Behandeling van Neuropathische Jeuk bij Huidziekten

Reacties

(Geen onderwerp)

Gweru, Zimbabwe, juli 1994,

Met interesse las ik het caput selectum van de collegae Beckers, Vermeer en Boom (1994,1269-72). Ik onderschrijf volledig het belang van een complete anamnese en lichamelijk en ander onderzoek bij klachten van pruritus, ook als deze met een huidziekte in verband kunnen worden gebracht. Het is echter niet alleen in bijvoorbeeld Afrika van belang om aan tropische ziekten of aan de bijwerking van de behandeling daarvan te denken nu zovele reizigers terugkeren na een korter of langer verblijf in de tropen en immigranten en (of) asielzoekers medische hulp zoeken in de Nederlandse gezondheidszorg.

Chloroquine is vooral een anti-malariamiddel dat nog steeds voor verschillende regio's al dan niet in combinatie met proguanil wordt geadviseerd voor de malariaprofylaxe. Het middel wordt naar mijn mening ook nog wel gebruikt bij de behandeling van reumatoïde artritis. Alhoewel weinig in de literatuur bekend is over de frequentie van pruritus als bijwerking in het Kaukasische ras zijn er toch interessante onderzoeken gemeld. Bij gebruik van chloroquine als malariatherapeuticum lijkt de kans op jeuk vergroot.1

In een onderzoek in Dar es Salaam, Tanzania, naar de effecten van de bijwerking ‘pruritus’ op de therapietrouw tijdens chloroquinebehandeling van malaria bleek dat 27&percnt, van de onderzoeksgroep last had gehad van jeuk, wat resulteerde in een geschatte ‘defaulter rate’ van 64&percnt,. Dit zou ernstige consequenties kunnen hebben voor het ontstaan en de verspreiding van chloroquineresistente Plasmodium falciparum-stammen.2

Het is van belang om bij het voorschrijven van chloroquine de patiënt op de mogelijkheid van jeuk te wijzen en te benadrukken dat de profylaxe in een malariagebied niet moet worden onderbroken zonder een goed alternatief. Nicotinezuur, maar ook prednisolon, promethazine en dexchloorfeniramine zijn onderzocht op hun curatieve dan wel preventieve werking tegen pruritus bij chloroquinegebruik en het resultaat was bemoedigend.3-5

Complicaties en gevolgen

Wanneer jeuk in de lies niet slechts een incidenteel probleem is, maar een chronisch gemanifesteerd teken van systemische pathologie, kan dit de kwaliteit van leven aanzienlijk beïnvloeden, omdat therapie voor acute pruritus de aandoening vaak niet verbetert met de chronische aard van dit symptoom.

Jeuk kan slopend zijn en kan leiden tot slecht slapen, wat kan leiden tot depressie. Volgens deskundigen van de European Academy of Dermatology and Venereology (EADV) is de depressieve toestand van veel patiënten met chronische jeuk zo ernstig dat ze volgens onderzoeken liever minder zouden leven, maar vrij van dit symptoom. Studies hebben aangetoond dat de negatieve impact van chronische jeuk op de kwaliteit van leven vergelijkbaar is met chronische pijn.

Bovendien zijn de gevolgen en complicaties in de vorm van diffuse, ernstig voorbijgaande ontstekingen (acuut en chronisch) het gevolg van de toevoeging van strepto en stafylokokken aan de hoofdinfectie en de ontwikkeling van een superinfectie.

De balans kan verminderd zijn door beschadiging van gevoelszenuwen

En wel om twee redenen:

1. De zenuwen rondom de pezen die de spierspanning van de spieren registreren, werken dan niet meer optimaal. Dan kunnen deze zenuwen niet meer automatisch een seintje via de hersenen naar de tegenoverliggende spieren geven om aan te spannen. De automatische correctie is dan verminderd. Als deze functie (positiezin) goed is, kunnen wij als mens kaars recht stil staan met onze ogen dicht.
2. Een verminderde balans ontstaat ook bij verminderde spierkracht, als de zenuwen die de spieren aansturen (motorische zenuwen) niet goed meer functioneren. Door verminderde spierkracht kan je dus gaan wankelen op de benen, en dus sneller struikelen en vallen.

Er zijn vele oorzaken van neuropathie:

• Wanneer de gevoelszenuw van de huid naar het ruggenmerg is beschadigd, spreken we van een perifere neuropathie.
• Wanneer een beschadiging van een gevoelszenuw is opgetreden in het ruggenmerg of hersenen, dan spreken we van een centrale neuropathie (bijvoorbeeld MS of beroerte).

Wat zijn de oorzaken van neuropathische pijn?

Er bestaan meerdere types van voorvallen of omstandigheden die zenuwletsels of -disfuncties kunnen veroorzaken, en die kunnen op hun beurt invloed hebben op de manier waarop pijnsignalen doorgegeven worden. 1 Neuropathische pijn kan optreden na een trauma, zoals een chirurgische ingreep of een ongeval, een cerebrovasculair accident (als de bloedtoevoer naar een deel van de hersenen onderbroken wordt of er een hersenbloeding optreedt), een letsel (bijvoorbeeld van het ruggenmerg) of chemische brandwonden. Die voorvallen kunnen de zenuwen rechtstreeks beschadigen of hun werking veranderen en neuropathische pijn veroorzaken (zoals fantoompijn na amputatie of pijn veroorzaakt door littekens). 1 Die letsels kunnen optreden als een zenuw geplet of gekneusd wordt. 6

Neuropathische pijn is ook een vaak voorkomende complicatie van andere aandoeningen, met inbegrip van zenuwletsels: 1

• als gevolg van gordelroos/zona (postherpetische neuralgie)
• als gevolg van een hiv-infectie (humaan immunodeficiëntievirus)
• als gevolg van diabetes (pijnlijke diabetische polyneuropathie)
• als gevolg van multiple sclerose (MS)
• in de wervelkolom of de lage rug ( (lumbalgie)
• omwille van kanker (bijvoorbeeld een tumor van het ruggenmerg of de hersenen)

Het kan ook om een bijwerking gaan van geneesmiddelen, zoals van de chemotherapie die bij verschillende vormen van kanker gebruikt wordt. 1