Oorzaken en Oplossingen voor een Rode, Schilferige Gezichtshuid

Geschwollene Zitzen beim Hund – 8 mögliche Ursachen

Dass deine Hündin geschwollene Zitzen hat, ist meist ein Anzeichen von einer Schwangerschaft oder einer Schwankung der Hormone.

Milcheinschuss kurz vor der Geburt, Scheinträchtigkeit, oder eine Erkrankung wie eine Mastitis können ebenfalls die Ursachen sein.

Ein Hund hat zwischen sechs und zwölf Zitzen. Die hinteren Zitzen sind oftmals mehr von einer Schwellung betroffen als die vorderen.

Folgende acht Ursachen sind meistens dafür verantwortlich, dass dein Hund geschwollene Zitzen hat:

1. Trächtigkeit

Trächtigkeit kann man bei einer kastrierten Hündin natürlich ausschließen. Hat deine Hündin in ihren Stehtagen die Bekanntschaft mit Rüden gemacht und du nicht ausschließen kannst, dass sich die Hunde gepaart haben, solltest du zur Trächtigkeit-Untersuchung bei deinem Tierarzt.

Anzeichen einer Schwangerschaft beim Hund

Ist deine Hündin zusätzlich zum geschwollenen Gesäuge gereizt, zeigt verändertes Verhalten, hat mehr Appetit und nimmt zu?

Auch Müdigkeit und Antriebslosigkeit können hinzukommen. Deutliche Zeichen für eine Schwangerschaft beim Hund und dann ist es wohl höchste Zeit für einen Schwangerschaftstest.

2. Läufigkeit – Die Hormone spielen verrückt

Während der Läufigkeit schwellen die Zitzen der Hündin durch den erhöhten Östrogen- und Progesteronspiegel an. Nach der Läufigkeit sollte sich die Schwellung wieder zurückbilden.

Es gibt Hündinnen, die nach der Läufigkeit zu einer Scheinträchtigkeit neigen. Die Hündinnen beginnen drei bis fünf Wochen nach der Läufigkeit dieselben Anzeichen zu zeigen, wie schwangere Hündinnen.

Und auch ihr Körper verändert sich während dieser Zeit. Das Gesäuge schwillt an und es kommt zum Milcheinschuss.

Der einzige Unterschied: bei einer Scheinträchtigkeit hat die Hündin nicht aufgenommen, das heißt, es entstehen keine Welpen.

De oorzaken van een schilferige huid

De oorzaken van een ruwe en gebarsten huid variëren van slechte huidverzorging en omgevingsfactoren tot gezondheidsproblemen zoals atopische dermatitis en psoriasis. Deze oorzaken worden door zowel interne als externe factoren beïnvloed.

Externe factoren als oorzaak voor een schilferige huid

Door een tekort aan waterbindende natuurlijke vochtvasthoudende factoren (NMF's) drogen de bovenste huidlagen uit.

Het proces van het ontstaan van de droge huid of dehydratie van de huid verloopt in fasen:

• De huid wordt droog als deze zijn natuurlijke lipiden begint te verliezen en dit leidt tot afbraak van de oppervlaktebarrière van de huid, waardoor de huid geen vocht meer kan vasthouden.
• Dit versnelt het vochtverlies van de huid. Door een tekort aan waterbindende natuurlijke vochtvasthoudende factoren drogen de bovenste huidlagen uit.
• Afhankelijk van de ernst van de droogte, voelt de huid strakker aan, wordt deze ruw en schilferig en kan gaan jeuken.

Externe oorzaken die de droogte kunnen verergeren zijn klimaatomstandigheden die het vochtvasthoudende vermogen van de huid beïnvloeden en het gebruik van ongeschikte huidverzorgingsproducten.

Omgeving

• Ruwe weersomstandigheden - hete, koude en droge lucht verstoren de oppervlaktebarrière van de huid.
• Seizoensveranderingen - symptomen van een droge, schilferige of ruwe huid zijn vaak in de winter of in de zomer heviger.
• Ultraviolet (UV) zonlicht kan de huidveroudering versnellen en de huid wordt met het klimmen der jaren gevoeliger voor uitdroging.

Droge huid en schilfers in het gezicht

Een schilferige huid treedt op wanneer de beschermende natuurlijke talg, die door de huid wordt geproduceerd, uitgeput raakt. Als gevolg hiervan is het waterverlies bij een droge huid maar liefst 75 keer groter dan bij een normale huid. Als de huid zowel talg (sebum) als water verliest, begint de huid uit te drogen. Wanneer het bovenste oppervlak afschilfert, begint het letterlijk af te pellen. Dan zie je dus een droge huid van het gezicht met schilfers. Meestal manifesteert dat schilferen zich als zeer kleine, dunne strookjes die schilfers in het gezicht bij een droge huid worden genoemd.

Een afschilferende ofwel vervellende huid refereert hiernaast aan een onbedoelde beschadiging en verlies van de bovenste huidlaag (epidermis). Schilfers in het gezicht hoeven niet alleen voor te komen bij een droge huid. Schilfers kunnen ook optreden als gevolg van directe schade aan de huid, zoals door zonnebrand of infectie. Het kan ook een teken zijn van een aandoening van het immuunsysteem of een andere ziekte. Schilfers in het gezicht kunnen ook een symptoom zijn van een aantal specifieke aandoeningen, waaronder dus een droge huid (xerosis), huidirritatie, stress, eczeem, seborroïsche dermatitis (roos), schimmelinfectie, rosacea (chronisch roodheid van het gezicht) en psoriasis (chronische ontstekingsgevoelige aandoening).

Hoe ontstaat huidschimmel?

Schimmels en gisten zijn overal. Ze zitten bij iedereen op het lichaam. Dit is meestal niet erg. Op uw huid zit een vetlaagje dat u beschermt en zorgt dat u geen klachten krijgt.

Soms werkt de bescherming van uw huid minder goed. Bijvoorbeeld als het vetlaagje van uw huid eraf gaat. De schimmel komt dan uw huid binnen en kan daar groeien. U krijgt dan plekken op de huid.

In deze situaties krijgt u sneller last van schimmels:

• als u vaak lang doucht of in bad gaat
• als u veel zeep en shampoo gebruikt
• als u een huidziekte heeft
• als u diabetes (suikerziekte) heeft
• als uw afweer minder is (door bijvoorbeeld chemokuren)

De schimmel komt meestal van iemand in uw omgeving.

De schimmel zit in schilfers van de huid. De schilfers laten los van de huid en komen op bijvoorbeeld de vloeren van zwembaden, doucheruimtes en sportruimtes. Als u deze schilfers op uw huid krijgt, kunt u plekken krijgen.

Sommige schimmels kunt u krijgen van dieren.