Oorzaken en Behandelingen voor Plotselinge Eczeem op de Onderarm

Eczeem in holtes: waarom juist daar?

Eczeem in knieholtes komt vaak voor bij mensen met een eczeemgevoelige huid. Dit is te wijden aan het feit dat de huid hier plooit, waardoor er wrijving ontstaat. Ook ontstaat eczeem op de knieën doordat het er vaak het warm en broeierig is. Tekenen van eczeem in de knieholtes variëren sterk van persoon tot persoon. Zodra er eczeem ontstaat is de huid over het algemeen droog, ontstaat er een (ernstig) jeukerig gevoel, met name ‘s nachts, en kunnen er rode tot bruingrijze vlekken ontstaan. Ook kleine, verheven bultjes, die vocht kunnen lekken en korstjes kunnen vormen als er aan wordt gekrabd, is een veel voorkomend probleem bij eczeem in de knieholte. De huid raakt vaak verdikt, gebarsten en gaat schilferen. Dit kan leiden tot een rauwe, gevoelige en gezwollen huid door het krabben.

Eczeemgevoelige huid in elleboogholtes

Pijnklachten

Pijn in de onderarm kan zowel acuut als geleidelijk ontstaan.

Acute onderarmpijn
Pijn die acuut ontstaat is vaak het gevolg van een ongeluk of val. Hierbij kunnen verschillende structuren in de onderarm beschadigd raken. Spierscheuringen, kneuzingen en botbreuken worden regelmatig gezien bij acute onderarmpijn.

Veel gezien
De meest bekende aandoening van de onderarm is de zogenaamde tennisarm (ook wel tenniselleboog genoemd). Hierbij is de aanhechting van verschillende onderarmspieren aan de buitenzijde van de elleboog aangedaan. De pijn die ontstaat kan uitstralen over de de volledige lengte van de onderarm. Als de pijn aan de binnenzijde van de elleboog/onderarm zit, dan wordt er vaak gesproken over een golfarm (of golfelleboog).

De spieren in de onderarm liggen net als in het onderbeen in verschillende compartimenten. Hierbij wordt een groep met spieren omgeven door een bindweefselvlies. Als er door overbelasting een te hoge spanning in een compartiment ontstaat, dan kan dit forse klachten geven in de onderarm regio.

Naast pijnklachten van spieren, pezen en botten kunnen ook zenuwen pijn in de onderarm geven. De oorzaak zit dan vaak in de elleboog waar de zenuw bekneld kan komen te zitten. Als gevolg hiervan wordt uitstralende pijn in de onderarm gevoeld.

Summary

Armpit pain has many causes. They range from simple skin irritation or muscle strain to autoimmune disorders, heart disease, and cancer.

Diagnostic tests and treatment depend on your symptoms and what your healthcare provider finds or suspects.

Some causes of armpit pain can't be prevented. However, using gentle products, soft clothing, and doing a pre-exercise warm-up may help you avoid irritation, allergies, and injuries.

Verywell Health uses only high-quality sources, including peer-reviewed studies, to support the facts within our articles. Read our editorial process to learn more about how we fact-check and keep our content accurate, reliable, and trustworthy.

• Kasper DL, Fauci AS, Hauser SL. Harrison's Principles of Internal Medicine. 19th ed. New York: Mc Graw Hill Education, 2015.
• Kumar V, Abbas AK, Aster JC. Robbins and Cotran Pathologic Basis of Disease. 9th ed. Philadelphia: Elsevier-Saunders, 2015. Print.

By Lynne Eldridge, MD
Lynne Eldrige, MD, is a lung cancer physician, patient advocate, and award-winning author of "Avoiding Cancer One Day at a Time."

Causes of Pain Under the Armpit: Causes and Treatments

Armpit pain has many causes. Muscle strain and rashes are common minor conditions. Nerve compression and infections are more serious conditions. Pain under the armpit for females may be related to menstruation or breastfeeding. Swollen lymph nodes in or around the armpit may also cause cancer-related pain.

This article looks at what makes up the armpit ( axilla ), the many possible causes of armpit pain, and how it's diagnosed. It also discusses your options for treatment and prevention.

Wat is erytrodermie ?

Erytrodermie betekent letterlijk “rode huid”. Dit is een bijzondere vorm van eczeem , waarbij de heftige ontstekingsreactie gepaard gaat met een massale verwijding van de bloedvaatjes in de huid. De GEHELE huid is rood, strak gepannen, warm, gezwollen, schilferend en erg jeukend. De patiënt voelt zich daarbij meestal ziek. Dit is een ernstige situatie, omdat door de bloedvatverwijding de patiënt veel vocht , eiwitten en mineralen dreigt te verliezen. Er bestaat een risico op uitdroging en acute nierfalen. Een patiënt met erytrodermie dient in een ziekenhuis te worden opgenomen en behandeld.

De aanleg om allergisch te reageren(= atopie) kan helaas niet worden behandeld. De behandeling is gericht om de symptomen van jeuk en eczeem te bestrijden. Atopisch eczeem kan dus niet worden genezen, een goede behandeling kan wel uw leven en/of dat van uw kind een stuk draaglijker maken. De keuze van behandelvorm is afhankelijk van de ernst, lokalisatie, en stadium van het eczeem, de aanwezigheid van complicaties en de leeftijd van de patiënt.

De behandeling van atopisch eczeem bestaat altijd uit 3 onderdelen:
A. Anti-eczeem behandeling
B. Huidverzorging
C. Beperken van allergene- en niet allergene prikkels

A. ANTI-ECZEEM BEHANDELING
Het anti-eczeem behandeling is afhankelijk van de ernst, lokalisatie, en stadium van het eczeem, de aanwezigheid van complicaties en de leeftijd van de patiënt. Er bestaan drie vormen: uitwendige behandeling (zalfjes), inwendige behandeling (pillen slikken) en lichttherapie.

1. Corticosteroïden. Deze stoffen remmen de ontsteking en de jeuk. Bestaat er een gering of matig ernstig eczeem, dan is gebruik van een zwak werkend corticosteroïd meestal voldoende. Wordt het eczeem ernstiger en chronischer dan kunnen sterker werkende corticosteroïden in een “pulsschema” worden gegeven. Een voorbeeld van een pulschema is 4 dagen in de week, achter elkaar, éénmaal daags aanbrengen en dan 3 dagen in de week, alleen een vette basiszalf. De sterkte van het corticosteroïd kan dan weer geleidelijk verminderd worden, zodra het eczeem rustiger wordt.
2. Teerzalven. Ook deze stoffen remmen de onsteking en de jeuk. Ze hebben als nadelen dat ze een sterke geur hebben en dat ze afgeven op kleding en beddengoed. De effectiviteit is echter minstens net zo goed als corticosteroïden. Voor intensieve teerzalftherapie is het soms nodig om patiënten voor een paar weken op te nemen in het ziekenhuis.
3. Bij infecties met bacteriën of schimmels kan men een desinfecterende, anti-bacteriële en/of anti-schimmelmiddel toevoegen. Voorbeelden zijn fusidinezuur, chlooorhexidine of betadinejodium.
4. De twee middelen tacrolimus en pimecrolimus werken ontstekingsremmend maar bevatten géén corticosteroïden. Bijwerkingen zoals het dunner worden van de huid zullen daarom met deze middelen niet optreden. Wel ontstaat er direct na het aanbrengen van deze stoffen een irritatie-reactie die echter voorbijgaand van aard is. Deze middelen kunnen zeer goed voor eczeem in het gezicht worden gebruikt.