Waar Komt Huiduitslag bij HIV voor?

Het virus

Uitleg afbeelding

Hiv infecteert witte bloedcellen die een CD4-receptor hebben, dit zijn bijvoorbeeld T-helpercellen en macrofagen. Een T-helpercel is de dirigent van de afweer, en stuurt andere afweercellen aan. Een macrofaag is een cel die dode cellen opruimt.

Hiv is een retrovirus. Retrovirussen hebben RNA in plaats van DNA. DNA en RNA zijn genetisch materiaal, waarin vastgelegd is wat voor functie een cel heeft. Hiv komt de menselijke cel binnen, en zet vervolgens zijn eigen RNA om in DNA en bouwt dit in het menselijk DNA. Zo kan hiv zichzelf vermenigvuldigen in een menselijke cel. Dit maakt het zo moeilijk om een genezing voor hiv te vinden. Naast hiv bestaan er ook andere retrovirussen.

Hiv gebruikt de volgende stappen om zich in het lichaam te vermenigvuldigen:

1. Hiv bindt zich met zijn gp120 eiwit aan het oppervlak van een CD4-cel via de CD4- en de CCR5 of de CXCR4-coreceptor.
2. HIV eiwitten worden met behulp van het gp41 eiwit in de vorm van RNA losgelaten in de cel
3. Reverse transcriptase zet hiv-RNA om in hiv-DNA
4. Integrase zorgt ervoor dat het hiv-DNA in het DNA van de CD4-cel komt
5. Protease knipt en organiseert nieuwe hiv-deeltjes
6. De CD4-cel scheidt nieuwe hiv-deeltjes uit

Je leest hier meer over hoe hiv-remmers ingrijpen in de vermenigvuldigen en het virus onderdrukken.

Viral load

De hoeveelheid virus in het lichaam wordt de ‘viral load’ genoemd. De viral load geeft aan hoeveel hiv-RNA in het lichaam zit. De hoogte van de viral load kan liggen tussen meerdere miljoenen en zo laag dat het aantal niet meer te bepalen is. We noemen dat dan onmeetbaar (ondetecteerbaar). Meestal is dat minder dan 50, soms is die meetgrens nog lager of iets hoger. Als de viral load onderdrukt is (onder de 200 kopieën/ml) zit er heel weinig virus in het lichaam en kan hiv niet overgedragen worden via seks. Dit noemen we ‘niet meetbaar = niet overdraagbaar’, bij het n=n-dossier vind je meer informatie.

Als je nog geen hiv-medicatie gebruikt, is een viral load onder de 10.000 aan de lage kant. Hoe eerder je begint met hiv-remmers, hoe beter het is voor je gezondheid op de langere termijn. Het is goed om de viral load altijd zo laag mogelijk te houden, zo blijft ook het viral reservoir zo klein mogelijk.

Testlab

Via het Testlab van Man tot Man kun je je gratis op hiv (en andere soa’s) laten testen. Voorwaarden zijn dat je een man bent die seks heeft met mannen, en dat je in één van de volgende regio’s woont: Amsterdam, Rotterdam-Rijnmond en Dordrecht, regio Haaglanden (Den Haag, Delft en omgeving), regio Gelderland-Zuid (Nijmegen en Tiel) of in Groningen, Drenthe of Friesland. Wanneer je vrouw of heteroman bent of je niet in één van deze regio’s woont kun je niet bij Testlab terecht.

De procedure bestaat uit vier gemakkelijke stappen:

1. Je vraagt online het testformulier aan.
2. Je bezoekt een afnamelocatie in de buurt.
3. Je wordt daar standaard getest op hiv, chlamydia, gonorroe en syfilis.
4. Je ontvangt na 5-10 werkdagen de uitslag online.

Is er een soa gevonden? Dan biedt de GGD gratis behandeling. Heb je hiv, dan krijg je een verwijzing voor een hiv-behandelcentrum in de buurt.

Wat zijn de symptomen?

Als je net hiv hebt gekregen, kan je klachten ontwikkelen die lijken op griep: huiduitslag (plekjes op je huid), koorts, keelpijn of hoofdpijn. Je krijgt de klachten meestal één tot zes weken nadat je hiv hebt opgelopen. Ze lijken op een gewone griep of de ziekte van Pfeiffer en gaan vanzelf weer over.

Het duurt vaak maanden tot jaren, alvorens er andere symptomen optreden. Aangezien hiv het immuunsysteem steeds meer aantast, neemt je weerstand af. Daardoor krijg je gemakkelijker infecties met virussen, bacteriën of schimmels die ernstiger dan normaal kunnen verlopen. Verder kan je ontstekingen van de longen en de huid krijgen. Ook kanker en dementie komen vaker voor. In deze fase van de ziekte is er sprake van aids. Je kan dan ook algemene ziektesymptomen ervaren, bijvoorbeeld koorts, gewichtsverlies, vermoeidheid en nachtzweten.

Mensen met hiv hebben vaker dan gemiddeld een andere seksueel overdraagbare aandoening (soa). Symptomen daarvan zijn huidafwijkingen zoals vlekken, blaasjes of wratten rond de geslachtsdelen of afscheiding uit de penis of vagina.