Winkelwagen
U heeft geen artikelen in uw winkelwagen
Heeft je baby droge, vettige of schilferende plekken op de huid? En probeert je baby hier vaak aan te krabben? Dan heeft je kindje waarschijnlijk berg. Dit is een eczeem met rode of gelige, schilferende plekjes die vooral ontstaan op plekken waar veel talgklieren zitten. Bijvoorbeeld op het hoofdje (waar natuurlijk veel haar groeit) van je baby. In dit artikel lees je hoe je berg herkent en hoe je je baby kunt helpen om er zo snel mogelijk vanaf te komen.
Het woord ‘seborroïsch’ verwijst naar de talgklieren, terwijl ‘derm’ simpelweg ‘huid’ betekent. Wanneer deze aandoening op de hoofdhuid van een tiener of volwassene voorkomt, wordt het vaak ‘roos’ genoemd (pityriasis capitis). Als het op de hoofdhuid van een baby voorkomt, staat het bekend als ‘berg’.
Seborroïsch eczeem kan ook op andere delen van het lichaam voorkomen, met name op plaatsen waar de talgklieren actief zijn. Dit omvat de bovenrug en borst, het gezicht en voorhoofd, de plooien aan de basis van de neus, achter de oren, de navel, wenkbrauwen, onder de borsten en in de plooien of buigingen van de armen, benen en liezen.
Seborroïsch eczeem is een chronische aandoening. Dit betekent dat het kan verdwijnen met behandeling om later weer op te flakkeren.
Wist je dit? Berg is in principe hetzelfde als seborroïsch eczeem, maar dan bij baby's. Net als bij eczeem op de hoofdhuid bij volwassenen, is de basis van de behandeling het gebruik van een zeer milde shampoo in combinatie met een zachte massage.
Indien mogelijk moeten bij seborroïsch eczeem sterke steroïden worden vermeden. Hoewel ze effectief zijn, kunnen ze op deze zones, met veel talgklieren, plekjes veroorzaken die op acne lijken. Ze kunnen ook leiden tot rosacea als ze te regelmatig worden gebruikt. De dermatoloog kan een antischimmelcrème (met ketoconazole of ciclopirox olamine) voorschrijven die de schimmel met de naam Pityrosporon ovale bestrijdt. Een langdurige onderhoudsbehandeling wordt aanbevolen om uitbraken te stabiliseren.
De precieze oorzaak van berg is lang niet altijd duidelijk. Toch kun je als ouder een hoop doen om te voorkomen dat je kind berg krijgt of om het huideczeem sneller te laten genezen. Hieronder lees je een aantal tips:
Atopisch of constitutioneel eczeem is een jeukende, rode huiduitslag die gepaard gaat met schilfering, bultjes, blaasjes en zwelling. Atopisch eczeem bij baby’s wordt ook wel dauwworm genoemd. Het begint meestal één tot vier maanden na de geboorte. Eczeem bij je baby bevindt zich voornamelijk op de hoofdhuid en in het gezicht, waarbij het gebied tussen neus en mond niet aangedaan is. Omdat eczeem erg jeukt, zijn baby’s met dauwworm vaak onrustig en huilen ze veel.
In enkele gevallen is voeding van invloed op eczeem bij je baby. Onderzoek hiernaar is alleen zinvol wanneer je baby na het eten van bepaalde voedingsmiddelen last krijgt van hoesten en een piepende ademhaling, maag-darmklachten en/of huiduitslag over het hele lichaam.
Atopisch eczeem kent een wisselend verloop. Perioden met heftigere klachten en (relatief) rustige perioden wisselen elkaar af. Baby’s met eczeem proberen de jeuk vaak te verlichten door te krabben en wrijven over de eczeemplekken. Door te krabben treedt meer irritatie op en verergert eczeem. De droge huid kan openspringen, wat vaak leidt tot infecties. Krabben moet dus zoveel mogelijk worden vermeden.
Smeer de eczeemplekken bij je baby in met een speciale crème of zalf. Deze kun je één of tweemaal daags aanbrengen. Wanneer dit niet voldoende is kan de huisarts een crème of zalf met corticosteroïden of een teerproduct voorschrijven. Medicijnen, zoals antihistaminica, kunnen de jeuk verlichten.
Na een periode van eczeem is het belangrijk om de huid van je baby in te blijven smeren met een intensief hydraterende crème. Let ook op dat de huid niet uitdroogt. Eczeem kan namelijk veroorzaakt worden door een droge en gevoelige huid. Blijf daarom de droge babyhuid goed verzorgen en onderhouden.
Bij de helft van de kinderen gaat eczeem vanzelf over voordat ze drie jaar oud zijn. Wanneer eczeem na het tweede levensjaar aanhoudt ontstaat het vaak ook op andere plekken, zoals knieholtes, polsen, binnenzijde van de ellebogen, wreven en de nek. Vanaf dertienjarige leeftijd is het bij de meeste kinderen verdwenen.