Oorzaken van Eczeem op het Been

Oorzaak eczeem op oogleden

• Je weerstand krijgt veel te verduren als je stressniveau vaak te hoog is. Bij een lage weerstand komen vaak huidklachten openbaar. Dat uit zich meestal als eerste op de gevoelige, dunne huid: je oogleden. Eczeem op je ogen door stress is dus een gevolg van een verlaagde weerstand door stress. Vermijd of verminder eczeem ogen door stress tegen te gaan.
• Je genetica bepaald deels ook huidklachten. Eczeem op je oogleden kan komen van een genetische aanleg voor eczeem. Als het in je familie veel voorkomt, kun je er vaak vanuit gaan dat je eczeem geërfd hebt. Ook dan kun je er wat tegen doen.
• Een huidinfectie kan ook zorgen voor eczeem op oogleden.
• Veel mensen met huidklachten en een gevoelige huid zijn ook vatbaar voor allergieën. Zeker bij allergieën voor bepaalde cosmetica, zeep of pollen heb je last van je oogleden. Bij hooikoorts is het dubbelop: tranende en jeukende ogen én eczeem op je oogleden. Geen fijne combinatie, maar zeker wat aan te doen.
• Irriterende stoffen. Zeep, parfum, synthetische parfum in goedkope crèmes, vet en viezigheid kunnen ook eczeem op je oogleden veroorzaken.

De huid op de oogleden is veel dunner en gevoeliger dan op andere delen van het lichaam. De opbouw van oogleden huid is wel hetzelfde, maar de hoeveelheid talgklieren is veel minder. Ook bevat deze huid veel minder elasticiteit waardoor het dunner en gevoeliger is. De onderste oogleden zijn dunner dan de bovenste oogleden. De structuur van de ooglid huid is ook anders dan de huid op de rest van het gezicht. Je ooglid is namelijk veel meer in beweging dan de huid op je neus of je kin.

Je moet erg voorzichtig zijn met de huid op je ooglid. Ooglid eczeem en andere ongemakken ontwikkeld zich snel op de gevoelige huid. Trekken, wrijven of schurende voorwerpen maken je ooglid huid extra kwetsbaar. Hierdoor speelt eczeem op oogleden snel op. Gebruik een kalmerende en hydraterende crème die geschikt is voor de dunne, gevoelige huid.

Zijn seborroïsch eczeem en roos hetzelfde?

Seborroïsch eczeem en roos zijn vergelijkbare aandoeningen, maar er zijn enkele belangrijke verschillen tussen beide. Roos kan worden beschouwd als een milde vorm van seborroïsch eczeem. Beide aandoeningen veroorzaken wit- tot geelachtige schilfers op de huid, die zowel droog als vettig kunnen zijn en gepaard kunnen gaan met jeuk. De behandeling voor beide aandoeningen kan overlappen, maar in sommige gevallen kan een dermatoloog aanvullende behandelingen voorschrijven voor seborroïsch eczeem.

Het belangrijkste verschil tussen de twee is dat seborroïsch eczeem zich op meer plaatsen dan alleen de hoofdhuid kan ontwikkelen. Het kan voorkomen op de oren, wenkbrauwen, baard, huid rond de neusgaten en soms zelfs op de borst, vooral bij mannen. Roos daarentegen beperkt zich meestal tot de hoofdhuid.

Een ander verschil is dat seborroïsch eczeem ontstekingen kan veroorzaken, zichtbaar als zwelling en verkleuring van de huid, terwijl dit bij roos doorgaans niet het geval is.

Wat is erytrodermie ?

Erytrodermie betekent letterlijk “rode huid”. Dit is een bijzondere vorm van eczeem , waarbij de heftige ontstekingsreactie gepaard gaat met een massale verwijding van de bloedvaatjes in de huid. De GEHELE huid is rood, strak gepannen, warm, gezwollen, schilferend en erg jeukend. De patiënt voelt zich daarbij meestal ziek. Dit is een ernstige situatie, omdat door de bloedvatverwijding de patiënt veel vocht , eiwitten en mineralen dreigt te verliezen. Er bestaat een risico op uitdroging en acute nierfalen. Een patiënt met erytrodermie dient in een ziekenhuis te worden opgenomen en behandeld.

De aanleg om allergisch te reageren(= atopie) kan helaas niet worden behandeld. De behandeling is gericht om de symptomen van jeuk en eczeem te bestrijden. Atopisch eczeem kan dus niet worden genezen, een goede behandeling kan wel uw leven en/of dat van uw kind een stuk draaglijker maken. De keuze van behandelvorm is afhankelijk van de ernst, lokalisatie, en stadium van het eczeem, de aanwezigheid van complicaties en de leeftijd van de patiënt.

De behandeling van atopisch eczeem bestaat altijd uit 3 onderdelen:
A. Anti-eczeem behandeling
B. Huidverzorging
C. Beperken van allergene- en niet allergene prikkels

A. ANTI-ECZEEM BEHANDELING
Het anti-eczeem behandeling is afhankelijk van de ernst, lokalisatie, en stadium van het eczeem, de aanwezigheid van complicaties en de leeftijd van de patiënt. Er bestaan drie vormen: uitwendige behandeling (zalfjes), inwendige behandeling (pillen slikken) en lichttherapie.

1. Corticosteroïden. Deze stoffen remmen de ontsteking en de jeuk. Bestaat er een gering of matig ernstig eczeem, dan is gebruik van een zwak werkend corticosteroïd meestal voldoende. Wordt het eczeem ernstiger en chronischer dan kunnen sterker werkende corticosteroïden in een “pulsschema” worden gegeven. Een voorbeeld van een pulschema is 4 dagen in de week, achter elkaar, éénmaal daags aanbrengen en dan 3 dagen in de week, alleen een vette basiszalf. De sterkte van het corticosteroïd kan dan weer geleidelijk verminderd worden, zodra het eczeem rustiger wordt.
2. Teerzalven. Ook deze stoffen remmen de onsteking en de jeuk. Ze hebben als nadelen dat ze een sterke geur hebben en dat ze afgeven op kleding en beddengoed. De effectiviteit is echter minstens net zo goed als corticosteroïden. Voor intensieve teerzalftherapie is het soms nodig om patiënten voor een paar weken op te nemen in het ziekenhuis.
3. Bij infecties met bacteriën of schimmels kan men een desinfecterende, anti-bacteriële en/of anti-schimmelmiddel toevoegen. Voorbeelden zijn fusidinezuur, chlooorhexidine of betadinejodium.
4. De twee middelen tacrolimus en pimecrolimus werken ontstekingsremmend maar bevatten géén corticosteroïden. Bijwerkingen zoals het dunner worden van de huid zullen daarom met deze middelen niet optreden. Wel ontstaat er direct na het aanbrengen van deze stoffen een irritatie-reactie die echter voorbijgaand van aard is. Deze middelen kunnen zeer goed voor eczeem in het gezicht worden gebruikt.