Behandeling van Eczeem op de Voeten met Blaasjes - Effectieve Oplossingen en Advies

Wat is de oorzaak van dyshidrotisch eczeem?

De oorzaak is, ondanks veel onderzoek, niet duidelijk. Er zijn wel verschillende ‘verdachte’ uitlokkende factoren die als mogelijke oorzaak worden genoemd. De meest bekende zijn:

aanleg voor constitutioneel eczeem
mensen die als kind veel last hebben gehad van constitutioneel eczeem (eczeem in de plooien van knieen en ellebogen en gezicht) of nog steeds dit eczeem hebben, zouden mogelijk een verhoogd risico hebben op het ontwikkelen van dyshidrotisch eczeem.

metalen in de voeding/ drinkwater
in sommige onderzoeken is bij mensen met een nikkelallergie een relatie gelegd tussen de inname van grote hoeveelheden nikkel en handeczeem. Ditzelfde geldt voor het metaal chroom. Bij een normaal dieet is een relatie tussen handeczeem en nikkel of chroom vrijwel uitgesloten.

schimmelinfecties
een schimmelinfectie (meestal aan de voeten) kan aanleiding geven tot een beeld van dyshidrotisch eczeem aan de handen. De manier waarop deze ‘reactie op afstand’ of autoeczematisatie ontstaat is nog niet geheel opgehelderd. Het loont echter zeker de moeite om in het geval van een dyshidrotisch eczeem aan de handen een lokale schimmelinfectie elders op het lichaam te behandelen, ook al geeft deze geen klachten.

onbekend
helaas wordt, ondanks adequaat onderzoek, bij 80% van de mensen met een dyshidrotisch handeczeem nooit een oorzaak van het eczeem gevonden.

Hoe voorkom ik dyshidrotisch handeczeem?

Zoals u heeft gelezen wordt bij 80% van de patiënten met dyshidrotisch eczeem nooit een oorzaak aangetroffen. Dit betekent echter niet dat we helemaal niets kunnen doen om een nieuwe ‘aanval’ te voorkomen.
Het is bij het voorkomen van handeczeem van groot belang dat de huid van de handen in een goede conditie verkeert. Het regelmatig ‘invetten’ van de handen om uitdroging te voorkomen en het beschermen van de handen tegen irriterende stoffen d.m.v. handschoenen, is erg belangrijk. Overleg met uw huisarts, dermatoloog en/of bedrijfsarts welke maatregelen u kunt treffen in de woon- en werkomgeving om de kans op het voortdurend terugkeren van dyshidrotisch handeczeem te verkleinen.

handige links

Literatuur
Veien NK: Acute and recurrent vesicular hand dermatitis. Dermatol Clin. 2009 Jul,27(3):337-53

Auteur: Dr R.L. van Leeuwen, dermatoloog, Alrijne Ziekenhuis Leiden

Laatste update: 4 juli 2020

Hoe ziet een voetschimmel eruit ?

De infectie veroorzaakt een plaatselijke ontstekingsreactie. Deze gaat gepaard met schilfering en kloofjes tussen de tenen, jeukende blaasjes aan de voetzolen of rode schilferende huidafwijkingen die vooral aan de voetranden zichtbaar zijn. Vooral de ruimte tussen de 4 e en 5 e teen is aangedaan, waarbij men het kenmerkende “tenenkaas” aspect kan zien, witte vochtige schilfering. Ook kunnen de nagels van de tenen zijn aangedaan. Hierbij zien gele verkleuring en brokkelig worden van de nagels . Niet zelden gaat een voetschimmel gepaard met zogenaamde blaasjeseczeem op de handen (m.n. tussen de vingers) . Dit wordt beschouwd als een vorm van overgevoeligheidsreactie op de schimmelsporen die aanwezig zijn op de voeten.

COMPLICATIES
Over het algemeen verloopt een schimmel infectie zonder problemen. Omdat de huid ter plaatse echter stuk is (bijv. door het krabben) kan er bovenop de schimmelinfectie ook een infectie optreden met een huidbacterie (bijv. stafylokokken). U herkent dit aan een plotselinge verergering van het eczeem, met toename van de roodheid, zwelling, pijn en pusvorming. Een enkele keer kan zelfs wondroos ontstaan van de aangedane voet en (onder) been. Een bacteriële infectie wordt altijd behandeld met een antibioticum kuur.

Meestal zijn de afwijkingen bij een voetschimmel zo kenmerkend dat de diagnose op het blote oog kan worden vermoed. De “kroon” op de diagnose vormt echter het aantonen van schimmels onder de microscoop . Hiertoe plukt of schraapt uw arts een hoeveelheid schilfers af van het aangedane huidgebied en bekijkt deze na een eenvoudige bewerking onder de microscoop. Dit onderzoek duurt slechts enkele minuten.

Verschil voetschimmel en eczeem aan de voeten

Eczeem aan de voeten kan ook lijken op voet schimmel. Een schimmel veroorzaakt namelijk, net als eczeem, een rode huid, schilfering en jeuk. Op zowel de voeten als de huid tussen de tenen. Toch zijn er een aantal belangrijke verschillen tussen beide huidklachten, waaronder de oorzaak.

1. Voeteczeem geeft andere symptomen

Verder uit voetschimmel zich met name als: rode voetzolen, jeuk, witte schilfering en kloofjes. Een typisch kenmerk hierin is de ringvormige schilfering. Dit is bij eczeem niet het geval. In enkele gevallen kan de schimmel ook voor blaren, kleine blaasjes of puistjes zorgen.

Ook zijn er bij schimmel aan de voeten vaak schimmelnagels te zien. De nagels zijn dan geel tot bruin van kleur. Andere plaatsen waar voetschimmel kan optreden zijn de zijkanten van de voeten.

2. Voeteczeem heeft andere oorzaak

Een ander belangrijk verschil tussen voetschimmel en voeteczeem is dat het bij voetschimmel gaat om een huidinfectie. Terwijl eczeem het gevolg is van een huidontsteking. Veroorzaakt door erfelijke aanleg, irriterende stoffen en/of hevige emoties zoals stress. Ondanks deze verschillende oorzaken, geven beide huidklachten wel vergelijkbare klachten.

Daarom wordt voetschimmel ook wel zwemmerseczeem genoemd. Toch is het niet helemaal terecht dat de huidklacht zwemmerseczeem genoemd wordt. Zwemmerseczeem, oftewel voetschimmel, is namelijk helemaal geen vorm van eczeem. Maar een schimmelinfectie van de huid.

Bij symptomen van voetschimmel is het belangrijk om dit aan te pakken. Zowel als de huidinfectie aan de voetzool zit als aan de bovenkant van de voeten. Je kunt dit zelf doen door een anti schimmel crème te smeren om de schimmels te doden. Een huisarts kan deze voorschrijven. Gelukkig is voetschimmel goed te behandelen. Meestal is de huidinfectie binnen vier weken verdwenen.

Voetschimmel / Tinea pedis

Een voetschimmel is, zoals de naam al sterk doet vermoeden, een schimmel infectie van de huid van de voet. De medische term is tinea pedis (tinea =schimmel, pedis = voet). Een bekendere benaming voor voetschimmel is “zwemmerseczeem” of in het Engels “athletes foot”. Deze term suggereert dat de aandoening vaak na het zwemmen optreedt, er bestaan echter meer risicofactoren voor het oplopen van een voetschimmel. Voetschimmel komt veel voor, zeker 10% van de bevolking lijdt eraan, van volwassen mannen zelfs 20%, terwijl in groepen waarin de infectiekans groot is het percentage nog hoger ligt. Behalve aan de voeten kunnen schimmels ook op andere plaatsen de huid infecteren (Lees hierover in de andere informatiefolders “handschimmel”, “ringworm” (tinea corporis), “schimmelnagel”(onychomycose) en “hoofdschimmel” (tinea capitis) )

Schimmelinfecties komen in de natuur veel voor, niet alleen bij mensen en dieren maar ook bij planten en voedsel. Denk bijvoorbeeld aan schimmel op brood of kaas. Voetschimmel ontstaat door een infectie met een schimmelsoort die in staat is om de menselijk huid te infecteren. Deze schimmels worden “dermatofyten” genoemd. Voetschimmels voeden zich met materiaal van de buitenste laag van de opperhuid, de hoornlaag. Schimmels planten zich voort door middel van sporen die onder voor hen gunstige omstandigheden weer kunnen uitgroeien tot schimmels.

RISICOFACTOREN VOOR HET OPLOPEN VAN EEN VOETSCHIMMEL.
In de volgende omstandigheden ontstaat er een vochtige en warme milieu waardoor sporen kunnen uitgroeien tot schimmels en zo de huid van de mens kunnen infecteren:

• Zweetvoeten en slecht ventilerende schoenen en sokken (nylon).
• Zomermaanden
• Tropisch klimaat : Veel mensen lopen in de tropen of gedurende de warme (sub) tropische maanden op blote voeten. binnenshuis dan wel buitenshuis.
• Vochtige openbare bad -en was gelegenheden , w.o. zwembad, sauna, fitness ruimtes, kleedkamers.

Medicijnen bij voetschimmel

Meestal kunt u voetschimmel goed zelf behandelen. Zo gaat u ook tegen dat u de schimmel doorgeeft aan anderen.

Crème tegen schimmel

U kunt voetschimmel behandelen met een crème met een middel tegen schimmel. Zoals terbinafine op de huid , miconazol op de huid of clotrimazol op de huid . U kunt dit zonder recept kopen bij de drogist of apotheek.

Terbinafine-crème hoeft u minder vaak en minder lang te smeren dan de andere crèmes. Ze werken even goed.

• Smeer terbinafine-crème 1 keer per dag, doe dit 1 tot 2 weken lang. Smeer niet langer dan 2 weken.
• Smeer andere crèmes 2 keer per dag. Als de plekjes weg zijn, smeer dan nog 1 week door.
• Smeer de crème op de plekken en 2 centimeter rondom de plekken. De schimmel zit vaak ook al in de huid rond de plekken.
• Smeer dun, zodat de crème na het smeren niet meer te zien is. Een dikke laag kan de huid irriteren.

Miconazol kan de werking van sommige bloedverdunners veranderen. Gebruikt u bloedverdunners? Vraag uw huisarts of u dan crème met miconazol wel mag gebruiken.

Pillen tegen schimmel

Als u voetschimmel heeft aan de zijkant of onderkant van uw voet, zit de schimmel meestal diep in de huid. Dan werkt crème tegen schimmel vaak niet goed genoeg.

Uw huisarts kan u dan een recept geven. Meestal krijgt u dan terbinafine tabletten (pillen). U slikt elke dag 1 pil, doe dit 2 weken lang. Maak alle pillen op. Stop niet eerder, ook niet als uw klachten al weg zijn.

Pillen tegen schimmels zijn sterke medicijnen. Dit is belangrijk om te weten:

• U mag ze niet nemen als u zwanger bent of zwanger wilt worden. Of als u borstvoeding geeft.
• De pillen kunnen het effect van andere medicijnen veranderen. Bijvoorbeeld van bloedverdunners en sommige medicijnen tegen depressie, hoog cholesterol of hartziektes.
  Gebruikt u een van deze medicijnen, bespreek dit dan met uw huisarts.
• U kunt last krijgen van misselijkheid, overgeven of diarree. Dit kunnen bijwerkingen van de pillen zijn. Deze klachten gaan meestal na een paar dagen weg, dan bent u aan het medicijn gewend.
  Als de klachten blijven, bespreek met uw huisarts of u moet stoppen met de pillen.
• De pillen geven een kleine kans op problemen met uw lever, zoals geelzucht. Uw huid en oogwit worden dan geel. U kunt ook jeuk krijgen. Uw plas kan bruin worden (zoals thee). En uw poep kan lichtgrijs worden.
  Bel dan uw huisarts. Meestal moet u dan stoppen met de pillen.