Huidallergie bij Katten - Oorzaken, Symptomen en Behandeling

Inhoudsopgave

1. Omgevingsallergie (atopie)
2. Allergie voor vlooienspeeksel
3. Eosinofiel granuloomcomplex bij de kat
4. Symptomen van allergie bij katten
5. Diagnose
6. Behandeling
7. Prognose
8. Voorkomen

Om beter te kunnen begrijpen hoe een allergie bij katten ontstaat en welke aandoeningen daaruit voortkomen, worden allergische reacties ingedeeld in de volgende 4 types.

1. Directe reactie

• Treedt in de regel binnen een aantal seconden of minuten op.
• Is het meest voorkomende type reactie bij katten.
• Aanmaak van IgE-antilichamen die kunnen leiden tot een sterke stijging van histamine in het lichaam.
• Voorbeeld: allergische astma.

1. Cytotoxische reactie

• Treedt op binnen een paar uur.
• Verbindingen van celgebonden antigenen en lichaamseigen antilichamen (immunoglobuline G, IgG) leiden tot de aanmaak van immuuncomplexen, die later verantwoordelijk zijn voor de verstoring van lichaamscellen zoals bloedplaatjes (trombocyten) of rode bloedlichaampjes (erytocyten).

1. Artus- of immuuncomplexreactie

• Treedt binnen een paar uur op.
• Hier is ook sprake van aanmaak van immuuncomplexen tussen de antigenen en antilichamen. De de reactie gebeurt echter niet enkel celgebonden, maar verloopt ook langs vrij bewegende antigenen.
• Voorbeeld: allergische bloedvatontstekingen (vasculitis).

1. Vertraagde reactie

• Treedt op na meerdere uren of dagen.
• Bepaalde immuuncellen (T-lymfocyten) trekken andere immuuncellen aan naar het allergeen en veroorzaken daar een ontsteking.
• Voorbeeld: het afstoten van een transplantaat na een operatie.

Symptomen van allergieën bij katten

De huid van uw kat is de belangrijkste indicator van een eventuele allergie. Wanneer u uw kat aait, voelt u misschien wat korstjes, misschien merkt u ook uitgebreide, relatief vlakke plekken op zijn huid op die rood zijn of ontstoken lijken, of ziet u wondjes in haar gezicht, op haar buik of aan de buitenkant van haar dijen. Katten met allergieën hebben vaak jeuk en krabben vaak, soms buitensporig, en vertonen ook vaak de neiging om hun vacht overdreven vaak te verzorgen om te proberen eventueel ongemak te verlichten. Dat kan resulteren in plekken met beschadigd haar, dat gemakkelijk breekt, of in haarverlies.

Er zijn drie hoofdoorzaken van een allergie bij een kat: vlooien, iets in hun dieet en allergenen in hun omgeving. Het is moeilijk om te bepalen welk van deze oorzaken een allergische reactie veroorzaakt, en uw dierenarts zal daarom een procedure van eliminatie moeten uitvoeren om uit te zoeken welk van deze oorzaken tot de symptomen bij uw kat lijdt.

Diagnose

Mocht je tekenen van een allergie zien bij je kat, ga dan naar de dierenarts. Die kan door uitsluitingsdiagnostiek de allergenen beperken en een verergering van de symptomen voorkomen. Daarvoor vraagt de arts tijdens het gesprek met de eigenaar (anamnese) naar belangrijke aanwijzingen om mogelijke allergenen op te sporen. Een vlooienallergie is bijvoorbeeld zeer onwaarschijnlijk als de kat het hele jaar door werkzame vlooienprofylaxe krijgt.

Een seizoensgebonden allergische reactie is echter juist een teken voor een pollenallergie.

Na de anamnese volgt het algemene, klinische onderzoek, dat informatie geeft over de algemene gezondheidsstatus van de kat. Daarvoor worden bijvoorbeeld de ademhaling, pols en hartslag gemeten, net als de lichaamstemperatuur met een rectale thermometer.

Als de kat geen drastische veranderingen laat zien bij de vitale parameters, dan kan de arts beginnen met het speciale onderzoek.

Het speciale onderzoek heeft als doel om aan de hand van specifieke tests de oorzaak van de allergie te achterhalen. Een voedselallergie wordt bijvoorbeeld gediagnostiseerd door een zogenaamd eliminatiedieet, een abrupte overgang op ander voer voor langere duur. Als de symptomen van de kat verbeteren, kan je uitgaan van een positief resultaat. Om dit vermoeden te bevestigen, kan de kat opnieuw gevoerd worden met het oude voer. Als de klinische symptomen weer terugkomen, is er zeer waarschijnlijk sprake van een voedingsallergie.

Mochten de allergenen niet gevonden worden middels uitsluitdiagnostiek, dan heeft de dierenarts nog specialere tests ter beschikking, zoals de huidtest (intradermale test) of bloedtest (serumtest). Deze kunnen doelgericht allergenen aantonen, waarbij het resultaat helaas niet altijd betrouwbaar is.