Winkelwagen
U heeft geen artikelen in uw winkelwagen
Wondroos symptomen kunnen per persoon verschillen. Zowel in ernst en locatie als in de huidveranderingen die optreden. Hieronder heb ik alle symptomen van wondroos op een rijtje gezet:
Bij wondroos is er geen reden tot paniek, maar wondroos is wel een beetje gevaarlijk. Of tenminste, wondroos is gevaarlijk als je er niets mee doet. Dan kunnen er namelijk complicaties optreden. Mogelijke complicaties zijn: een verspreiding van het bacterie via je bloedvaten, een hersenvliesontsteking en het ontstaan van abcessen. Met name bij kinderen is wondroos wel gevaarlijk wanneer er niets aan gedaan wordt. Daarom is het belangrijk om altijd te handelen!
Wondroos wordt nog wel eens in de war gehaald met cellulitis. Dit is ook niet zo gek. Beide huidklachten lijken behoorlijk op elkaar en bovendien is er bij beide huidafwijkingen ook sprake van een bacteriële infectie. Toch zijn er een aantal belangrijke verschillen.
Wondroos (erysipelas) treft meestal de oppervlakkige huidlagen en veroorzaakt een duidelijk begrensde, rode, gezwollen plek. Terwijl cellulitis de diepe lagen doordringt, tot in het onderhuidse vetweefsel. En geen duidelijke grenzen laat zien tussen gezond en geïnfecteerd weefsel. Wel kan bij beide koorts, misselijkheid en een algeheel ziek gevoel optreden.
Cellulite wordt ook nog wel eens cellulitis genoemd, maar dit is iets compleet anders. Hierbij gaat het namelijk niet om een ontsteking van het onderhuidse vetweefsel, maar om een hobbelige huidstructuur met 'putjes' als gevolg van een bindweefsel verharding.
Antischimmelmiddelen op de huid
Antischimmelmiddelen beschadigen de celwand van de schimmel, waardoor de schimmel afsterft. De jeuk en roodheid verminderen binnen enkele dagen. Het duurt echter een aantal weken voordat de schimmelinfectie van de huid echt is genezen. Voorbeelden zijn ciclopirox, clotrimazol, ketoconazol, miconazol, sulconazol en terbinafine.
Antischimmelmiddelen met een ontstekingsremmend middel op de huid
Wanneer zich behalve een schimmelinfectie ook een ontstekingsreactie voordoet, kan een combinatie van een antischimmelmiddel met een bijnierschorshormoon worden voorgeschreven. Het bijnierschorshormoon remt de ontstekingsverschijnselen. Voorbeeld is miconazol in combinatie met hydrocortison.
Benzoëzuur met salicylzuur op de huid
Benzoëzuur remt de groei van de schimmel op de huid. Salicylzuur weekt het bovenste laagje van de huid los, waardoor de schimmel sneller uit de huid verdwijnt. Bovendien wordt de huid door het wekende effect op de hoornlaag beter toegankelijk voor andere medicijnen in bepaalde huidpreparaten en remt salicylzuur enigszins de groei van schimmels en bacteriën.
Antischimmelmiddelen om in te nemen
Antischimmelmiddelen beschadigen de celwand van de schimmel, waardoor de schimmel afsterft. De tabletten of drank worden gebruikt als de crème met antischimmelmiddel onvoldoende werkt, zoals bij mensen met een verminderde weerstand of bij ernstige infecties, of als de crème met antischimmelmiddel de plaats van de infectie niet goed bereikt, zoals bij een infectie in de nagels. De jeuk en roodheid verminderen binnen een paar dagen, maar de genezing duurt veel langer. Het is daarom belangrijk de kuur volledig af te maken. Voorbeelden zijn griseofulvine, itraconazol, ketoconazol en terbinafine.
Methylrosaniline
Methylrosaniline (gentiaanviolet) bestrijdt schimmelinfecties op huid en slijmvliezen. Uw arts kan methylrosaniline (gentiaanviolet) voorschrijven als andere middelen onvoldoende werken of niet gebruikt kunnen worden. De jeuk en roodheid verminderen na enkele dagen, maar genezing duurt echter veel langer.
In sommige gevallen begint de infectie op een plaats waar al een huidbeschadiging is, bijvoorbeeld door waterpokken, eczeem of schaafwondjes. De aandoening begint met het ontstaan van rode vlekken of bultjes in het gezicht, veelal rondom de mond en neusgaten. De bultjes ontwikkelen zich tot blaasjes gevuld met gelig vocht. Wanneer deze blaasjes opengaan, kunnen vochtige plekjes en geelbruine korstjes ontstaan. De huid kan jeuken of pijnlijk zijn. Naast de verschijnselen in het gezicht kunnen ook (grotere) plekken ontstaan op armen en benen. Een krentenbaardinfectie kan behandeld worden met een antibioticumzalf, eventueel aangevuld met een antibioticakuur.
Krentenbaard komt veel voor. Vooral bij kinderen onder de 3 jaar, vaak na een waterpokkeninfectie. Met name in de zomer komen uitbraken voor onder kinderen. Hoe vaak krentenbaard voorkomt, is niet bekend. Het is namelijk niet meldingsplichtig en bij mild verloop wordt vaak geen medische hulp gezocht.
Infecties kunnen overal op de huid ontstaan. Was u regelmatig en grondig om schadelijke ziektekiemen en bacteriën te verwijderen.
Als iemand in huis een huidinfectie heeft, was de spullen (zoals beddengoed, handdoeken, drink- en eetgerei) die hij of zij heeft gebruikt grondig, voor ze zelf te gebruiken.
Kleed u snel om als u natte, zweterige kleren aan hebt en droog u volledig af om de kans op schimmelinfecties van de huid te verminderen. Draag ook slippers in gemeenschappelijke kleed- of doucheruimtes.
Ziektekiemen kunnen gemakkelijk snij- en schaafwonden infecteren. Dus als u gewond bent geraakt, reinig de wond en gebruik een ontsmettingsmiddel om eventuele ziektekiemen te doden. Bedek vervolgens de wond tegen vuil en ziektekiemen.
Er zijn een aantal verschillende soorten huidinfecties en het soort infectie is afhankelijk van het micro-organisme dat de infectie veroorzaakt. Enkele veelvoorkomende soorten huidinfecties zijn:
Steenpuisten
Een steenpuist is een rode, pijnlijke bult op de huid, meestal in de nek, oksels, op het gezicht of op de billen.
Cellulitis
Cellulitis is een bacteriële infectie van de dieper gelegen huidlaag (dermis) en de vetlaag en het zachte weefsel (de subcutane weefsels) die onder de huid liggen.
Ringworm
Ringworm is een schimmelinfectie die vaak de niet-bedekte delen van het lichaam aandoet, zoals benen, armen of gezicht. Deze veroorzaakt een ringvormige rode uitslag.
Zwemmerseczeem/voetschimmel (Tinea pedis)
Zwemmerseczeem is een schimmelinfectie die meestal jeuk, een branderig gevoel en een schilferige huid met kloofjes tussen de tenen veroorzaakt.