekken.

2. Verschillende uiterlijke kenmerken

Verder uit voetschimmel zich met name in rode voetzolen, jeuk, witte schilfering en kloofjes. Een typisch kenmerk hierin is de ringvormige schilfering. Dit is bij eczeem niet het geval. In enkele gevallen kan de schimmel ook voor blaren, kleine blaasjes of puistjes zorgen.

Ook zijn er bij schimmel aan de voeten vaak schimmelnagels te zien. De nagels zijn dan geel tot bruin van kleur. Andere plaatsen waar voetschimmel kan optreden zijn de zijkanten van de voeten.

Bij symptomen van voetschimmel is het belangrijk om dit te behandelen. Je kunt dit zelf doen door een anti schimmel crème te smeren om de schimmels te doden. Een huisarts kan deze voorschrijven. Gelukkig is voetschimmel goed te behandelen. Meestal is de infectie binnen vier weken verdwenen.

Aandoeningen van de vulva (Folder)

De vulva is de huid rond de schede en bestaat uit de grote, buitenste en de kleine, binnenste schaamlippen en de clitoris. Klachten van de vulva komen op alle leeftijden voor, zowel bij jonge meisjes als bij oudere vrouwen. Sommige aandoeningen van de vulva zijn gemakkelijk te behandelen, andere vragen langdurige zorg en controle. In deze folder leest u meer informatie over aandoeningen aan de vulva.

Veel voorkomende klachten zijn jeuk, een branderig of schraal gevoel, pijn of irritatie. De meeste klachten worden veroorzaakt door infecties. Andere klachten ontstaan door veranderingen van de huid van de vulva. Huidafwijkingen die elders op het lichaam bestaan (bijvoorbeeld eczeem of psoriasis), kunnen ook op de vulva voorkomen. Aandoeningen van de vulva kunnen het vrijen nadelig beïnvloeden. Andersom kunnen seksuele problemen juist de oorzaak zijn van klachten van de vulva. Soms spelen seksueel overdraagbare aandoeningen een rol. Wanneer u problemen hebt of hebt gehad met seksualiteit, aarzel dan niet dit met de gynaecoloog te bespreken. Ziet u erg tegen het onderzoek op? Bespreek ook dit van tevoren met de gynaecoloog.

Winkelwagen