Behandeling en preventie van bruine vlekken op de huid

Hoe zien ouderdomswratten eruit?

Ouderdomswratten kunnen verschillende vormen en kleuren hebben. In het begin is het vaak een huidkleurig, geelbruin, grijsbruin plekje met een ruw, fluwelig oppervlak. Later worden ze dikker en groter, met een wratachtig (bloemkoolachtig, hobbelig, brokkelig) oppervlak. Soms zijn ze bruin of zwart gekleurd.

Ze zien eruit alsof ze bovenop de huid liggen en makkelijk los te krabben zijn, maar ze zitten toch stevig vast op de huid. De gemiddelde grootte is 0,5 tot 1 cm, maar ze kunnen centimeters groot worden.

Ze kunnen overal op het lichaam voorkomen, uitgezonderd de handpalmen en voetzolen en de lippen. Ze komen het meest voor op de borst, de rug, het gelaat (vooral bij de slapen) en de nek.

Ouderdomswratten: waarom verschijnen bruine vlekken?

Het is niet bekend wat de oorzaak is van ouderdomswratten. Op dit moment neemt men aan dat er in de loop der jaren in sommige huidcellen van het lichaam een 'weeffoutje' (mutatie) ontstaat waardoor ze opeens sneller gaan delen en een wratje vormen.

Ouderdomswratten zijn zoals gezegd onschuldig en moeten niet behandeld of verwijderd worden. Maar ze gaan niet vanzelf weg en ze worden meestal langzaam groter. Eventueel kan je ze om cosmetische redenen laten verwijderen, omdat ze zo groot worden dat ze hinderlijk worden of omdat ze irriteren.

• De dermatoloog kan ze wegschrapen met een scherpe lepel (curette), bevriezen, wegbranden of wegsnijden.
• Het wordt afgeraden om de wratten zelf af te krabben . Er kunnen zo namelijk wondjes ontstaan die gaan infecteren.
• Behandeling met zalf of andere antiwrattenmiddelen zoals aanstipvloeistof, wartner of wrattenpleisters helpen niet.

Ouderdomswratten zijn niet kwaadaardig en kunnen ook niet kwaadaardig worden. Indien je twijfelt of het wel degelijk om ouderdomswratten gaat en niet om een kwaadaardige huidkanker, raadpleeg je het best je huisarts of een dermatoloog.

Wat houdt de behandeling met pigmentlaser in ?

Het doel van laser behandeling is specifieke verwijdering van het overmatige en dus ongewenste pigment in de huid.

PROEFBEHANDELING
In sommige gevallen wordt eerst een proefbehandeling uitgevoerd om de reactie van de huid op de laserbehandeling te testen. Bij het bepalen van de juiste sterkte wordt er rekening gehouden met de diepte van de pigmentafzetting, de dikte van de huid ter plaatse en ook met de huidtype. Het resultaat van de proefbehandeling is pas na 6 tot 8 weken te beoordelen.

VEILIGHEID
Het laserlicht werkt heel oppervlakkig in de huid en gaat niet dieper dan 0.5 tot 1 millimeter. Er is geen invloed op inwendige organen en de behandeling kan ook veilig worden toegepast tijdens zwangerschap. Laserlicht is niet schadelijk voor de ogen. U krijgt als patiënt en als begeleider van de patiënt een bril op ter bescherming van de ogen. Bij behandeling van de oogleden wordt er een voor laserlicht ondoordringbare lens op de oogbol geplaatst.

NORMALE VERSCHIJNSELEN AAN DE HUID
– De behandeling kan gevoelig of zelfs pijnlijk zijn, de ervaring verschilt van persoon tot persoon. Het voelt aan alsof iemand met een elastiekje tegen uw huid aanslaat of als korte speldeprikjes in uw huid. De napijn is echter kortdurend, maximaal een kwartier. Wanneer een groter gebied wordt behandeld lijkt de napijn op een zonverbranding die enkele uren kan aanhouden. Zo nodig kan er vooraf een verdovingsspuit of – crème worden gegeven aan het te behandelen huiddeel.
– Het behandeld gebied wordt eerst wit. Dit is een teken dat het pigment wordt verdampt. Tegelijkertijd of enkele minuten hierna treedt er roodheid en zwelling op die na 30 tot 60 minuten weer verdwijnen.
– In enkele gevallen kunnen er kleine puntbloedinkjes optreden. Deze bloedinkjes zijn onschuldig en helen snel.
– Soms ontstaan er ook kleine blaren ter plaatse van de behandelde huid. Deze bevatten heldere weefselvocht. De blaren zullen vanzelf indrogen en een korstje vormen. Het is beter om ze niet door te prikken.

Hoe ziet capillaritis eruit ?

Door “liefhebbers” in de dermatologie wordt er op grond van de huidafwijkingen en de afwijkingen die gezien worden onder de microscoop een indeling gemaakt.

ZIEKTE VAN SCHAMBERG
Deze wordt ook wel “purpura pigmentosa progressiva” genoemd. Dit is de meest voorkomende vorm. Hierbij zien we een snelle toename van kleine roodbruine stipjes die samenvloeien tot grotere ronde vlekken. Ook zien we hier de kenmerkende “cayenne poeder stipjes”. De voorkeursplaats zijn de onderbenen, maar andere lokalisaties van het lichaam zijn er ook mogelijk. De vlekken geven meestal geen klachten, soms kunnen ze jeuken. Er hoeft hierbij geen tekenen te zijn van chronisch aderfalen van de benen.

GOURGEROT-BLUM
Hierbij zien we rode tot paarsrode verdikte bultjes die jeuk geven, net als bij een lichen planus. Soms zien we de bultjes in groepjes bij elkaar liggen. Het wordt vaker bij mannen dan bij vrouwen gezien. Voorkeurslokalisaties zijn de onderbenen en soms ook de armen. Deze vorm is zeldzaam en wordt ook wel “pigmented purpuric lichenoid dermatitis” of “purpura pigmentosa lichenoides” genoemd.

ECZEMATID LIKE PURPURA OF DOUCAS AND KAPETANAKIS
Hierbij zien we roestkleurige ruwe plekken met schilfering die jeukklachten geven. Dit lijkt op een chronisch eczeem met pigmentatie en vergroving van het huidreliëf. Behalve op de onderbenen komen de plekken ook vaak voor op de romp. De meeste patiënten zijn oudere mannen. De plekken genezen spontaan na enkele maanden tot jaren.

LICHEN AUREUS
Bij deze vorm zien we enkele scherp begrensde bruingele of oranje ronde tot ovale wat verheven plekken met name op de onderbenen en rondom de enkels. Soms zien we alleen 1 plek. Opvallend is dat de plekken meestal éénzijdig voorkomt. Andere mogelijke plaatsen zijn de buik en de arm. Soms ligt de afwijking over een spatader heen. Meestal zijn er geen klachten, soms bestaat er hevige jeuk. Een andere naam is “lichen purpuricus”. Deze vorm wordt vaak bij jonge volwassenen gezien.