Huidziektes - Een Gids voor Mensen

Diagnose van huidziekten bij katten

In sommige gevallen kunnen echter ook meer uitgebreide onderzoeken nodig zijn voor de diagnose van de huidziekte bij uw kat, en kan de dierenarts bijvoorbeeld een weefselmonster van de huid moeten onderzoeken of een trichogram moeten uitvoeren.

Hoe de behandeling er precies uitziet, hangt natuurlijk voornamelijk af van het type huidziekte. Katten met mijten of andere parasieten worden bijvoorbeeld behandeld met specifieke middelen tegen huidparasieten (antiparasitica), terwijl een dier met huidschimmel behandeld moet worden met zogenaamde antimycotica. In beide gevallen is het voor het succes van de behandeling ook cruciaal om de omgeving van de kat grondig te reinigen en te ontdoen van schimmelsporen of parasieten.

Bacteriële huidinfecties kunnen op hun beurt de toediening van antibiotica vereisen. In het geval van huidproblemen veroorzaakt door voedselallergieën is echter een overstap naar hypoallergeen kattenvoer noodzakelijk.

Afgezien van het wegnemen van de oorzaken, is het bij katten met huidziekten belangrijk om het excessieve krabben en likken, dat gepaard gaat met jeuk, tegen te gaan. Voor dit doel kunnen het gebruik van een kraag en speciale klauwkappen nuttig zijn.

Uw huisdier zal hier waarschijnlijk niet blij mee zijn. Maar om de huid rustig te laten genezen en te voorkomen dat de kat zich steeds opnieuw verwondt, zijn dergelijke maatregelen vaak onvermijdelijk.

Behandeling van schurft

Behandeling van schurft bestaat meestal uit het verwijderen van de besmetting met voorgeschreven zalven, crèmes en lotions die direct op de huid kunnen worden aangebracht. Er zijn ook orale medicijnen verkrijgbaar.

Zalf, crème en lotion voor schurft

Een arts zal je waarschijnlijk instrueren om de medicijnen ‘s nachts aan te brengen, wanneer de mijten het meest actief zijn. Het kan nodig zijn om je hele huid vanaf de nek naar beneden te behandelen. De volgende ochtend kun je de medicatie eraf wassen.

Enkele veelgebruikte medicijnen tegen schurft zijn:

• 5% permethrine crème
• 25% benzylbenzoaat lotion
• 10% zwavelzalf
• 10% crotamiton crème
• 1% lindaan lotion

Medicijnen tegen schurftjeuk

Een arts kan ook aanvullende medicijnen voorschrijven om de vervelende symptomen van schurft te verlichten. Deze medicijnen zijn onder andere:

• Antihistaminica, zoals difenhydramine (Benadryl) of pramoxinelotion om de jeuk onder controle te houden
• Antibiotica om eventuele infecties te doden die ontstaan als gevolg van het voortdurend krabben aan je huid
• Steroïde crèmes om de zwelling en jeuk te verlichten

Bij ernstige of wijdverspreide schurft kan een agressievere behandeling nodig zijn. Een orale tablet genaamd ivermectine (Stromectol) kan worden gegeven aan mensen die:

• Geen verbetering van de symptomen zien na een eerste behandeling
• Korstschurft hebben
• Schurft hebben die het grootste deel van het lichaam bedekt

Natuurlijke behandeling van schurft

Sommige traditionele schurftbehandelingen kunnen ongewenste bijwerkingen veroorzaken, zoals:

Hoewel deze bijwerkingen meestal tijdelijk zijn, kunnen ze ongemakkelijk zijn.

Veel voorkomende natuurlijke behandelingen tegen schurft zijn:

• Tea tree olie
• Aloë vera
• Capsaïcine crème
• Essentiële oliën
• Zepen

Hoe test je of een hond een auto-immuunziekte heeft?

Aangezien er meerdere auto-immuunziekten voor kunnen komen bij honden én de symptomen verschillen per ziekte, is het niet altijd even makkelijk om te concluderen of je hond een van deze ziektes heeft. De dierenarts zal dan ook een uitgebreid onderzoek doen.

Welk onderzoek nodig is, is afhankelijk van de klachten van je hond. In sommige gevallen zal de dierenarts bijvoorbeeld een biopt maken (stukje weefsel wegnemen) van bijvoorbeeld de darmen, huid of lever. In andere gevallen wordt de urine of ontlasting onderzocht of is er een bloedonderzoek (ANA-test) nodig.

Met behulp van de ANA-test kan er worden aangetoond of er autoantistoffen in het bloed van je hond zitten. Hoewel er ook andere redenen zijn waarom je huisdier autoantistoffen in zijn bloed kan hebben, wijst de uitslag (in combinatie met de klachten) soms richting een bepaalde auto-immuunziekte.

Welke behandeling als er problemen met het immuunsysteem van je hond zijn?
Uiteraard is ook de behandeling afhankelijk van de precieze auto-immuunziekte die de hond heeft. Zo is bij een oogaandoening een antibioticakuurtje soms voldoende, terwijl bij AIHA een bloedtransfusie nodig is. Ook de gevolgen voor de gezondheid van je huisdier zijn afhankelijk van de ziekte.

Bij eigenlijk alle ziektes en aandoeningen geldt dat hoe eerder je er bij bent, hoe beter. De kans dat je hond snel geneest, is groter als je adequaat reageert zodra je huisdier zich anders gedraagt dan gewoonlijk of bepaalde klachten heeft. Vergeet bovendien niet om regelmatig op controle te gaan bij de dierenarts, ook als je hond geen klachten heeft is dit verstandig.

Schurft (scabiës)

Schurft of scabiës is een huidziekte die wordt veroorzaakt door een mijt, een klein spinachtig diertje. De mijt kruipt onder de huid en de uitwerpselen van het dier veroorzaken meestal hevige jeuk, vooral 's avonds en 's nachts.

Schurft veroorzaakt hevige jeuk, vooral 's avonds en 's nachts. Jeuk kan overal op het lichaam voorkomen, maar meestal niet op het hoofd.

De jeuk, die het gevolg is van overgevoeligheid voor de uitwerpselen van de schurftmijt, begint vaak pas 4 tot 6 weken na de besmetting. In deze periode kun je anderen besmetten, ook al vertoon je geen symptomen. Als je ooit schurft hebt gehad en opnieuw besmet raakt, kun je al binnen een paar dagen last krijgen van jeuk.

De zichtbare symptomen van schurft verschillen van persoon tot persoon en kunnen een of meer van de volgende zijn:

• Zigzagvormige, centimeterlange, draadachtige patronen onder de huid. Het zijn eigenlijk de gangetjes van de schurftmijt. Ze zijn het gemakkelijkst te zien op de handen (in de plooien tussen de vingers) en voeten, maar zelfs daar zijn ze soms moeilijk waar te nemen. Andere plekken op de huid waar ze kunnen voorkomen, zijn rond de navel, op de rug, op de tepels en op de geslachtsdelen.
• Kleine blaasjes en rode bultjes langs de patronen.
• Schrammen, geïnfecteerde kleine wondjes en huidveranderingen die lijken op eczeem.
• Bij ouderen en personen met een verzwakt immuunsysteem kunnen extreem veel schurftmijten in en op de huid aanwezig zijn, waardoor er korsten ontstaan die schurftmijten bevatten. Dit is een speciale vorm van schurft die scabiës crustosa wordt genoemd.

Katrienewiel (ringworm): oorzaken en behandeling

Ringworm of Katrienewiel, soms ook ringschurft genaamd, is een schimmelinfectie van de huid of de behaarde hoofdhuid, meestal veroorzaakt door een schimmel van het geslacht Microsporum of Trichophyton. De aandoening wordt ook wel tinea corporis (op de romp) of tinea capitis (op het hoofd) genoemd. Of Trichophytie, naar de verantwoordelijke schimmel.

Het heeft dus niets met een worm te maken, maar door de vorm van de huiduitslag kan de indruk ontstaan dat er een worm onder de huid zit. De infectie kan zowel optreden bij mensen als dieren zoals honden, katten en paarden.

Ringworm is de meest voorkomende zoönose die niet via voedsel overgedragen wordt. Ze komt vrij vaak voor, meer bij kinderen dan bij volwassenen.