Syfilis Huiduitslag - Symptomen, Diagnose en Behandeling van SOA

Hoe loopt u syfilis op ?

Syfilis kent 3 stadia:

HET EERSTE STADIUM:
Twee tot twaalf weken na infectie met syfilis, ontstaan op de plaats waar de infectie plaatsvond één of meer zweertje(s). Dit kan op of in de penis, vagina, anus of mond zijn. Het zweertje kan ongeveer een centimeter groot worden, voelt hard aan en doet meestal geen pijn. Het zweertje is soms moeilijk te zien, omdat het in de vagina of in de anus kan zitten. De lymfeklieren in de buurt van het zweertje zijn opgezet. Ook zonder behandeling verdwijnt het vanzelf binnen twee à drie weken. De ziekte is echter niet over.

HET TWEEDE STADIUM:
Enkele weken tot maanden later treedt het tweede stadium van de ziekte in. De syfilisbacterie is dan via de bloedbaan door het hele lichaam verspreid.
Syfilis kan de volgende klachten veroorzaken:

• Vlekjes op de huid over het hele lichaam, vooral op de handpalmen en voetzolen. Deze typische vlekjes worden “roseolen” genoemd. Ook deze vlekjes zijn niet altijd duidelijk zichtbaar en verdwijnen vanzelf. De ziekte verdwijnt echter niet.
• Grieperig gevoel: hoofdpijn, keelpijn, moeheid, temperatuurverhoging.
• Haaruitval, waardoor kale plekken op het hoofd ontstaan. Deze conditie wordt “moth eaten alopecia” genoemd.
• Oogklachten met oogbolontsteking en gezichtsverlies.
• Een soort wratjes in de buurt van de geslachtsdelen of de anus. Deze wartjes worden “condylomata lata” genoemd.

Als tijdens de eerste twee stadia van syfilis niet wordt behandeld, treedt het ‘zogenaamde’ sluimerstadium in. De bacteriën zijn nog steeds in het lichaam aanwezig zonder dat de patiënt er iets van hoeft te merken. Het eerste jaar kan hij/zij de ziekte wel doorgeven aan anderen. In dit stadium is de ziekte alleen met bloedonderzoek aan te tonen.

Wat zijn de symptomen van syfilis?

• Primaire stadium: ongeveer drie weken na de besmetting verschijnen een of meer laesies, meestal op de geslachtsorganen, rond de anus of in de mond. De laesies zijn soms niet te zien met het blote oog. Ze kunnen eerder of later verschijnen, tussen tien dagen en drie maanden na de besmetting. Gezwollen lymfeklieren in de lies komen ook vaak voor.

Hoewel de laesies meestal pijnloos zijn en na een tot twee maanden vanzelf genezen, wil dit niet zeggen dat de ziekte genezen is. De infectie is nog steeds aanwezig en het is belangrijk dat je behandeld wordt.

• Secundaire stadium: zonder behandeling verspreidt de ziekte zich via het bloed en komt ze in de tweede fase. Dit gebeurt zeven tot tien weken na de besmetting.

Dit zijn de meest voorkomende symptomen:

- Huiduitslag die zich over het lichaam kan verspreiden en op een huidziekte kan lijken

Op welke soa kan je klacht wijzen?

Huiduitslag over het hele lichaam en ook op handpalmen en voetzolen kan erop wijzen dat je te maken hebt met een soa. Het is belangrijk om te weten dat verschillende soa klachten kunnen duiden op een bepaalde soa. Hieronder brengen we het kort in kaart:

Huiduitslag bij syfilis: huiduitslag over het hele lichaam en ook op handpalmen en voetzolen kan erop wijzen dat er sprake is van syfilis. Dit kan gepaard gaan met zweertjes en zwelling van lymfeklieren.

Huiduitslag bij genitale herpes: bij deze soa is vaak sprake van pijnlijke blaasjes en zweertjes in het genitale gebied.

Huiduitslag bij hiv: het ontstaan van pukkels. De pukkels zorgen voor jeuk en op elk deel van je lichaam voorkomen.

Huiduitslag bij chlamydia en gonorroe: bij chlamydia komt niet zo snel huiduitslag voor als symptoom - ook gonorroe geeft niet snel huiduitslag. In sommige gevallen kunnen beide soa’s echter wel leiden tot kleine rode vlekjes of huidirritatie in de schaamstreek.

Wanneer je je angstig voelt of je te maken hebt met een van bovenstaande soa’s, is het zeer raadzaam om een arts te raadplegen of een soa test te doen. Dit is immers hoe jij uitsluitsel krijgt voor jouw persoonlijke situatie en een juiste behandeling krijgt indien er sprake is van huiduitslag door een of meerdere soa’s.

genitale herpes

Een uitbraak van genitale herpes wordt gekenmerkt door een cluster van kleine blaren die openbreken en pijnlijke zweren worden. Het wordt meestal geassocieerd met het herpes simplex-virus type 2 (HSV-2).

Niet iedereen die HSV-2 heeft, zal symptomen ontwikkelen. Degenen die nooit symptomen ontwikkelen of slechts milde symptomen hebben (zoals gevoeligheid en ongebroken bultjes) kunnen onbewust anderen besmetten.

Suppressieve therapie verkort niet alleen uitbraken bij mensen met terugkerende uitbraken, maar maakt het ook veel minder waarschijnlijk dat het virus op een partner wordt overgedragen.

Uiteindelijk is er geen manier om te weten of een persoon herpes heeft, tenzij ze zijn getest. Veel mensen die besmet zijn met HSV-2 zullen zich pas realiseren dat ze het virus hebben als een partner wordt gediagnosticeerd.