Winkelwagen
U heeft geen artikelen in uw winkelwagen
Kort gezegd wordt met huiduitslag bedoeld dat er huidveranderingen optreden, vaak als reactie op een bepaalde trigger. Dit kan gaan om invloeden van buitenaf, zoals insectenbeten, zonlicht, irritatie, infectieziektes en zelfs het gebruik van boobtape is bij veel vrouwen een bekende uitlokker van huidtuitslag. Maar het kan ook gaan om interne factoren, als: emoties, hormonen en/of genetische aanleg.
Maar er zijn ook wat hardnekkigere vormen van huiduitslag die niet altijd vanzelf overgaan. Smeerbare medicatie kan dan uitkomst bieden. Toch heeft dit niet altijd mijn voorkeur. Veel geneesmiddelen gaan namelijk gepaard met vervelende bijwerkingen. Bovendien zou ik altijd eerst proberen om de uitslag met receptvrije producten 'weg te smeren'. Hierin help ik je graag!
In deze blog laat ik de verschillende oorzaken van huiduitslag zien en met de bijhorende symptomen. Door op een huiduitslag te klikken, kom je op een blog terecht waarin ik tips geef voor die specifieke klacht!
Deze richtlijn is ontwikkeld voor zorgprofessionals werkzaam binnen de infectieziektebestrijding. De primaire doelgroepen zijn GGD- en LCI-professionals. De richtlijn beschrijft duidelijke adviezen, taken en verantwoordelijkheden en vormt een basis voor het nemen van geïnformeerde beslissingen en het maken van beleid in de praktijk. De zorgprofessional kan de richtlijn ook gebruiken voor het bijhouden en vergaren van kennis. De uitvoering van de richtlijn overstijgt institutionele en professionele domeingrenzen en is bedoeld voor het gebruik binnen diverse sectoren van de gezondheidszorg. Voor meer informatie zie Totstandkoming LCI-richtlijnen .
In sommige gevallen begint de infectie op een plaats waar al een huidbeschadiging is, bijvoorbeeld door waterpokken, eczeem of schaafwondjes. De aandoening begint met het ontstaan van rode vlekken of bultjes in het gezicht, veelal rondom de mond en neusgaten. De bultjes ontwikkelen zich tot blaasjes gevuld met gelig vocht. Wanneer deze blaasjes opengaan, kunnen vochtige plekjes en geelbruine korstjes ontstaan. De huid kan jeuken of pijnlijk zijn. Naast de verschijnselen in het gezicht kunnen ook (grotere) plekken ontstaan op armen en benen. Een krentenbaardinfectie kan behandeld worden met een antibioticumzalf, eventueel aangevuld met een antibioticakuur.
Krentenbaard komt veel voor. Vooral bij kinderen onder de 3 jaar, vaak na een waterpokkeninfectie. Met name in de zomer komen uitbraken voor onder kinderen. Hoe vaak krentenbaard voorkomt, is niet bekend. Het is namelijk niet meldingsplichtig en bij mild verloop wordt vaak geen medische hulp gezocht.