Het ultieme antwoord op Dyshidrotisch of acrovesiculeus eczeem

Your risk of developing dyshidrotic eczema increases if you have one or more of the following:

• Another type of eczema, especially atopic dermatitis
• Hay fever, asthma, or allergic sinusitis
• An allergy, especially to nickel or cobalt
• Sweaty (or wet) hands often
• One or more blood relatives who have (had) dyshidrotic eczema, atopic dermatitis, hay fever, asthma, or allergic sinusitis
• Worked (or work) as a metalworker or mechanic
• Worked (or work) with cement

If you develop dyshidrotic eczema, it’s likely to begin between 20 and 40 years of age.

Dyshidrotic eczema can also begin earlier or later in life. While rare, children sometimes develop this disease.

Dyshidrotic eczema can come and go

Many people find that warm weather or feeling stressed out can trigger the itchy blisters.

Blaasjeseczeem / Acrovesiculeus eczeem

Blaasjeseczeem is een bijzondere vorm van eczeem dat voornamelijk aan de handen en/of voeten voorkomt. De blaasjes of blaren blijven aan de handpalm en voetzool langer intact omdat hier de huid dikker is. De medische term is “acro-vesiculeus eczeem” ( acra = handen en voeten , vesikels = blaasjes). Een andere benaming is “dishydrotisch eczeem”. Deze benaming wordt niet meer gebruikt omdat men vroeger onterecht dacht dat het eczeem werd veroorzaakt door een stoornis van de zweetklieren. Blaasjeseczeem is één van de minst voorkomende vormen van hand -en voeteczeem. Er bestaan zowel acute als chronische vormen. Het blaasjeseczeem komt voornamelijk voor bij mensen onder de 40 jaar.

De oorzaak voor het ontstaan van blaasjeseczeem is in de meeste gevallen onbekend. Een uitzondering is de zogenaamde “ide” of overgevoeligheidsreactie. Een dubbelzijdig blaasjeseczeem aan de handpalmen ontstaat hierbij als reactie op een schimmelinfectie elders in de huid (bijv. een eenzijdige voet schimmel). Wel zijn er factoren bekend die blaasjeseczeem uitlokken of verergeren. Deze factoren zijn echter niet bij alle patiënten met blaasjeseczeem aanwezig of aantoonbaar.

Hoe wordt blaasjeseczeem behandeld ?

De behandeling is vaak moeizaam. De keuze van behandeling hangt af van de klinische vorm (acuut of chronisch) , de uitgebreidheid en de aanwezigheid van eventuele uitlokkende factoren.

LOKALE MIDDELEN
De eerste keus behandeling zijn sterk werkende lokale corticosteroïden. In het begin dienen deze middelen iedere dag dun te worden aangebracht. Wanneer de huid goed reageert, kan de frequentie van smeren worden afgebouwd tot 3 of 4 keer per week en daarna slechts zonodig. De chronische vormen reageren vaak beter indien het corticosteroïd onder occlusie wordt aangebracht. Hierbij wordt eerst de zalf aangebracht, daaroverheen plakt men een speciaal doorzichtig wondverband dat 3 tot 5 dagen mag blijven zitten. Zonodig wordt deze procedure herhaald totdat de afwijkingen zijn verbeterd. Soms worden er hoornoplossende middelen toegevoegd, zoals salicylzuur.

LOKALE LICHTTHERAPIE
Bij patiënten die niet reageren op zalven alleen kan lokale lichttherapie worden gegeven. Hierbij hoeven alleen de handen en / of voeten te worden belicht, en dus niet het gehele lichaam. Gebruikelijke vormen van lokale lichttherapie zijn smalspectrum UVB, psoraleen plus UVA en de Excimer lamp/ laser. De werkzaamheid tussen de verschillende lichtsoorten is waarschijnlijk gelijk, maar gedegen vergelijkende studies zin niet uitgevoerd.

ANTI-ZWEET APPARATUUR
Mensen met een blaasjeseczeem aan de handen en voeten die tevens last hebben van overmatig zweten kunnen ook baat hebben bij een behandeling die ook het zweten aanpakt. Wanneer het zweten vermindert blijkt ook het eczeem te verminderen.. Iontoforese is het sturen van een zwakke elektrische stroom door een waterbad (dit wordt ook een elektrogalvanisch bad genoemd>. Het gebied dat hevig transpireert wordt in het water ondergedompeld en elektrisch geladen deeltjes (ionen) remmen de activiteit van de zweetklieren. Dit effect houdt 3-4 dagen aan maar blijft langer na herhaaldelijk gebruik. Indien deze behandeling niet helpt kunnen de zenuwen die de zweetproductie reguleren worden doorgesneden. Hiervoor wordt u doorverwezen naar een chirurg.

Dyshidrotische Dermatitis L30.8

Polyätiologische, meist schubweise auftretende, akute, subakute oder chronisch rezidivierende, vesikulöse, auch vesikulo-squamöse Dermatitis an Handflächen und Fußsohlen mit klaren, etwa 0,1 cm großen, intraepidermal gelegenen, gräulich durchschimmernden Bläschen oder (seltener) auch Blasen. Der akute Verlaufstyp ist gewöhnlich eine einmalge Episode mit Irritanzien, seltner mit Allergenen (z.B. poison ivy). Bei letzteren können Streuphänomene auftreten, teils auch mit multiformem Aspekt.

Überwiegt das Auftreten von großen Blasen, so wird der klinische Begriff "Pompholyx" verwendet, an den Händen "Cheiropompholyx", an den Füßen "Podopompholyx".

Bei längerem Bestehen der dyshidrotischen Dermatitis auch groblemalläre Schuppungen und hyperkeratotische Plaques. Es überwiegt dann das Bild der subakuten oder chronischen Hand/Fußdermatitis mit zunehmender Verschwielung und schmerzender Rhagadenbildung.

In der Abheilungsphase einer schubhaften vesikulösen Dermatitis zeigt sich das klinische Bild der sog. Dyshidrosis lamellosa sicca mit zirzinären aufgeworfenen Schuppenkrausen. Diese werden gerne abgezupft, was mit der Gefahr des Einreißen der Haut einhergeht.

Die klinisch sichtbaren Bläschen des dyshidrotischen Ekzems sind Ausdruck einer spongiotischen Dermatitis der Leistenhaut.