Hoe herken je een huidziekte?

Hoe herken je de hand-voet-mondziekte en wat kan je doen?

De meeste kinderen die besmet worden, krijgen geen symptomen. Sommigen vertonen echter gedurende de beginfase (één tot twee dagen):

• keelpijn
• koorts
• hoesten
• neusverkoudheid
• misselijkheid
• gebrek aan eetlust
• algemeen ziektegevoel

Nadien ontstaan er rode vlekjes aan slijmvliezen van het verhemelte en op de tong en/of de wangen Die vlekjes gaan snel over in pijnlijke kleine blaasjes en wondjes (lijkend op aften).

Na een aantal dagen verspreiden de blaasjes zich ook op handpalmen en voetzolen, tussen vingers en tenen. Soms vormen zich rode bobbeltjes op de billen, rond de vagina of penis en in het gezicht.

Criteria voor het diagnosticeren van lupus

1. Vlindervormig erytheem, vlindervormige roodheid op neusrug en wangen. De roodheid kan ook aan een kant van het gezicht aanwezig zijn.

2. Discoïde lupus: verheven rode plekken op de huid, vaak schilferig, eventueel gepaard gaande met littekenvorming. Kan overal op het lichaam voorkomen.

4. Zweertjes in de mond- en/of keel- en/of neusholte, meestal niet pijnlijk.

5. Gewrichten: ontsteking in twee of meer gewrichten.

6. Pleuritis of pericarditis: borstvliesontsteking of ontsteking van het hartzakje.

7. Nierafwijkingen: meer dan 0,5 gram eiwit in de urine per dag of celcilinders in de urine.

9. Afwijkingen in de bloedaanmaak: bloedarmoede (anemie) ten gevolge van versterkte afbraak van rode bloedcellen, een tekort aan witte bloedlichaampjes (leukopenie), tekort aan bloedplaatjes (trombopenie).

10. De aanwezigheid in het bloed van antistoffen tegen speciale bestanddelen van celkernen zoals dsDNA.

11. Antistoffen tegen kernen van cellen (een positieve ANA-test).

Wat is lupus en hoe herken je het?

dossier Systeemlupus of systemische lupus erythematosus (SLE) is een veralgemeende auto-immuunziekte. Dat wil zeggen dat onze immuniteit (=afweer) zich op overdreven wijze tegen onszelf richt, o.a. door antistoffen te vormen die ontstekingsziekten veroorzaken.

Systemische lupus kan alle lichaamsdelen aantasten (huid, gewrichten, diverse organen). Het onderscheidt zich daarin van huidlupus, ook cutane of discoïde lupus genoemd, die alleen de huid aantast en meestal minder ernstig is. Huidlupus kan alleen of samen met systyeemlupus voorkomen. Negen op tien lupuspatiënten zijn vrouwen, en de ziekte begint meestal tijdens de jonge volwassenheid. De meesten hebben milde symptomen en kunnen goed met de ziekte leven. Maar bij een minderheid worden belangrijke organen aangetast. De ziekte is ongeneeslijk, maar kan wel onder controle gehouden worden.

Wie krijgt psoriasis?

Psoriasis komt voor op alle leeftijden. Meestal begint het na de puberteit, maar ook babies en ouderen kunnen psoriasis ontwikkelen. Er is duidelijk sprake van een familiaire component: de kinderen van een psoriasispatient hebben 10% kans om zelf psoriasis te ontwikkelen.
Sommige geneesmiddelen kunnen psoriasis uitlokken of verergeren, voorbeelden zijn bèta-blokkers en lithium. Ook roken is een aanzienlijke risicofactor voor psoriasis: rokers hebben een tot 3x grotere kans om psoriasis te ontwikkelen dan niet-rokers. Stoppen met roken kan bij veel patiënten een verbetering van de klachten geven.

Voor meer foto’s met uitleg: huidinbeeld.nl

Schurft (scabiës)

Schurft of scabiës is een huidziekte die wordt veroorzaakt door een mijt, een klein spinachtig diertje. De mijt kruipt onder de huid en de uitwerpselen van het dier veroorzaken meestal hevige jeuk, vooral 's avonds en 's nachts.

Schurft veroorzaakt hevige jeuk, vooral 's avonds en 's nachts. Jeuk kan overal op het lichaam voorkomen, maar meestal niet op het hoofd.

De jeuk, die het gevolg is van overgevoeligheid voor de uitwerpselen van de schurftmijt, begint vaak pas 4 tot 6 weken na de besmetting. In deze periode kun je anderen besmetten, ook al vertoon je geen symptomen. Als je ooit schurft hebt gehad en opnieuw besmet raakt, kun je al binnen een paar dagen last krijgen van jeuk.

De zichtbare symptomen van schurft verschillen van persoon tot persoon en kunnen een of meer van de volgende zijn:

• Zigzagvormige, centimeterlange, draadachtige patronen onder de huid. Het zijn eigenlijk de gangetjes van de schurftmijt. Ze zijn het gemakkelijkst te zien op de handen (in de plooien tussen de vingers) en voeten, maar zelfs daar zijn ze soms moeilijk waar te nemen. Andere plekken op de huid waar ze kunnen voorkomen, zijn rond de navel, op de rug, op de tepels en op de geslachtsdelen.
• Kleine blaasjes en rode bultjes langs de patronen.
• Schrammen, geïnfecteerde kleine wondjes en huidveranderingen die lijken op eczeem.
• Bij ouderen en personen met een verzwakt immuunsysteem kunnen extreem veel schurftmijten in en op de huid aanwezig zijn, waardoor er korsten ontstaan die schurftmijten bevatten. Dit is een speciale vorm van schurft die scabiës crustosa wordt genoemd.