Winkelwagen
U heeft geen artikelen in uw winkelwagen
De zon zendt allerlei soorten licht en warmte uit, zoals wit licht (zichtbaar licht, daglicht), warmte (infrarood licht), en ultraviolet licht. Het ultraviolette licht omvat ook weer verschillende golflengten, onder andere ultraviolet-A licht (UVA) wat het deel is waar je bruin van wordt, en ultraviolet B-licht (UVB), wat zonnebrand kan veroorzaken als je er te lang in zit.
Zonlicht en vooral het ultravilet B-licht (UVB), blijkt een genezend effect te hebben op tal van huidziekten. Dit natuurlijke licht wordt in verschillende soorten lichtcabines nagebootst. Het meest gebruikt worden lichtcabines die smal-spectrum UVB uitzenden. Dit zijn andere lichtkasten dan gebruikt worden in zonnebank centra om bruin van te worden: die bevatten vooral UVA lampen.
Hoewel lichttherapie heel goed kan werken, kunnen er ook bijwerkingen optreden. Door de kuur zelf kunnen dat roodheid zijn en het droger worden van de huid. Ook is er een kans op verbranden. Dit kan komen door de therapie zelf, maar ook door zonlicht buiten. Door de therapie heeft de huid al bijna de maximale dosering UV-licht te verwerken gehad. Extra zonlicht buiten kan dan alsnog leiden tot verbranden van de huid. Beschermende kleding en zonnebrandcrème kunnen dus nodig zijn. De kans op verbranden door de belichting zelf is ongeveer 1-2 procent, de kans op roodheid is 4-8 procent.
Als het medisch verantwoord is, kan een kuur met smalspectrum UVB-lichttherapie ook thuis worden gedaan. Met PUVA en UVA-1 kan dat niet. Voor UVB-thuisbelichting wordt dan gedurende de kuur apparatuur in bruikleen gegeven.
Ook belichting thuis zit in het basispakket, maar niet elk ziekenhuis biedt het actief aan of heeft deze mogelijkheid
Naast smalspectrum UVB-lichttherapie is er nog een vorm van lichttherapie die thuis kan worden gevolgd. Dat is dagelijkse belichting met een heel lage dosis breedspectrum UVB (‘low-emission phototherapy’, Dermasun). Dit betreft dus geen kuur, maar het hele jaar door dagelijks een lage dosis. Deze vorm van lichttherapie is alleen geschikt voor thuis.
Uw huisarts is uw eerste aanspreekpunt indien u vragen of klachten heeft over uw gezondheid. Als de huisarts van mening is dat u specialistische zorg nodig heeft, kan hij of zij u verwijzen naar Bergman Clinics. De verwijzing wordt digitaal naar Bergman Clinics gestuurd of u neemt de verwijsbrief zelf mee.
Tijdens de UVB therapie staat u in een lichtcabine. Afhankelijk van uw huidtype wordt een belichting schema bepaald. In het begin staat u heel kort in de kast. Bij ieder volgend bezoek wordt de belichtingstijd langzaam opgehoogd om verbranding te voorkomen. Het werkzame effect van UVB treedt op bij de langere belichtingstijden, het kan dus enkele weken duren voor u resultaat op uw huidziekte bemerkt. De huid wordt 3 keer per week belicht. De duur van de UVB-kuur is per persoon verschillend maar kan 2-4 maanden bedragen. Om de ogen te beschermen moet tijdens de lichtbehandeling een beschermende bril gedragen worden. Tevens wordt het genitaal gebied bij mannen beschermd.
UVB-lichttherapie dient in een aaneengesloten periode te worden gegeven. Het is onwenselijk dat de belichtingsperiode een week of langer uitvalt, bijvoorbeeld door vakantie. Dan bestaat er namelijk een hogere kans op verbranding bij het hervatten van het schema. Evenzo is het tijdens de belichtingsperiode en met name op de behandeldagen onwenselijk om teveel in de zon te komen. De kans op verbranden is dan erg groot.
Er is een vorm van lichttherapie ontwikkeld op basis van een ultra-lage dosis UV licht, die het hele jaar door thuis gebruikt kan worden. Overleg met uw behandelend dermatoloog of u hiervoor in aanmerking komt.
Tijdens de lichttherapie bestaat er kans op verbranden. De intensiteit van de lampen wordt aangepast op uw huidtype, maar toch gaat het wel eens te snel. Een verbranding kunt u herkennen aan roodheid, vervelling van de huid en een pijnlijk gevoel. In dat geval wordt de belichtingstijd aangepast of krijgt u een pauze.
Het atopisch eczeem vormt een onderdeel van het “atopisch syndroom” . Hieronder vallen ook astma (benauwdheid en piepen), hooikoorts (verstopte neus, tranende ogen, niezen) en voedingsallergie (bijvoorbeeld voor pinda’s of noten) Vaak heeft de patiënt één of meerdere familieleden met één of meerdere van deze vier ziektebeelden. Het is inmiddels duidelijk dat een kind met atopisch eczeem ook later klachten kan krijgen van hooikoorts, astma of voedingsallergie. Andersom is het ook mogelijk. Een kind die op jonge leeftijd al symptomen heeft van hooikoorts of astma kan later ook eczeem ontwikkelen.
Atopisch eczeem is genetisch bepaald en kan daarom niet worden genezen. De aanleg voor atopisch eczeem wordt erfelijk overgedragen en kan al snel na de geboorte tot uiting komen. Studies tonen aan dat er niet één maar meerdere genen (= dit zijn stukjes erfelijk materiaal gelegen op de chromosomen ) gerelateerd zijn aan het ontstaan van atopisch eczeem. Zeker één deze genen is betrokken bij de opbouw van de huid barrière. Andere genen spelen een rol bij het ontstaan van het overgevoelig afweersysteem bij eczeem.
Mutatie filaggrine eiwit. Een deel van de patiënten met atopisch eczeem heeft een mutatie in het gen die verantwoordelijk is voor het aanmaken van filaggrine eiwit. Filaggrine ( oftewel: filament aggregating protein) heeft een belangrijke rol in de functie van de huid barrière. Filaggrine speelt een belangrijke rol in het dicht houden van de huid en ook als natuurlijke bevochtiger van de huid (zogenaamde “natural moisturizer) . Bij mutaties in dit gen ontstaat een droge huid en een verslechterde huidbarrière. De huid is hierdoor constant “lek”. Door dit verstoorde huid barrière kunnen bacteriën en virussen gemakkelijker van buitenaf de huid binnendringen maar vice versa ook water en voedingstoffen van binnenuit naar buiten ontsnappen. Waarschijnlijk hebben mensen met atopisch eczeem ook mutaties in andere genen die ook andere huidbarrière eiwitten aanmaken, maar dit wordt momenteel nog onderzocht. Verder zijn er aanwijzingen dat dit defect in de huidbarrière een ontstekingsreactie uitlokt bij eczeem, wat de klachten van roodheid, zwelling en jeuk kan verklaren. Het afweersysteem probeert hiermee het defect in de huid dus op te lossen maar veroorzaakt tegelijkertijd juist meer problemen voor de persoon met eczeem.