Winkelwagen
U heeft geen artikelen in uw winkelwagen
Deze dingen kunt u proberen tegen voetschimmel:
Bij voetschimmel heeft u meestal witte schilfers en scheurtjes (kloofjes) tussen uw tenen. U kunt ook schilfers hebben aan de onderkant of zijkant van uw voet.
De plekken hebben vaak een andere kleur dan uw huidskleur: lichter, donkerder of rood.
Soms ziet u blaasjes en puistjes erbij. Ook kan de huid daar dikker worden (eelt) en er kunnen scheurtjes in komen.
De plekken kunnen jeuken, soms voelen ze branderig. Door de voetschimmel kunnen uw voeten vies ruiken.
De schimmel kan ook uw nagels binnengaan: u krijgt dan schimmelnagels.
Soms kunt u ook aan de zijkanten van uw vingers en op de handpalmen blaasjes krijgen (blaasjeseczeem). Dit is een reactie van uw lichaam op de voetschimmel.
De behandeling is vaak moeizaam. De keuze van behandeling hangt af van de klinische vorm (acuut of chronisch) , de uitgebreidheid en de aanwezigheid van eventuele uitlokkende factoren.
LOKALE MIDDELEN
De eerste keus behandeling zijn sterk werkende lokale corticosteroïden. In het begin dienen deze middelen iedere dag dun te worden aangebracht. Wanneer de huid goed reageert, kan de frequentie van smeren worden afgebouwd tot 3 of 4 keer per week en daarna slechts zonodig. De chronische vormen reageren vaak beter indien het corticosteroïd onder occlusie wordt aangebracht. Hierbij wordt eerst de zalf aangebracht, daaroverheen plakt men een speciaal doorzichtig wondverband dat 3 tot 5 dagen mag blijven zitten. Zonodig wordt deze procedure herhaald totdat de afwijkingen zijn verbeterd. Soms worden er hoornoplossende middelen toegevoegd, zoals salicylzuur.
LOKALE LICHTTHERAPIE
Bij patiënten die niet reageren op zalven alleen kan lokale lichttherapie worden gegeven. Hierbij hoeven alleen de handen en / of voeten te worden belicht, en dus niet het gehele lichaam. Gebruikelijke vormen van lokale lichttherapie zijn smalspectrum UVB, psoraleen plus UVA en de Excimer lamp/ laser. De werkzaamheid tussen de verschillende lichtsoorten is waarschijnlijk gelijk, maar gedegen vergelijkende studies zin niet uitgevoerd.
ANTI-ZWEET APPARATUUR
Mensen met een blaasjeseczeem aan de handen en voeten die tevens last hebben van overmatig zweten kunnen ook baat hebben bij een behandeling die ook het zweten aanpakt. Wanneer het zweten vermindert blijkt ook het eczeem te verminderen.. Iontoforese is het sturen van een zwakke elektrische stroom door een waterbad (dit wordt ook een elektrogalvanisch bad genoemd>. Het gebied dat hevig transpireert wordt in het water ondergedompeld en elektrisch geladen deeltjes (ionen) remmen de activiteit van de zweetklieren. Dit effect houdt 3-4 dagen aan maar blijft langer na herhaaldelijk gebruik. Indien deze behandeling niet helpt kunnen de zenuwen die de zweetproductie reguleren worden doorgesneden. Hiervoor wordt u doorverwezen naar een chirurg.
We zien sterk jeukende heldere blaasjes en soms zelfs grote blaren in de handpalmen, tussen de vingers en/of voetzolen en tenen. Er worden 4 klinische vormen onderscheiden.
1. Acute vormen
– Pompholyx. Acute ontstane “uitbraak” van stevige blaasjes en blaren aan de handpalmen, zijkanten van de vingers en soms ook aan de voetzolen. Meestal is het beeld symmetrisch. Meestal voorafgegaan door jeuk- of zelf pijnklachten. Kleinere blaasjes vloeien samen tot grotere blaren. Binnen 2 tot 3 weken drogen de blaasjes en blaren in waarbij de huid flink gaat vervellen. Deze vorm wordt vaak gezien bij (jonge) volwassenen en minder bij ouderen. Ook treedt het vaker op in de lente- en zomermaanden.
– “Ide” reactie op een huidinfectie. Rode jeukende blaasjes aan de zijkanten van de vingers en handpalmen als een uiting van een overgevoeligheidreactie op een infectie elders in de huid. De bekendste voorbeeld is een schimmelinfectie aan de tenen of voet (= zwemmerseczeem). Ook een ernstige schimmelinfectie aan de voeten op zich kan hierbij eruitzien als blaasjeseczeem.
De acute vormen kunnen gecompliceerd worden door een bacteriële infectie waarbij zelfs een wondroos kan ontstaan. De patiënt klaagt dan over meer pijn en er ontstaan puskopjes en gele korstjes. Bij wondroos is er roodheid, pijn, zwelling aan het aangedane gebied en eventueel koorts.
De symptomen van eczeem variëren van persoon tot persoon. Sommigen klagen over ernstige jeuk, droge en schilferige huid, terwijl anderen last kunnen hebben van kleine blaasjes en bultjes.
Hoe eczeem eruitziet, kan sterk verschillen, vooral afhankelijk van de leeftijd, en het kan zelfs veranderen na verloop van tijd. Toch hebben alle gevallen één ding gemeen: jeukende plekken op de huid die rood, droog en schilferig zijn. In de medische wereld worden drie hoofdvormen van eczeem onderscheiden.
Acuut:
Etterende, opengebarsten korstjes, (vocht)blaasjes of papels op eczemateuze huidplekken.
Subacuut:
Dikke en afgeschilferde huidplekken
Chronisch:
Huid wordt iets dikker, meer schilfers en licht gepigmenteerde huidplekken.
Eczeem in het gezicht komt vaak - naast de typische eczemen - voor als pijnlijke, schilferige plekken met zwellingen en roodheid die ook rond de mond kunnen voorkomen. In acute fasen kunnen de lippen barsten of er vormen zich korstjes, wat pijn veroorzaakt bij eten, drinken en praten. Naarnaast kunnen ook de ogen getroffen worden door deze typische symptomen. Minder typisch zijn donkere kringen rond de ogen of een bleek gezicht. De kenmerkende opflakkeringen van eczeem verschillen vaak in duur en in ernst.
Wat erg vervelend is, is het verminderende jeukgevoel 's avonds en 's nachts, omdat die volgende jeukaanvallen aanzienlijk kan verergeren. Over het algemeen heeft eczeem in het gezicht een grote invloed op het algemene welzijn van degenen die eraan lijden.