Puistje op onderste ooglid - Oorzaken, Behandeling en Preventie

Bultje op ooglid? Het verschil tussen een chalazion en hordeolum

Heb je een bultje op je ooglid? Dan gaat het waarschijnlijk om een zwelling door een verstopte talgklier (chalazion) of een verstopte zweetklier (hordeolum). Wat zijn de verschillen? Wat kan je eraan doen? En hoe kan je voorkomen dat het verergert?

Een chalazion of gerstekorrel is een meestal pijnloze zwelling door een verstopte talgklier (kliertje van Meiboom) aan de binnenkant van het ooglid. Een chalazion ontstaat geleidelijk en kan lang blijven bestaan. Bij ongeveer 50 procent verdwijnt die na enkele maanden tot 1 jaar. De zwelling is eerst rood, later wit of grijs en voelt hard aan. Het bobbeltje kan enkele millimeters tot een centimeter groot worden. Als er bacteriën bijkomen, kan de klier ontstoken raken en kan het ook pijn gaan doen. Het gehele ooglid kan vervolgens in korte tijd rood en gezwollen raken.

Behandeling

Als het bultje ontstoken raakt, kan je het best behandelen met warme kompressen en een goede ooglidhygiëne. Leg drie tot vier maal daags gedurende 15 minuten een warm washandje of een in heet water gedrenkte steriele kompres op het ooglid.

Ontvet de ooglidranden twee keer per dag. Gebruik hiervoor een wattenstokje dat gedrenkt is in een oplossing van één theelepel babyshampoo in drie theelepels lauw water. Spoel na het ontvetten je ogen met lauw water.

Indien er een bacteriële bijbesmetting is, zal de oogarts soms oogdruppels of zalf met antibiotica, al of niet gecombineerd met een ontstekingsremmer (corticosteroid) voorschrijven.

Als het chalazion niet vanzelf verdwijnt en als je er veel last van hebt, bijvoorbeeld omdat het pijn doet of je er hinder van hebt bij het zien, dan kan je het ook laten verwijderen. Dat is een vrij eenvoudige ingreep die onder plaatselijke verdoving gebeurt en die meestal geen litteken nalaat.

Behandelingen voor een gezwollen onderste ooglid

Behandeling van het gezwollen onderste ooglid beoogt pak de oorzaak aan die dit symptoom veroorzaakt. Als u merkt dat er een ontstekingsproces in de oogleden zit, is het belangrijk om naar de oogarts te gaan. Alleen een arts kan de oculaire structuur goed onderzoeken en de meest geschikte behandeling bepalen.

El gezwollen behandeling van het onderste ooglid afhankelijk van de oorzaak kan het zijn:

• La ontsteking van styes Het kan worden behandeld door warme en koude kompressen op de oogleden aan te brengen. In de meeste gevallen, styes genezen alleen als de dagen verstrijken. Anders is het belangrijk om naar de oogarts te gaan.
• Als u een ontsteking van het onderste ooglid heeft als gevolg van de blefaritis antibiotische medicijnen moeten worden voorgeschreven. Patiënten met blefaritis moeten een onberispelijke ooglidhygiëne hebben om het ongemak van de ziekte en de proliferatie van bacteriën aan de rand van de oogleden te voorkomen.
• El chalazia Het kan geleidelijk worden leeggelopen door warme kompressen op het ooglid aan te brengen. Als de bult niet verdwijnt, moet deze worden verwijderd door niet-invasieve oogchirurgie.
• De ooginfecties ze worden behandeld met antibiotica die in druppels worden aangebracht. Als het erg ernstig is, wordt het medicijn intraveneus toegediend.
• De alergias ze worden behandeld met antihistaminische oogdruppels. Het wordt aanbevolen dat allergische patiënten ook naar een allergoloog gaan voor allergietesten en preventieve behandeling.

Strontje

Het strontje ziet eruit als een vaak ontstoken en pijnlijke, rode bult op het onderste of bovenste ooglid. De oorzaak is van bacteriële oorsprong en veroorzaakt een infectie van de talgklieren aan de basis van de wimperzakjes, of van de zogenaamde klieren van Zeis, die verantwoordelijk zijn voor de productie van de olieachtige substantie. Deze groei veroorzaakt een verhoogde gevoeligheid voor licht en de belangrijkste boosdoeners zijn meestal Staphylococcus aureus, bacteriën die al op onze huid voorkomen, maar infecties kunnen veroorzaken wanneer ze via een follikel of een klein wondje op het ooglid de oogklieren infiltreren.

Hun uiterlijk veroorzaakt pijn en ongemak, maar is meestal niet gevaarlijk en de infectie duurt ongeveer een tot twee weken. Om dit proces te bevorderen, moet je de bult niet aanraken en niet proberen erin te knijpen, maar een warm washandje rechtstreeks op het aangetaste gebied aanbrengen om te helpen het strontje af te voeren. In sommige gevallen is het gebruik van antibiotica of andere soorten medische interventies vereist als de pijn en zwelling buitensporig zijn en het probleem aanhoudt.

Wat is een gerstekorrel?

Een gerstekorrel is een onschuldig klein wit korreltje of bolletje in de huid. Ongeveer zo groot als een speldenknop. Als je er overheen wrijft, voel je een kleine verdikking. De gerstekorrel ontstaat door een verstopping in de afvoergang van een zweetklier of talgkliertje. Er verschijnt dan een bolletje gevuld met witte hoornschilfers. Een gerstekorrel is een kleine cyste en wordt ook wel milia genoemd. Je hebt er meestal geen pijn of ongemak van.

Zowel baby’s, kinderen als volwassenen kunnen gerstekorrels krijgen.

Baby’s:

Bij baby’s zijn de haarzakjes en talgkliertjes rondom de neus nog niet volledig volgroeid waardoor ze makkelijker kunnen verstoppen. Rondom de neus kunnen dan gerstekorrels ontstaan, deze gaan na enkele weken vanzelf weg.

Oudere kinderen en volwassenen:

Bij oudere kinderen en volwassenen ontstaan de gerstekorrels op dezelfde wijze: door een verstopping in de zweetklier of het haarzakje. Die kan ook het gevolg zijn van een beschadiging – zoals schaafwonden, blaren of brandwonden – in de oppervlakte van de huid. Vaak zijn het dan de zweetklieren die verstopt raken. Hoe? Wanneer de huid beschadigd is op de plek van de opening van een zweetklier kan de afvoergang geblokkeerd raken. Die afvoergang is van binnen bekleed met huidcellen. Deze cellen vernieuwen zich, waarbij huidschilfers ontstaan. Wanneer deze huidschilfers door de blokkade niet meer uit de afvoergang kunnen, vormt zich een bolletje gevuld met witte huidschilfers: de gerstekorrel.

Medicijnen:

Gerstekorrels kunnen ook ontstaan als gevolg van het gebruik van bepaalde medicijnen, zoals corticosteroïden.

Allemaal bij elkaar:

Als er veel gerstekorrels vlak bij elkaar liggen, wordt dat milia en plaque genoemd. Dit is vaak te zien op de oogleden of rond de oren.

Een gerstekorrel kan ook op het ooglid voorkomen, dan noemen we ‘m een chalazion.

Rode pukkel onder de ogen

Rode pukkel onder de ogen verschijnt als gevolg van ontstekingsprocessen in het lichaam. Meestal zijn rode puistjes haljazion, dat wil zeggen, ontsteking van de klier van het ooglid. De ziekte ontstaat door verstopping van het uitgangskanaal en accumulatie van geheim daarin. In de oogheelkunde is halyazion een vrij algemeen probleem, goed voor ongeveer 8% van alle pathologieën van de oogleden. De ziekte komt op elke leeftijd voor, maar treft meestal patiënten van 30-50 jaar.

• Rode puistjes kunnen zich vormen op de achtergrond van gerst, vooral wanneer de behandeling van de recidieven onvolledig is. Ziekten van het maagdarmkanaal, olieachtige huid, seborrhea, dysbiose, rosacea en een aantal andere ziekten dragen bij aan de ontwikkeling van chalazion. Regelmatige verkoudheid, onderkoeling en stress, niet-naleving van persoonlijke hygiëne en ooginfecties dragen ook bij aan de ontwikkeling van huiduitslag onder de ogen.
• Bij haljazione onder een huid van het bovenste of onderste ooglid is er een ronde nodulaire formatie. Puistje groeit heel langzaam en bereikt een grootte van 5-7 mm. De ziekte gaat gepaard met tranenvloed en jeuk. Met groei, drukt het neoplasma op het hoornvlies, wat astigmatisme veroorzaakt.
• Zonder tijdige diagnose en behandeling wordt niet onthuld cholazion getransformeerd in een cystische formatie met slijmerige inhoud. Wanneer ettering optreedt ontstekingssymptomen: wallen, roodheid van de huid, kloppende hoofdpijn en pijn in de baan, toenemende lichaamstemperatuur.

Voor de behandeling worden conservatieve methoden gebruikt: instillaties met desinfecterende oogdruppels, droge warmte comprimeert. Een rood pukkeltje onder de ogen is gecontra-indiceerd om op te warmen, omdat het de verspreiding van ontsteking naar nabijgelegen weefsels, de ontwikkeling van phlegmon of abces bevordert. In bijzonder verwaarloosde gevallen wordt operatieve verwijdering met anesthesie of laserbehandeling uitgevoerd. De prognose van de ziekte hangt volledig af van de effectiviteit van de behandeling. Als de capsule van het neoplasma niet volledig wordt verwijderd, leidt dit tot recidieven met complicaties.