Winkelwagen
U heeft geen artikelen in uw winkelwagen
Er zijn vele oorzaken voor acne, maar vaak help je het probleem zelf in de hand:
Hierboven zijn al een aantal duidelijke verschillen tussen de twee verschijningsvormen besproken, maar hoe weet je nu of dat ene bultje op je gezicht is ontstaan door een ontsteking van een haarzakje of toch van een verstopte talgklier? Hoe kroon je dat ene bultje nu tot een steenpuist?
Een veelgehoord kenmerk van een steenpuist is pijn. Door dieper gelegen ontsteking, blijft de zwelling onder de huid bestaan wat erg gevoelig kan zijn. De druk op de huid neemt immers behoorlijk toe. De eerste dagen zal de huid rood zien en pijnlijk, branderig of warm aanvoelen. Na een paar dagen wordt het bultje harder (zo hard als steen) en zal er in het midden een geel uitziend kopje ontstaan. Wanneer de steenpuist volledig rijp is, zal de ontsteking zijn weg naar buiten vinden waardoor niet alleen de rode zwelling, maar ook de pijn afneemt.
Naast de hogere gevoeligheid van de steenpuist, is de steenpuist ook vaak groter dan een ‘normale’ puist. Dit is niet gek, want bij een steenpuist heeft de ontsteking meer tijd om zich te ontwikkelen en zich te verspreiden in de omliggende huid. Hoe dieper gelegen, hoe meer tijd er nodig is om te genezen en hoe groter de puist kan worden.
Hoewel een puist en een steenpuist op het eerste gezicht misschien niet van elkaar te onderscheiden zijn, zit er dus wel degelijk een verschil tussen deze twee verschijningsvormen. Naast het kleine uiterlijke verschil, verschillen ze ook in ontstaanswijze, grootte en gevoeligheid. Daarbij kun je ze het beste ook op een andere manier behandelen. Het heeft immers geen zin om een nog onrijpe steenpuist uit te knijpen. Zoek daarom altijd naar de juiste behandelwijze van jouw puist om vervelende gevolgen te voorkomen. In de tijd dat ik zelf veel last had van puisten, heb ik veel middeltjes gebruikt. Klik hier om de door mij best geteste supplementen tegen puisten te bekijken.
Puistjes op de kin en kaaklijn zijn meestal te wijten aan hormonale acne. Lees alles over de oorzaken en hoe het te voorkomen en verminderen.
Puistjes op de kin en kaaklijn zijn meestal te wijten aan hormonale acne. Puistjes die opspelen onder invloed van hormonen tijdens de puberteit, menstruatie, zwangerschap en de overgang. Daarnaast kunnen chronische aandoeningen zoals endometriose en polycysteus-ovariumsyndroom (of PCOS), de hormonen ook negatief beïnvloeden.
Vaak komen puistjes op de kin door onderhuidse ontstekingen: die zijn dan extra gevoelig en pijnlijk. Liefst knijp je ze niet uit. Stress-puistjes, die ontstaan door het stress-hormoon cortisol, verschijnen ook vaak op de kin.
Het verschil is eigenlijk heel simpel: acne is een huidaandoening waar sommige mensen langdurig last van kunnen hebben, het speelt keer op keer op. Puistjes (maar ook andere onzuiverheden zoals mee-eters) zijn een symptoom van acne, maar dat betekent nog niet dat je ook daadwerkelijk acne hebt.
Er is om die reden al vaak gekeken naar de mogelijke relatie tussen acne en (snelle) koolhydraten in onze voeding. Niet al die onderzoeken zijn even goed opgezet. In deze studie onder een groep New Yorkers is gekeken naar het verschil tussen de glycemische lading van het dieet van mensen mét en mensen zonder acne.
Wat is nu eigenlijk glycemische index (GI) en waar staat glycemische lading (GL) voor? De GI van een voedingsmiddel zegt iets over de snelheid waarmee de suikerspiegel stijgt, en de snelheid van koolhydraatomzetting. De GL geeft een meer volledig beeld. Deze waarde zegt ook iets over de GI van een product, maar houdt daarbij rekening met de portiegrootte. Een hapje witte pasta heeft namelijk niet hetzelfde effect als twee volle borden.
Acne wordt veroorzaakt door een combinatie van factoren waaronder een verhoogde talgproductie, verstopte poriën en een ontstekingsreactie in de talgklieren en haarfollikels. Mannelijke geslachtshormonen (androgenen) en verschillende andere hormoonstoffen als insuline en insuline-achtige groeifactor (IGF-I) stimuleren bijvoorbeeld de talgproductie. Ook het zogeheten IGF-bindende proteïne (IGFBP-3) en het sekshormoon bindende globuline (SHBG) dragen bij aan acne door de groeistimulatie van keratinocyten en talgklieren.
In het onderzoek werden in totaal werden 64 mensen uit New York met een gemiddelde leeftijd van rond de 22 jaar onderzocht. De helft van de groep had matige tot ernstige acneklachten, de andere groep van 32 mensen had geen last van puistjes. De deelnemers moesten gedurende vijf dagen volgens specifieke (meet)methoden hun dieet bijhouden. Gevraagd werd om zo min mogelijk af te wijken van de normale eetgewoonten.
Er werden niet alleen metingen gedaan aan de huid. Ook werden op twee momenten in het onderzoek bloedsamples genomen om verschillende biologische factoren te kunnen meten die een rol spelen bij acne. Waaronder de glucosewaarden, de hoeveelheid insuline, insuline-achtige groeifactor (IGF), IGFB-3 en de concentratie SHBG. Er werden verder nog ‘algemene’ metingen gedaan aan de bouw van het lichaam (lengte, gewicht, BMI, tailleomvang). Ook werd onderzocht op welke manier de deelnemers keken naar voeding en acne, welke (verkeerde) aannames spelen er? Ten slotte werd de kwaliteit van leven in kaart gebracht van beide groepen.