Winkelwagen
U heeft geen artikelen in uw winkelwagen
Zorgprofessional? Registreer uzelf vandaag nog.
Schimmelinfecties worden vaak behandeld met antischimmelmiddelen. Soms worden medicijnen preventief gegeven, de zogenoemde profylaxe-medicijnen. Wat zijn de bijwerkingen van deze middelen op de korte en lange termijn? En wie houdt dat in de gaten?
Er zijn twee soorten schimmelinfecties. De meeste zijn onschuldig, goed behandelbaar en bevinden zich op je huid, in huidplooien of slijmvliezen. Bij ernstigere, invasieve infecties dringt de schimmel diep door in het lichaam en veroorzaakt daar levensbedreigende infecties in de organen. Beide typen schimmelinfecties worden behandeld met antimycotica: geneesmiddelen met een schimmelwerende (fungistatische) of schimmeldodende (fungicide) werking.
Wanneer je een stamceltransplantatie krijgt, heb je tijdelijk een zeer verzwakte afweer. Je loopt dan kans op een invasieve schimmelinfectie. Om deze ernstige infecties te voorkomen, wordt na stamceltransplantaties vaak profylaxe met antischimmelmedicatie gegeven.
Een schimmelinfectie aan de voet kan op twee manieren worden behandeld:
Meestal kun je een schimmelinfectie aan de voet uitwendig (lokaal) behandelen. Schimmeldodend of – remmende middelen (aff.) voor op de huid bevatten bijvoorbeeld miconazol, clotrimazol of terbinafine. Voordat je het medicijn aanbrengt, kun je het beste de loszittende velletjes tussen de tenen verwijderen. Spoel de huid met lauw water en dep de huid zorgvuldig droog. Breng daarna een dun laagje crème, zalf of lotion aan op de aangedane plekken plus een randje (ongeveer 2 centimeter) van de omliggende, gezonde huid. Blijf het antischimmelmiddel gebruiken tot en met een week nadat alle klachten zijn verdwenen. Op die manier worden ook alle achterblijvende schimmels uitgeroeid en voorkom je dat de infectie snel terugkeert.
Producten met miconazol en clotrimalzol moeten meestal tweemaal daags worden aangebracht. Je mag deze antischimmelmedicijnen ook gebruiken als je zwanger bent of borstvoeding geeft. Een behandeling met deze geneesmiddelen duurt gemiddeld twee tot zes weken.
Geneesmiddelen op basis van terbinafine, zoals Lamisil, hoef je meestal maar eenmaal per dag aan te brengen. Dit schimmeldodende medicijn mag maar een week gebruikt worden. De werkzame stof terbinafine wordt echter afgeraden aan zwangere vrouwen en jonge kinderen.
Schimmels en gisten zijn overal. Ze zitten bij iedereen op het lichaam. Dit is meestal niet erg. Op uw huid zit een vetlaagje dat u beschermt en zorgt dat u geen klachten krijgt.
Soms werkt de bescherming van uw huid minder goed. Bijvoorbeeld als het vetlaagje van uw huid eraf gaat. De schimmel komt dan uw huid binnen en kan daar groeien. U krijgt dan plekken op de huid.
In deze situaties krijgt u sneller last van schimmels:
De schimmel komt meestal van iemand in uw omgeving.
De schimmel zit in schilfers van de huid. De schilfers laten los van de huid en komen op bijvoorbeeld de vloeren van zwembaden, doucheruimtes en sportruimtes. Als u deze schilfers op uw huid krijgt, kunt u plekken krijgen.
Sommige schimmels kunt u krijgen van dieren.
Liesschimmel ofwel tinea cruris valt onder de schimmelinfecties en wordt veroorzaakt door een schimmel die op de huid leeft. De symptomen van een liesschimmel zijn rode vlekken met schilfers aan de randen die in bepaalde gevallen met jeuk of een branderig gevoel gepaard gaan. Liesschimmel is gelukkig goed te behandelen met een antischimmelcrème of met antischimmelpillen.
Rode vlekken en een jeukend gevoel ter hoogte van één of beide liezen? De kans is groot dat het om liesschimmel gaat. Vervelend en misschien heb je er wel een ongemakkelijk gevoel, maar gelukkig goed te behandelen en helemaal niets om verlegen over te zijn.
Wat een liesschimmel is, hoe je het kunt herkennen en behandelen. En natuurlijk ook hoe je het in de toekomst kan vermijden. Dit alles kom je in dit artikel te weten.