Blauwe Naevus - Alles Wat Je Moet Weten Over Deze Huidziekte

Inleiding

Huidkanker is een steeds groter wordend probleem in de westerse wereld. De prevalentie blijft stijgen en daarmee legt de aandoening een toenemend beslag op de capaciteit van de gezondheidszorg.

De twee belangrijkste vormen van huidkanker zijn het melanoom (ongeveer 20%) en niet-melanocytaire huidkanker (ongeveer 80%). Daarnaast is er nog een kleine restgroep met zeldzame vormen van huidkanker, zoals lymfomen, talgkliercarcinomen en merkelcelcarcinomen. In een eerder artikel hebben wij de verschillende soorten niet-melanocytaire huidkanker behandeld,1 in dit artikel bespreken wij de melanomen, maligne tumoren die ontstaan uit melanocyten. Melanomen zijn agressieve tumoren, die de neiging hebben tot metastaseren.

We zullen ons in dit artikel met name richten op de klinische aspecten van het voorstadium, de atypische naevus, en de verschillende typen melanomen. Daarnaast komen het aanvullend onderzoek, de prognose en de behandeling aan de orde. Dit artikel is in belangrijke mate gebaseerd op de vernieuwde landelijke richtlijn Melanoom van het Integraal Kankercentrum Nederland (IKNL), die in 2012 verschenen is.2

Evaluation

Once the diagnosis is made, the patient requires life-long surveillance. Clinical workup for all the manifestations of the Carney complex should be conducted at least once a year in all patients. These workups should start in infancy for some manifestations.[10]

Thyroid: Around 75% of patients are found to have cystic or multinodular disease. An annual clinical examination with a thyroid ultrasound is recommended in postpubertal pediatric and adult patients. Fine-needle investigation of the thyroid nodule helps with the diagnosis.

Gonadal: Sonographic evaluation of the testes and ovaries often shows microcalcifications and hypoechogenic lesions. Suspicious or large lesions should be monitored for possible malignancy, especially LCCST larger than 6 cm.

Cardiac myxoma: Early diagnosis of these tumors is important and should start within the first 6 months of life. Annual screening with echocardiogram should follow. Patients with cardiac myxoma should be screened every 6 months. In difficult cases, transesophageal ultrasound and cardiac magnetic resonance imaging can be helpful.

Breast lesions: Regular mammograms show no clear evidence of improved mortality, but breast magnetic resonance imaging is performed in patients with previously diagnosed lesions. Treatment and follow-up are not well standardized.

Behandeling

Zeker de grote aangeboren moedervlekken moeten regelmatig gecontroleerd worden door een arts. Voor elk kind afzonderlijk wordt overwogen of het wel of niet nodig is de moedervlek weg te halen en welke behandeling dan geschikt is. Er zijn verschillende methoden om de moedervlek weg te halen, zoals wegsnijden, laserbehandeling en het afschrapen van de huid.

Probeer je moedervlek of de moedervlek van je kind regelmatig goed te bekijken (bijvoorbeeld 1x per maand). Let daarbij op veranderingen. Bescherm de huid goed tegen de zon. Een aangeboren moedervlek kan veel emoties met zich meebrengen. Het kan ouders afschrikken of angstig maken. Kinderen beseffen vaak pas op de leeftijd dat ze naar school gaan dat hun huid anders is. Praat hierover en vraag zo nodig begeleiding.

Hoe ontstaan moedervlekken?

Een moedervlek is een onschuldige stoornis in de ontwikkeling van de huid. Een enkele keer is een moedervlek al bij de geboorte zichtbaar aanwezig (de zogenaamde aangeboren of congenitale moedervlek).

Moedervlekken zijn zichtbaar als bruine of zwarte vlekjes, meestal vlak, maar ook wel eens verheven of duidelijk bol of hobbelig. Ze kunnen in grootte, vorm of kleur nogal van elkaar verschillen. Kenmerkend is dat de vorm en pigmentatie regelmatig zijn. Een onrustige moedervlek is onregelmatiger van vorm en pigmentatie (d.w.z. verschillende tinten bruin tot zwart naast elkaar in dezelfde moedervlek) en vaak is er ook sprake van een roodachtige verkleuring.

Een gewone of onrustige moedervlek mag niet :

In veel gevallen zullen deze verschijnselen berusten op onschuldige veranderingen in de moedervlek, maar het is -in voorkomende gevallen - altijd raadzaam uw huisarts of dermatoloog te raadplegen om te zien of er geen sprake is van kwaadaardige verandering in de moedervlek.

Een melanoom is meestal groter dan een gewone moedervlek, de vorm is grillig en asymmetrisch en de pigmentatie is vaak onregelmatig. Naast bruin en zwart kunnen de kleuren rood, paars, blauw, grijs, wit of een combinatie van verschillende kleuren voorkomen.

Bij twijfelgevallen en bij duidelijke verdenking op melanoom zal altijd microscopisch onderzoek nodig zijn, waarmee de laatste twijfel kan worden weggenomen. Voor het microscopisch onderzoek moet de moedervlek of het melanoom onder plaatselijke verdoving worden verwijderd.