Winkelwagen
U heeft geen artikelen in uw winkelwagen
Bij voetschimmel heeft u meestal witte schilfers en scheurtjes (kloofjes) tussen uw tenen. U kunt ook schilfers hebben aan de onderkant of zijkant van uw voet.
De plekken hebben vaak een andere kleur dan uw huidskleur: lichter, donkerder of rood.
Soms ziet u blaasjes en puistjes erbij. Ook kan de huid daar dikker worden (eelt) en er kunnen scheurtjes in komen.
De plekken kunnen jeuken, soms voelen ze branderig. Door de voetschimmel kunnen uw voeten vies ruiken.
De schimmel kan ook uw nagels binnengaan: u krijgt dan schimmelnagels.
Soms kunt u ook aan de zijkanten van uw vingers en op de handpalmen blaasjes krijgen (blaasjeseczeem). Dit is een reactie van uw lichaam op de voetschimmel.
De voornamelijkste functie van eelt is bescherming van de huid bieden. Wanneer er namelijk druk en wrijving op je huid komt te staan, wil je niet dat de huid meteen stuk gaat. Vooral je handen en voeten krijgen gedurende de dag behoorlijk wat te verduren. Een eeltlaag beschermt je onderliggende huidlagen tegen deze druk en wrijving. En voorkomt zo dat de huid beschadigd.
Het hangt ervan af. Eelt is een verdikking van de huid die optreedt als gevolg van wrijving, druk of irritatie. Een beetje eelt kan normaal en gezond zijn, vooral op de handpalmen, voetzolen en hielen. Het kan helpen de huid te beschermen tegen overmatige wrijving en druk tijdens dagelijkse activiteiten.
Als het eelt echter te dik wordt, kan het pijnlijk worden en zelfs barsten of scheuren veroorzaken, waardoor het risico op infectie toeneemt. In dat geval kan het weghalen van het eelt verlichting bieden en de genezing bevorderen. Het is belangrijk om dit echter op de juiste manier te doen, om te voorkomen dat je te veel huid verwijdert en daarmee een nieuwe wond veroorzaakt.
Verschillende factoren kunnen eelt veroorzaken. Hierin spelen overmatige wrijving en druk altijd een rol. Als reactie op deze wrijving en druk wilt je lichaam de onderliggende huid namelijk nóg beter beschermen. En dit doet je huid door eelt aan te maken. Factoren die door veel wrijving en druk zorgen, en zo eelt op de voeten veroorzaken, zijn: het dragen van te strakke schoenen, veel lopen, sporten met gewrichten, bepaalde voetafwijkingen, overgewicht en ouder worden.
Eelt heeft een belangrijke functie: het biedt bescherming van de huid. Een beetje eelt is daarom ook gezond en zelfs gewenst. Maar te veel eelt op voeten en handen kan zorgen voor klachten, als: pijn en/of kloven. In dat geval kan het toch fijn zijn om het eelt een beetje weg te halen. Bijvoorbeeld door de hoornlaag zachter te maken met een puimsteen, eeltvijl en/of hydraterende creme.
In de meeste gevallen van eelt hoef je je geen zorgen te maken, maar als de plekken té dik worden kan er pijnlijk eelt ontstaan. Er ontstaan dan barsten en scheuren in het eelt. Wat niet alleen voor ongemak zorgt maar ook voor een verhoogd risico op infecties. Met name mensen met diabetes of een verminderde bloedtoevoer lopen een groter risico op het ontwikkelen van complicaties. Het is daarom te adviseren om af en toe een podotherapeut, pedicure of manicure te bezoeken om het eelt te controleren en eventueel te behandelen.
Het ontstaan van eelt is dus geheel normaal en onschuldig. Het is namelijk een natuurlijke beschermlaag van je voeten en zelfs een gewenste reactie. Eelt beschermt je onderliggende huidlagen tenslotte tegen huidbeschadigingen. Maar er kan ook overtollig eelt ontstaan. En als er teveel eelt ontstaat kan dit voor vervelende klachten zorgen.
Maar hoe ontstaat eelt op je voeten precies? Kort gezegd ontstaat overtollig eelt wanneer de aanmaak van nieuwe huidcellen sneller gaat dan het afschilveren van dode huidcellen. De dode huidcellen stappelen op en er ontstaat een verdikking van de huid. Dit disbalans in aanmaak en afschilvering van huidcellen kan verschillende oorzaken hebben:
Als er teveel druk en wrijving op je huid staat kan dit eelt veroorzaken. Dit is bijvoorbeeld het geval als je veel sport met gewrichten. De gewrichten zijn zwaar, waardoor er druk op je huid komt te staan. Bovendien schuren de gewrichten ook nog eens langs je huid, waardoor er overtollig eelt ontstaat. Met name op de handen komt eelt bij sporters daarom regelmatig voor.
Maar overtollig eelt kan ook ontstaan wanneer je veel op blote voeten loopt. De druk van de grond wordt nu niet meer opgevangen door je sokken en schoenen, maar door je huid zelf. Als reactie op deze druk en wrijving gaat je huid een soort beschermlaagje aanmaken. Om zo te voorkomen dat je huid stuk gaat. Hierdoor wordt de eeltlaag dikker en kan er overtollig eelt ontstaan.
Naast druk en wrijving kan ook een afwijkende voetstand eeltvorming veroorzaken. Een afwijkende stand van je voeten zorgt namelijk voor een ongelijkmatige drukverdeling op de huid. Op bepaalde plekken van de voeten is de druk hoger dan op andere plekken. Deze toenemende drukt zorgt vervolgens voor een toenemende eelt aanmaak en dit kan overtollig eelt veroorzaken.
Ik denk dat vrijwel iedereen eelt wel herkent, omdat we er allemaal wel eens last van hebben gehad. Toch heb ik hieronder even alle symptomen van eelt op een rijtje gezet!
Wat je ook veel bij eelt klachten ziet ontstaan is een pijnlijk eeltknobbeltje. Vaak zit dit eeltknobbeltje op één van de tenen. Het knobbeltje is dikker dan het eelt eromheen en wordt ook wel een likdoorn genoemd.
Blaasjeseczeem is een bijzondere vorm van eczeem dat voornamelijk aan de handen en/of voeten voorkomt. De blaasjes of blaren blijven aan de handpalm en voetzool langer intact omdat hier de huid dikker is. De medische term is “acro-vesiculeus eczeem” ( acra = handen en voeten , vesikels = blaasjes). Een andere benaming is “dishydrotisch eczeem”. Deze benaming wordt niet meer gebruikt omdat men vroeger onterecht dacht dat het eczeem werd veroorzaakt door een stoornis van de zweetklieren. Blaasjeseczeem is één van de minst voorkomende vormen van hand -en voeteczeem. Er bestaan zowel acute als chronische vormen. Het blaasjeseczeem komt voornamelijk voor bij mensen onder de 40 jaar.
De oorzaak voor het ontstaan van blaasjeseczeem is in de meeste gevallen onbekend. Een uitzondering is de zogenaamde “ide” of overgevoeligheidsreactie. Een dubbelzijdig blaasjeseczeem aan de handpalmen ontstaat hierbij als reactie op een schimmelinfectie elders in de huid (bijv. een eenzijdige voet schimmel). Wel zijn er factoren bekend die blaasjeseczeem uitlokken of verergeren. Deze factoren zijn echter niet bij alle patiënten met blaasjeseczeem aanwezig of aantoonbaar.
Eczeem aan de voeten kan ook lijken op voet schimmel. Een schimmel veroorzaakt namelijk, net als eczeem, een rode huid, schilfering en jeuk. Op zowel de voeten als de huid tussen de tenen. Toch zijn er een aantal belangrijke verschillen tussen beide huidklachten, waaronder de oorzaak.
Verder uit voetschimmel zich met name als: rode voetzolen, jeuk, witte schilfering en kloofjes. Een typisch kenmerk hierin is de ringvormige schilfering. Dit is bij eczeem niet het geval. In enkele gevallen kan de schimmel ook voor blaren, kleine blaasjes of puistjes zorgen.
Ook zijn er bij schimmel aan de voeten vaak schimmelnagels te zien. De nagels zijn dan geel tot bruin van kleur. Andere plaatsen waar voetschimmel kan optreden zijn de zijkanten van de voeten.
Een ander belangrijk verschil tussen voetschimmel en voeteczeem is dat het bij voetschimmel gaat om een huidinfectie. Terwijl eczeem het gevolg is van een huidontsteking. Veroorzaakt door erfelijke aanleg, irriterende stoffen en/of hevige emoties zoals stress. Ondanks deze verschillende oorzaken, geven beide huidklachten wel vergelijkbare klachten.
Daarom wordt voetschimmel ook wel zwemmerseczeem genoemd. Toch is het niet helemaal terecht dat de huidklacht zwemmerseczeem genoemd wordt. Zwemmerseczeem, oftewel voetschimmel, is namelijk helemaal geen vorm van eczeem. Maar een schimmelinfectie van de huid.
Bij symptomen van voetschimmel is het belangrijk om dit aan te pakken. Zowel als de huidinfectie aan de voetzool zit als aan de bovenkant van de voeten. Je kunt dit zelf doen door een anti schimmel crème te smeren om de schimmels te doden. Een huisarts kan deze voorschrijven. Gelukkig is voetschimmel goed te behandelen. Meestal is de huidinfectie binnen vier weken verdwenen.