Symptomen van een Lupus Huiduitslag - Herkenning en Behandeling

Krankheitsverlauf und Behandlung

Lupus ist nicht heilbar, aber seine Symptome sind beherrschbar. Eine Behandlung sollte so schnell wie möglich erfolgen. Unbehandelter SLE erhöht das Risiko für Infektionen, die koronare Herzkrankheit, Osteoporose und bösartige Neubildungen. Hierbei gibt es nicht „die“ Therapieform. Die Ausprägungen von kutanem und systemischen Lupus sind so individuell, dass auch die Behandlung an die einzelnen Symptome angepasst werden muss – Nierenprobleme zum Beispiel erfordern andere Maßnahmen als Gefäßerkrankungen. Mit einer solchen Therapie lassen sich zumindest die Beschwerden, die eine Lupus-Erkrankung mit sich bringt, meist gut lindern und Risiken für weitere Krankheitenh eindämmen.

Weil SLE-Betroffene eine höhere Anfälligkeit für Infektionskrankheiten haben, sollten sie zudem einen angemessenen Impfschutz erhalten.

Risicofactoren voor lupus

De volgende zijn verschillende factoren die een persoon vatbaarder maken voor lupus dan anderen, namelijk:

• GeslachtIn vergelijking met mannen komt deze chronische ontstekingsziekte vaker voor bij vrouwen.
• LeeftijdHoewel het vaak voorkomt in alle leeftijdscategorieën, treft deze aandoening het vaakst op de leeftijd van 15 tot 45 jaar.
• Ras, komt het vaker voor bij Spaanse, Aziatische en Indiaanse vrouwen.
• Familiegeschiedenislopen mensen van wie de familie lupus heeft meer risico om deze ziekte te ontwikkelen.

Behandeling

Het soort medicatie dat voorgeschreven wordt aan mensen met lupus is heel erg afhankelijk van de precieze aard van de aandoening. De keuze van de medicatie is bijvoorbeeld sterk afhankelijk van de vraag of er ontstekingssymptomen zijn in belangrijke inwendige organen (bijvoorbeeld de nieren).

Over het algemeen worden antimalariamiddelen voorgeschreven. Die vormen een standaardtherapie. Ze hebben geen onmiddellijk effect, maar beïnvloeden het verloop van lupusreuma op de langere termijn. Ze hebben vooral een invloed op de huid- en gewrichtsverschijnselen, maar helpen ook de uitbreiding naar inwendige organen voorkomen of beperken. Deze chloroquinederivaten worden in de regel goed verdragen. Een mogelijke bijwerking kan zich voordoen aan de ogen. Om die reden is een regelmatig consultatie bij een oogarts (één- tot tweemaal per jaar) aan te bevelen.

Ontstekingen van de gewrichten moeten bovendien behandeld worden met aspirineachtige medicijnen, of met basismedicijnen zoals die ook worden voorgeschreven aan mensen met reumatoïde artritis.

Soms moeten aanvallen van lupus worden behandeld met cortisonederivaten, in verschillende mogelijke vormen of toedieningswijzen. Huidletsels worden meestal uitwendig behandeld met cortisonebevattende zalven. Voor gewrichtsontstekingen die niet voldoende onder controle worden gehouden met aspirineachtige ontstekingsremmers, kan een lage onderhoudsdosis van een cortisonepreparaat worden overwogen. Eventueel kan een dergelijk preparaat ook in het ontstoken gewricht worden ingespoten. Cortisone is vooral van belang wanneer er sprake is van inwendige complicaties zoals nierontsteking, ontsteking van de hersenen, ontsteking van het longvlies of het hartzakje. Een hoge startdosis is hier vaak noodzakelijk.

Recent zijn ook biofarmaca geïntroduceerd in de behandeling van lupus (belimumab). De ervaring hiermee is nog zeer beperkt.

Oorzaken van lupus

Waarom het met het immuunsysteem fout loopt weet men nog niet helemaal.

Erfelijkheid
Verscheidene genetische factoren zijn belangrijk. Het is onwaarschijnlijk dat al deze factoren overgeërfd worden. Daarom is lupus geen erfelijke ziekte, maar heeft men toch een grotere kans op lupus wanneer een eerstegraadsverwant(e) de ziekte heeft.

Omgevingsfactoren
Iets uit de omgeving lokt het begin van de ziekte uit zoals zonlicht. Het is voor lupuspatiënten raadzaam om direct zonlicht zoveel mogelijk te vermijden en in de zomermaanden de huid te beschermen met een zonnebrandcrème met hoge factor (sunblock). Er zijn waarschijnlijk nog uitlokkers, zoals bepaalde virussen en giftige stoffen.

Hormonen spelen zeker ook een rol: vrouwelijke hormonen bevorderen lupus, terwijl mannelijke hormonen tegen lupus beschermen. Dit is een van de redenen waarom de anticonceptiepil te mijden is.

Sommige medicamenten (een 50-tal) zoals antibiotica, schildklierpreparaten of medicijnen tegen epilepsie, kunnen een lupussyndroom uitlokken. Deze verdwijnt normaal wanneer deze medicatie gestopt wordt.

Huiduitslag

Een huiduitslag is een term die gebruikt om een plotselinge afwijking van de huid aan te geven die gepaard gaat met roodheid, vlekken of bulten. Een huiduitslag kan met of zonder jeuk-of pijnklachten gepaard gaan. Een huiduitslag op zich is geen ziekte of diagnose maar een symptoom. Het is de taak van de dermatoloog om uit te zoeken welke mogelijk oorzaken er kunnen zijn voor het ontstaan van de huiduitslag.

Een huiduitslag is een plots verschijnen van rode, roze of paarsrode bultjes of vlekjes op een bepaalde lichaamsdeel (bijv. het gezicht of de handen) of over grotere delen van het lichaam. Wanneer de gehele huid rood is spreken we ook wel van erytrodermie. Een huiduitslag kan gepaard gaan met jeuk, pijn, branderigheid of soms met gevoelens van onwelbevinden, ziek –zijn en (hoge) koorts.