Eczeem tijdens de overgang - Oorzaken, Symptomen en Behandeling

Wat te doen tegen eczeem op de voeten?

Eczeem op je voeten kun je op verschillende manieren behandelen. Wat werkt, hangt af van het type eczeem dat jij hebt en waar dit door veroorzaakt wordt. Probeer dit dus te achterhalen. Deze tips kunnen helpen tegen eczeem op de voeten:

Heb je al van alles geprobeerd, maar wordt het eczeem op of onder je voeten niet minder? Maak dan een afspraak bij je huisarts.

Eczeem op je voeten kun je op verschillende manieren behandelen. Wat werkt, hangt af van het type eczeem dat jij hebt en waar dit door veroorzaakt wordt. Probeer dit dus te achterhalen. Deze tips kunnen helpen tegen eczeem op de voeten:

Heb je al van alles geprobeerd, maar wordt het eczeem op of onder je voeten niet minder? Maak dan een afspraak bij je huisarts.

Waarom we niet zonder willen

GLA draagt nogal wat verantwoordelijkheid met zich mee, want het heeft het een belangrijke functie. Namelijk de aanmaak van een aantal specifieke hormonen: eicosanoïden genaamd. Dit is een verzameling stofjes die heel lokaal in het lichaam werken, ook wel mini-hormonen genoemd. De bekendste (en krachtigste) hiervan zijn de prostaglandinen. Prostaglandinen hebben vooral een krachtige ontstekingsremmende activiteit. Zoals je misschien weet is alles wat helpt om verborgen ontstekingen in je lijf tegen te gaan enorm belangrijk. Verborgen ontstekingen liggen aan de basis van heel veel chronische ziektes. Te weinig GLA betekent dus helaas ook te weinig prostaglandinen.

Gammalinoleenzuur is verantwoordelijk voor de vorming van hormoonachtige stoffen, ook wel mini-hormonen genoemd, die een ontstekingsremmende functie hebben

Op deze manier ondersteunt GLA, of eigenlijk dus de prostaglandinen, in teunisbloemolie onze gezondheid op allerlei manieren. Dankzij de ontstekingsremmende activiteit kan het worden ingezet voor een sterk immuunsysteem of het verminderen van gewrichtsontstekingen zoals reuma en ontstekingsprocessen aan de huid zoals eczeem.

Waar GLA nog meer bij betrokken is (1):

• Bevorderen van een normale celdeling
• Behouden van gezond zenuwweefsel
• Ons humeur
• Een gezonde bloeddruk
• Een evenwichtige cholesterolspiegel

Waar gaat het dan mis?

Appeltje-eitje, zou je denken. Zo komen we toch vanzelf aan voldoende GLA? Maar het probleem is dat de omzetting van linolzuur naar gamma-linoleenzuur vaak nogal moeizaam verloopt. Dit heeft vooral te maken met ons voedingspatroon. Bewerkte voeding, suikers, een teveel aan koolhydraten, alcohol: ze hebben allemaal een negatieve invloed op dit proces.

Maar ook als je bovenstaande voedingsmiddelen nauwelijks binnenkrijgt en heel gezond eet is het nog steeds niet makkelijk om aan voldoende van dit vetzuur te komen. Voor de omzetting hebben we namelijk een bepaald enzym nodig. Voor wie het weten wil: het enzym delta-6-desaturase. Als we ouder worden verdwijnt dit enzym langzaam en is het dus belangrijk om op een andere manier voldoende GLA binnen te krijgen.

Je lichaam heeft het enzym delta-6-desaturase nodig om linolzuur om te zetten in gammalinoleenzuur

EEN LEVEN MET SEBORROÏSCH ECZEEM

Seborroïsch eczeem is een chronische huidziekte. Dat betekent dat het nog niet te genezen is. Er zijn wel middelen beschikbaar om de klachten te verminderen en tijdelijk te doen verdwijnen. Als je stopt met het gebruik van deze middelen, kan de huidziekte weer opvlammen, maar het kan ook langere tijd rustig blijven. Daarnaast zijn er externe factoren zoals stress, een ongezond eetpatroon en weersomstandigheden die een rol spelen bij het terugkeren en verergeren van de huidziekte.

Met seborroïsch eczeem moet je leren leven. Maar dat betekent niet dat je helemaal niets kunt doen om de huidziekte rustig te houden. Zo is het aan te raden om het haar te wassen met een milde shampoo en conditioner en deze producten altijd goed uit te spoelen. Begin altijd op tijd met een behandeling als de huidziekte weer de kop op steekt. Hoe eerder je handelt, hoe groter de kans dat de gevolgen enigszins meevallen.

Zijn seborroïsch eczeem en roos hetzelfde?

Seborroïsch eczeem en roos zijn vergelijkbare aandoeningen, maar er zijn enkele belangrijke verschillen tussen beide. Roos kan worden beschouwd als een milde vorm van seborroïsch eczeem. Beide aandoeningen veroorzaken wit- tot geelachtige schilfers op de huid, die zowel droog als vettig kunnen zijn en gepaard kunnen gaan met jeuk. De behandeling voor beide aandoeningen kan overlappen, maar in sommige gevallen kan een dermatoloog aanvullende behandelingen voorschrijven voor seborroïsch eczeem.

Het belangrijkste verschil tussen de twee is dat seborroïsch eczeem zich op meer plaatsen dan alleen de hoofdhuid kan ontwikkelen. Het kan voorkomen op de oren, wenkbrauwen, baard, huid rond de neusgaten en soms zelfs op de borst, vooral bij mannen. Roos daarentegen beperkt zich meestal tot de hoofdhuid.

Een ander verschil is dat seborroïsch eczeem ontstekingen kan veroorzaken, zichtbaar als zwelling en verkleuring van de huid, terwijl dit bij roos doorgaans niet het geval is.