Winkelwagen
U heeft geen artikelen in uw winkelwagen
‘Gewone’ littekens
bij de meeste mensen geneest een wondje zonder veel problemen. Wat overblijft is een pigmentloos strengetje of vlekje (afhankelijk van de aard van de beschadiging).
Littekens na acne
zijn vaak diep in de huid gelokaliseerd (‘putjes’) maar zijn niet altijd echt atrofisch. Over acne littekens is een aparte folder verschenen (zie: acnelittekens)
Atrofische littekens
Bij deze littekens is er sprake van een zeer dun laagje littekenweefsel. De littekens kunnen verzonken zijn in de huid of een ‘sigattenpapier’-aspect hebben. Dit soort littekens worden wel gezien als restanten van huidbeschadigingen na infecties (virus, schimmel), chronische discoide lupus erythematosus, en na Rontgenbestralingstherapie.
Hypertrofische littekens (zie foto)
Deze onstaan bij overproductie van fibrineweefsel door bindweefselcellen in de huid, waardoor sterk verdikte littekens ontstaan. Het zijn dikke, roze strengen en plaques op de huid die circa 3 weken na de verwonding onstaan en in een periode van maanden tot een jaar voortdurend dikker worden. Vooral de huid boven het borstbeen, de schouders, de nek en de oren is geneigd tot de vorming van deze hypertrofische littekens. Een aanleg tot het vormen van deze littekens is vaak familiair- of rasgebonden.
Littekens na brandwonden
(deze worden in deze folder niet verder behandeld)
Keloïd
Keloid-littekens zijn eigenlijk een bijzonder soort hypertrofische littekens. Terwijl gewone hypertrofische littekens beperkt blijven tot de plaats van de verwonding, groeien keloiden over de grenzen van de verwonding heen, en kunnen zo betrekkelijk grote huidgebieden bedekken.
De huid op ons gezicht, hoofd, oksels, handen en voeten verschilt van de huid op de rest van ons lichaam.
Ons gezicht is het meest getoonde lichaamsdeel. De conditie en het uiterlijk van onze gezichtshuid is een belangrijke indicator van onze algemene gezondheid en speelt een grote rol bij ons zelfvertrouwen. Problemen met de gezichtshuid en tekenen van veroudering zijn in het gezicht duidelijk zichtbaar kunnen leiden tot gêne en hebben een invloed zijn op iemands zelfvertrouwen.We willen allemaal onze gezichtshuid in de best mogelijke conditie houden. Daarom richten zoveel huidverzorgingsonderzoeken en huidverzorgingsproducten zich op het gezicht.
De gezichtshuid is bijzonder dun. Ze is het meest zichtbare lichaamsdeel.
Er zijn vier huidtypen: normaal, vet, droog en gemengd
De huid rond de ogen is nog dunner en teerder en heeft een passende verzorging nodig. De opperhuid (de buitenste huidlaag) is normaalgesproken circa 0,1 mm dik, maar rond de ogen is deze tot 0,5 mm dik.
De gezichtshuid en haar conditie verschilt per persoon, maar er zijn vier hoofdtypen: normaal, droog, vet en gemengd. Meer informatie over huidtypen en -problemen en doe de huidtest om uw eigen huidtype te bepalen.
De hoofdhuid bevat veel bloedvaten, meer haarzakjes en talgklieren dan enig ander lichaamsdeel.
Het type litteken dat na een verwonding van de huid is afhankelijk van:
het type verwonding of huidaandoening
wanneer een huidafwijking chirurgisch wordt verwijderd en vervolgens wordt gehecht, zal een heel ander type wond ontstaan dan wanneer er niet wordt gehecht en de wond vanzelf dicht moet groeien. Littekens van chirurgische ingrepen zijn weer heel anders dan die ontstaan na bijvoorbeeld acne.
de plaats op de huid
de huid van de borst is berucht voor het maken van dikke (hypertrofische) littekens en keloid. Littekens na chirurgische ingrepen in het gezicht genezen vaak zeer fraai.
de aanleg voor het maken van bepaalde littekens
Sommige mensen hebben aanleg voor het maken van hypertrofische littekens. Soms is deze aanleg erfelijk. Littekenvorming is ook rasgebonden: Afrikanen hebben vaak een sterke neiging tot het maken van hypertrofische littekens.