Alles wat u moet weten over HIV huiduitslag op de handen

Andere HIV‑Symptome

Wenn Sie eines folgenden Symptome bemerken, sollten Sie unbedingt mit einem Arzt sprechen.

• Fieber
• Ausschlag
• Nächtliche Schweiß­ausbrüche
• Müdigkeit
• Halsweh
• Kopfschmerzen
• Muskelschmerzen
• Durchfall

Manche Menschen bemerken grippeähnliche Symptome 1–4 Wochen nach der ersten Infektion. Sie halten oft nur bis zu zwei Wochen an. Diese Phase wird als akute oder primäre HIV-Infektion bezeichnet.

Diese Beiträge könnten Sie außerdem interessieren:

Sophia Akbari

Sophia kommt aus UK und studiert dort Moderne Sprachen. Sie reist gerne, zeltet und kocht für ihre Freunde, was diese (äh meistens) sehr gern mögen. Für den MyTherapy Blog schreibt sie während eines Auslandsjahres, in dem sie in München wohnt.

MyTherapy: Statistik über Wohlbefinden mit Freunden und Familie teilen

Familie und Freunde sind Ihre Felsen in der Brandung? Teilen Sie Ihr Wohlbefinden mit, indem Sie Ihnen in der MyTherapy-App einen Überblick über Ihre Medikation und Ihre Behandlung gewähren.

MyTherapy ist ein Produkt von smartpatient

Laat je goed informeren

Of bel met het Servicepunt van de Hiv Vereniging (ma, di do van 14.00 – 22.00 uur op 020 – 689 25 77) als je naar een persoonlijk gesprek of advies op zoek bent.

Het afweersysteem (ook wel immuunsysteem genoemd), beschermt het lichaam tegen infectie door binnendringende micro-organismen zoals bacteriën en virussen. Wanneer virussen of bacteriën gaan groeien ten koste van je lichaam en wanneer hierdoor lichaamscellen beschadigd raken, dan noemen we dat een infectie.

Om die verdediging goed uit te voeren is het essentieel dat afweercellen de ziekteverwekkers herkennen, en geactiveerd worden om ze onschadelijk te maken. Het is een complex verdedigingssysteem van cellen die met elkaar communiceren en elkaar opdrachten geven. Het afweersysteem is hier altijd mee bezig, ook al merken we het meestal niet. De meeste infecties kan het afweersysteem zelf ongevaarlijk maken, maar hiv helaas niet.

Wanneer je lichaam in aanraking komt met een ziekteverwekker, dan reageert je afweer daarop. Witte bloedcellen (ook wel leukocyten genoemd), antistoffen en bepaalde hulpstoffen verzorgen de afweer. Van die witte bloedcellen zijn de T-helpercellen (dit zijn CD4-cellen) de dirigent. T-cellen activeren, als dat nodig is, de rest van de afweer. Maar het hiv-virus kan CD4-cellen infecteren, en T-cellen zijn CD4-cellen. Hierdoor raakt de afweer ontregeld. CD4-cellen zitten niet alleen in het bloed, maar ook in de lymfeklieren en in alle andere weefsels in je lichaam zitten. Als je de hiv-infectie niet met medicijnen aanpakt, kan het CD4-aantal in het bloed sterk dalen. Dan ontstaat er risico op ernstige infecties.

Door het aantal CD4-cellen te meten kun je een beeld krijgen van hoe goed de afweer werkt. CD4-cellen worden namelijk gedood door hiv. Bij een heel laag aantal CD4-cellen (bijvoorbeeld onder de 200) werkt de afweer waarschijnlijk niet goed genoeg om infecties te onderdrukken waar iemand met een goede afweer niet ziek van zou worden.

Viral load

De hoeveelheid virus in het lichaam wordt de ‘viral load’ genoemd. De viral load geeft aan hoeveel hiv-RNA in het lichaam zit. De hoogte van de viral load kan liggen tussen meerdere miljoenen en zo laag dat het aantal niet meer te bepalen is. We noemen dat dan onmeetbaar (ondetecteerbaar). Meestal is dat minder dan 50, soms is die meetgrens nog lager of iets hoger. Als de viral load onderdrukt is (onder de 200 kopieën/ml) zit er heel weinig virus in het lichaam en kan hiv niet overgedragen worden via seks. Dit noemen we ‘niet meetbaar = niet overdraagbaar’, bij het n=n-dossier vind je meer informatie.

Als je nog geen hiv-medicatie gebruikt, is een viral load onder de 10.000 aan de lage kant. Hoe eerder je begint met hiv-remmers, hoe beter het is voor je gezondheid op de langere termijn. Het is goed om de viral load altijd zo laag mogelijk te houden, zo blijft ook het viral reservoir zo klein mogelijk.

Uitgebreide jeuk zonder zichtbare huidafwijkingen

Dit is een vorm van jeuk waarbij het een uitdaging kan zijn om de oorzaak boven water te krijgen. De eerste vraag is: zijn er inderdaad helemáál geen huidafwijkingen zichtbaar, of zijn ze misschien heel subtiel?

Is de huid aan de droge kant? Droge huid alléén kan al flinke jeuk veroorzaken. Goed invetten met onderhoudszalf (vaseline, cetomacrogolzalf, lanette zalf of koelzalf) zou dan de oplossing kunnen zijn.

Heeft u vroeger constitutioneel eczeem gehad? Een nieuwe opvlamming van constitutioneel eczeem kan soms heel subtiel zijn met relatief weinig roodheid, maar intussen wel heel veel jeuk veroorzaken. Ook hier is een vettende zalf van belang, eventueel gecombineerd met een ontstekingsremmende zalf.

Zijn er mensen in de omgeving die ook jeuk hebben? Een schurft-infectie geeft enorm veel jeuk (vooral ’s nachts) en soms zijn in het begin van de infectie de schurftgangetjes helemaal niet zo opvallend. Kijk vooral goed tussen de vingers: zijn daar wellicht subtiele gangetjes zichtbaar?

Als er geen huidafwijkingen te zien zijn is het belangrijk om ook andere oorzaken te overwegen:

Bent u niet lang geleden met een nieuw geneesmiddel begonnen? Ook dit zou de oorzaak van de klachten kunnen zijn. Vaak gaat een reactie op geneesmiddelen gepaard met een huiduitslag, maar dat hoeft niet altijd…

Bent u misschien zwanger? Ook tijdens de zwangerschap komt uitgebreide jeuk zonder duidelijke huidafwijkingen wel voor. Soms wordt de jeuk veroorzaakt door een leverprobleem, maar dat hoeft niet. De gynaecoloog of verloskundige zal zeker bloedonderzoek bij u laten doen als u jeuk heeft.

Ook de ouderdom kan tot een jeukende huid leiden. Soms komt dit door uitdroging van de huid (want op oudere leeftijd wordt er minder talg aangemaakt), maar ook zonder uitdroging kan de oudere huid intens jeuken. Bij een oudere persoon met jeukklachten mag echter niet te snel gedacht worden dat het ‘de ouderdom wel zal zijn’. Andere oorzaken moeten altijd worden uitgesloten!

Het verloop van een hiv-infectie

Uitleg afbeelding

• CD4 count = het aantal afweercellen
• Viral load = de hoeveelheid virus in het bloed
• Primary infection = acute infectie
• Chronic infection = chronische infectie
• ART = ‘antiretrovirals’, dit is hiv-medicatie

In de afbeelding wordt een voorbeeld gegeven van de viral load en het aantal afweercellen van een persoon in de acute fase (0-6 maanden), de chronische infectie zonder medicatie (1-10 jaar) en de chronische infectie met medicatie (10-50 jaar). Dit plaatje is een voorbeeld van hoe een hiv-infectie kan verlopen, maar het is natuurlijk altijd het best om zo snel mogelijk na de infectie te starten met medicatie.

Acute infectie

Direct nadat je hiv hebt opgelopen, weet je lichaam nog niet hoe het moet reageren. Deze fase noemt men ook wel acute of primaire infectie. In het voorbeeld van de bovenstaande afbeelding is dit het eerste tijdsvak (0-6 maanden). Hiv kan dan je afweer aantasten zonder dat die er iets tegen doet. Het aantal afweercellen (CD4-cellen) begint dan te dalen. De gevolgen zijn dat je afweer snel verzwakt en dat je ziek wordt. Je afweer heeft tijd nodig om te leren hoe het op hiv moet reageren, en het aantal afweercellen zal daarna weer even stijgen.

Je kunt tijdens de acute infectie last hebben van: griepachtige klachten, keelpijn, koorts, gevoel van malaise, huiduitslag, hoofdpijn achter de ogen en gezwollen lymfeklieren. Niet iedereen krijgt al deze klachten en ze kunnen ook bij een griep horen. Aarzel niet om naar je huisarts of de GGD te gaan als je denkt dat je een klacht of ziekteverschijnsel hebt. Die kan je verder informeren en eventueel een hiv-test aanbieden. Hier lees je meer over testen op hiv.

Chronische infectie zonder medicatie

Het verschilt van persoon tot persoon of en wanneer je klachten en ziekteverschijnselen krijgt. De belangrijkste klachten en ziekteverschijnselen:

Ausschlag aufgrund von HIV‑Medikamenten

Einige HIV-Medikamente können ebenfalls einen Hautausschlag verursachen. Da die Erkrankung das Immun­system schwächt, besteht jederzeit die Gefahr einer Infektion. Ein Ausschlag, der auf ein HIV-Medikament zurück­zuführen ist, ist in den meisten Fällen nicht schwer­wiegend und verschwindet innerhalb weniger Tage bis Wochen, ohne dass eine spezielle Behand­lung erforderlich ist. Die meisten Hautaus­schläge treten innerhalb der ersten vier bis sechs Wochen nach Beginn der Einnahme eines neuen Medikaments auf.

Behandlungen des Hautausschlags

Dank der Fortschritte bei der Kontrolle der Virus­replikation sind die, durch HIV verursachten, Hautkom­plikationen immer besser behandelbar geworden. Die häufigste Form der Behand­lung zur Abheilung eines HIV-Ausschlags sind Medi­kamente. Je nach Ursache des Ausschlags können unter­schiedliche Medika­mente verschrieben werden.

Zu den häufigsten Behandlungen gehören eine Hydro­cortison-Creme oder Diphenhydra­min (Benadryl), die frei verkäuflich sind. Beide Medika­mente können hilfreich sein, um Juckreiz, Rötungen und die Größe des Ausschlags zu verringern. Bei schwerwie­genderen Hautaus­schlägen kann ein Arzt verschrei­bungspflich­tige Medikamente verschreiben. Suchen Sie Ihren Arzt auf, wenn Sie schwere Mundge­schwüre, Fieber und schmerzhafte Wunden haben.

Zur nicht-medikamentösen Behand­lung der Hautveränderungen (Ausschlag)

• Sie können milde Seifen und Cremes verwenden (vermeiden Sie Duft- und Farbstoffe, da diese Allergene sein könnten)
• Wenden Sie Feuchtigkeits­lotionen regelmäßig an (Vaseline kann helfen, die durch den Ausschlag verur­sachten Beschwerden zu lindern)
• Tragen Sie leichte, atmungs­aktive Stoffe, die die Haut nicht reizen (z.B. Baumwolle)