Eczeem door Insectenbeet - Oorzaken, Symptomen en Behandeling

Een EM dient direct met antibiotica behandeld te worden

Het is zinvol om iedere dag een foto van de huiduitslag te maken om het verloop goed in de gaten te kunnen houden. Hierbij kun je de afmetingen van de vlek eventueel met pen aftekenen, zodat je goed kunt zien of de vlek of ring groter wordt en je dit ook documenteert, zowel voor je arts als voor jezelf ter naslag.

Het ontstaan van een EM betekent dat je vrijwel zeker de ziekte van Lyme hebt. Ga er daarom direct mee naar je huisarts of de huisartsenpost, want er dient zo snel mogelijk met antibiotica te worden gestart en tests zijn in dit geval niet nodig. Er moet geen tijd worden verspild, want hoe langer je de ziekte hebt, hoe moeilijker het is om te genezen. Een EM kan ook zonder behandeling vanzelf verdwijnen, maar dit zegt niets over het verdwijnen van de bacterie uit het lichaam!

Is er onenigheid of onduidelijkheid of het om een EM gaat, dan kan een PCR test worden gedaan. Met deze test kan DNA van de Borrelia bacterie worden aangetoond in de huid. Dit gaat middels een huidbiopt: een stukje huidweefsel van enkele millimeters doorsnee van de rand van het EM wordt weggenomen en vervolgens onderzocht. Hou er wel rekening mee dat er bij het wachten op de uitslag kostbare tijd verloren gaat.

Voor huidmanifestaties (ook het Borrelia-lymfocytoom en de ACA) van de ziekte van Lyme is dit een gevoelige test, dat wil zeggen dat als de uitslag positief is (de bacterie werd aangetoond) je zeker weet dat je de ziekte van Lyme hebt. Maar deze test is vrij onbekend en niet algemeen beschikbaar. Een negatieve test sluit een besmetting niet uit.

Wat zijn de verschijnselen?

• de gewone muggenbult ziet er uit als een klein rood bultje wat intens jeukt, maar wat bij krabben kan groeien tot de rode tot bleke verheven zwellingen die we ook van galbulten/urticaria kennen,
• Soms kunnen de reacties heftiger zijn en dan gaan deze gepaard met blaarvorming (culicosis bullosa).
• Andere heftigere of hardnekkige reacties zijn strophulus (acute uitbraak van fors jeukende bultjes na insectenbeet) en persisterende insektenbeten, welke soms nog weken tot maanden na insektenbeten kunnen aanhouden.

Bij sterke jeuk en huidreacties kunnen onstekinsremmende corticosteroid zalven veel verlichting geven. Soms wordt dit gecombineerd met antihistaminica, om de jeuk extra te bestrijden.

Een bijkomend probleem is vaak bacteriële infectie van een insektenbeet, waardoor bij beperkte afwijkingen lokaal met antibioticazalf (fucidin) moet worden behandeld, en bij heftigere infecties zelfs antibiotica geslikt moeten worden.

Symptomen van wondroos

• De huid is glanzend en fel rood, gezwollen, en warm. De aangedane huid is scherp afgegrensd van de normale huid. De rode uitslag verspreidt zich snel.
• Lymfeklieren rond het geïnfecteerde gebied kunnen opzwellen en pijnlijk worden (bij wondroos van het been in de liezen, bij wondroos van het gezicht in de hals) en de lymfebanen kunnen ontstoken zijn (lymfangitis). Dit uit zich als een rode streep tussen de plaats van wondroos en de klieren. Dit wordt ten onrechte soms ‘bloedvergiftiging’ genoemd.
• Vochtophoping (oedeem) in het geïnfecteerde gebied (bv. oogleden).
• Vaak hoge koorts (>39° C) en koude rillingen.
• Hoofdpijn, zich ziek voelen, en braken.
• Soms ontstaan er naderhand blaren, vooral bij ouderen aan de benen.

Uitbreiding van de infectie

• Wanneer ze niet snel behandeld wordt kan de wondroosinfectie zich in de diepte uitbreiden en de spieren aantasten of zich via het bloed verspreiden (bloedvergiftiging). In dat geval wordt van sepsis gesproken. Dit leidt tot de vorming van abcessen of tot gangreenvorming (afsterven van weefsels doordat de bloedtoevoer is gestopt). Soms doen zich eveneens infectie van de hartkleppen, longontsteking en infectie van de gewrichten voor.
• Bij een "necrotiserende fasciitis" wordt spier-, vet- en huidweefsel aangetast. Twintig procent van deze patiënten overlijdt. Deze vorm wordt wel eens de "vleesetende bacterie" genoemd.
• Het "toxische shock syndroom" (STSS) geeft een snelle bloeddrukdaling, waardoor organen zoals nieren, lever en longen niet meer naar behoren werken.

Beschadiging lymfevaten

Wondroos, zeker wanneer dat herhaaldelijk optreedt, kan de plaatselijke lymfevaatjes beschadigen. Het lymfesysteem in het lichaam helpt mee in het terugvoeren van weefselvocht naar het hart (zoals de aderen dat doen met zuurstofarm bloed). Wanneer dit systeem beschadigd is, ontstaat er stapeling van weefselvocht, met als gevolg lymfoedeem (zwelling) in het betreffende lichaamsdeel. Meestal gaat het om het onderbeen. Een lymfoedeem op zich is weer een risicofactor voor het ontstaan van een nieuwe aanval van wondroos.