Winkelwagen
U heeft geen artikelen in uw winkelwagen
Na de symptomen beschrijving kun je nagaan of je last hebt van eczeem. Er zijn verschillende eczeem soorten. Ik zal ze kort benoemen.
1. Atopisch eczeem, komt het meest voor. Vaak bij mensen die een familiegeschiedenis hebben met verschillende allergieën.
2. Stasis dermatis, komt vooral voor bij oudere mensen met een slechte bloedsomloop. Meestal op de onderbenen.
5. Seborrhoïsch dermatitis, is een type dat vooral te zien is bij plekken op het lichaam die vouwen zoals de ellebogen of huid dat kreukt zoals bijvoorbeeld een vetribbel.
Voor een goede diagnose is het handig te achterhalen welk type eczeem je hebt en in welke eczeem schaal dat type zich bevind. Dit lijkt alleen een stuk makkelijker dan het in werkelijkheid is. Een goede manier om jouw eczeem schaal te bepalen is te kijken naar de duur van eczeem en hoe ernstig jouw eczeem naar voren komt.
Acuut betekend dat het snel ontstaat. Eczeem dat in een korte periode ontstaat is vaak ook krachtig. Je moet alleen niet denken dat acuut een ander woord voor ernstig is. Een gebied dat last heeft van acuut eczeem is onlangs opgelaaid, rood van kleur, heeft waarschijnlijk ook blaren en er kan vocht uit lekken of korstjes op zitten.
Chronisch eczeem:
Chronisch eczeem is niet een ongeneselijke aandoening zoals de naam doet vermoeden. Het is vooral zo dat chronisch eczeem lang aanhoud. Wanneer de eerste fase van activiteit bij eczeem voorbij is blijft bij chronisch eczeem de huid nog een tijd droog, rood, schilferig en gebarsten.
Geïnfecteerd eczeem:
In elke fase van eczeem kan de aandoening geïnfecteerd raken. Dit zal niet altijd duidelijk anders zijn dan acuut eczeem. Een verschil zal alleen te zien zijn wanneer er blaren gevuld met pus op jouw eczeem huid zit. Vaak kan alleen iemand met ervaring zien of jouw eczeem geïnfecteerd is.
Er zijn verschillende soorten eczeem. De meest voorkomende soorten zijn:
Deze vorm wordt ook wel constitutioneel eczeem genoemd en is herkenbaar aan de jeukende, rode, schilferige huid. Het komt vaak voor in de huidplooien.
Deze vorm kun je krijgen als je allergisch bent voor een bepaalde stof of een bepaald soort materiaal. DIt kan zich ineens ontwikkelen. Zo kun je ineens last krijgen van je parfum terwijl je daar nooit last van gehad hebt.
Deze vorm wordt ook wel blaasjeseczeem genoemd en wordt vaak veroorzaakt door stress. De blaasjes komen met name op handen en voeten voor.
Deze vorm van eczeem zit vaak op de plek waar je veel talgklieren hebt, zoals op je hoofdhuid. Je herkent deze variant voornamelijk door de rode huid met gelige huidschilfers.
Eczeem komt meestal niet alleen voor. Het hangt vaak samen met andere erfelijke, atopische aandoeningen zoals astma, of allergische rhinitis (een allergische ontsteking van het neusslijmvlies) - vraag dus zeker eens rond bij je familie.
Aangezien eczeem wordt beschouwd als een echte volksziekte met een familiegeschiedenis, zou je best wel eens veel reactie kunnen krijgen.
Met een prevalentie van 2 tot 5% (ongeveer 15% bij kinderen en jongvolwassenen) is consitutioneel eczeem een van de meest voorkomende huidaandoeningen. In de afgelopen decennia is het aantal nieuwe gevallen twee- tot driemaal zo hoog geworden. Het risico op het ontwikkelen van neurodermitis wordt geschat op een zorgwekkende 15-30% bij kinderen en 2-10% bij volwassenen.
De oorzaken van eczeem zijn net zo ingewikkeld en verschillend als de symptomen zelf. Het is een complexe puzzel uit genetica, immunologie en omgevingsfactoren, en er zijn voortdurend vernieuwingen en veranderingen in het klinisch onderzoek naar eczeem. Je kunt het al raden: Tot op heden begrijpen we nog niet volledig hoe eczeem precies ontstaat. Maar wat hebben we dan wel waarop we kunnen rekenen bij de behandeling van eczeem? Hier komt de zogenaamde vicieuze cirkel van oorzaak en gevolg om de hoek kijken.
Achter de intense jeuk, ontstekingen en droogheid schuilt een verstoorde huidbarrière met een verstoorde balans in het microbioom. Normaal gesproken beschermen deze ons tegen allerlei omgevingsinvloeden. Een verstoorde huidbarrière uit zich in een verhoogd transepidermaal vochtverlies (TEWL) en verminderde hydratatie in de hoornlaag. Dat betekent dat er veel vocht verloren gaat, omdat het niet meer wordt vastgehouden door de beschadigde structuren van de bovenste huidlaag. De huid droogt uit.
Het Erythema migrans (EM) is kenmerkend voor de ziekte van Lyme en is vaak het eerste symptoom. Het begint als een rood plekje binnen 3-4 maanden na de tekenbeet. Vaak ontstaat het EM 4-10 dagen na de tekenbeet en gemiddeld na 2-3 weken.
Het plekje breidt zich in de loop van dagen tot weken uit tot een min of meer ronde of ovale rode of rood-blauwe vlek, ring of kring van enkele tot tientallen centimeters breed. Op een gekleurde huid kan de vlek of ring er gelig of blauw uitzien.
Het EM kan egaal van kleur zijn of verbleken vanuit het midden en is wegdrukbaar, wat betekent dat de plek even verbleekt als je er op drukt. Bij de diagnose wordt vaak een minimum van 5 cm aangehouden, maar dit kan voor een individuele patiënt een te beperkend criterium zijn als het EM snel optreedt en nog klein is.
Het EM kan een licht branderig, warm of jeukend gevoel geven, maar dat hoeft niet. Bij een klein deel van de mensen kan de plek een beetje gevoelloos of juist gevoeliger aanvoelen of wat verdikt zijn, soms aan de randen. Er kan in sommige gevallen nog een heel klein wondje zichtbaar zijn op de plaats waar de teek heeft gezeten.
Plaatsen op het lichaam waar het EM vaak optreedt zijn de benen, liezen, romp, armen en oksels. Bij kinderen komt een EM vaker dan bij volwassenen in de hoofd-halsregio voor, waarbij het EM zich op een gezicht soms vluchtig, onscherp begrensd en vlekkerig kan vertonen, waardoor dit bij kinderen verward zou kunnen worden met de vijfde ziekte (parvovirus b19).
Erythema Migrans, rode ring of vlek bij de ziekte van Lyme
In plaats van één ring of vlek kunnen er ook meerdere vlekken (meervoudige of multipele EM) ontstaan. Deze zijn meestal ovaal vlek-vormig en vaak duidelijk begrensd. Het meervoudige EM wijst op een al uitgezaaide infectie en vergt een langere antibioticabehandeling dat een enkelvoudig EM.