Winkelwagen
U heeft geen artikelen in uw winkelwagen
Een andere overlevering komt uit het rijk van de Sorben, een verzameling van oud-Slavische stammen. Daar heerste ooit de boze god Czorneboh, die fanatiek streed tegen de missionarissen die het christendom kwamen brengen. Om hem uit te schakelen veranderden ze hem, aldus de overlevering, in een rots. Zijn lieftallige en vredige dochter kreeg gelukkig een betere toekomst: want haar veranderden ze slechts in een viooltje, dat eens in de honderd jaar aan de voet van de rots bloeide. Wie in de Walpurgisnacht - de nacht van 30 april waarin de boze geesten vrij spel hebben en de heksen hun sabbat vieren - viooltjes vond, kreeg de mooie dochter van Czorneboh tot vrouw.
Zonder hun intense en subtiele kleurenpracht zouden viooltjes waarschijnlijk nooit zo de aandacht van de mens hebben getrokken. Door jarenlange kruising en selectie hebben kwekers die kleuren weten te versterken. Een waaier van grootbloemige viooltjes, vaak 'pens�es' genoemd (in het Engels 'pansies'), was het resultaat. In die naam is het Franse woord voor 'denken', 'penser', herkenbaar. Waarschijnlijk stamt dit van het gebruik van viooltjes bij geheugenzwakte. Maar misschien ging deze betekenis nog verder, in de zin van 'denk aan mij' of 'vergeet mij niet'. Het viooltje is dan een algemeen symbool voor herinnering en van herinnering aan een geliefde in het bijzonder.
De bloemen zijn wondertjes van kleurenpracht. Hoewel ook hier weer veel variatie kan optreden, zijn de bovenste kroonbladeren meestal blauwviolet, de middelste lila tot lichtblauw (met soms een gele voet) en het onderste blad geel met een witte rand. Ze bloeit een groot deel van het jaar, van april tot oktober. Het Driekleurig Viooltje is sinds lang in gebruik tegen allerlei ziektes. Rode draad daarin zijn de toepassingen tegen huidaandoeningen, zoals eczeem, huiduitslag en jeuk. Extracten van het Driekleurig Viooltje komen daarom voor in huidcr�mes en plantenzepen.
Das Wilde Stiefmütterchen ist äußerst formenreich und die Wildform der in deutschen Gärten beliebten Stiefmütterchens, das sich vor allem durch größere Blüten auszeichnet. Es gibt bei beiden und den Zuchtsorten auch rein gelbe, violette oder weiße Blüten.
Einjährige Pflanzen keimen, wachsen und blühen innerhalb eines Jahres. Durch Versamen können sie sich erhalten und wieder am selben Standort erscheinen. Manche „wandern“ so durch den Garten und erfreuen uns an immer neuen Standorten.
Naturgarten-Samen aus Leipzig
Met een beetje fantasie heeft de bloem van het driekleurig viooltje de vorm van een gezichtje. Kleurrijke, vlinderachtige gezichtjes, die je aankijken en je lijken toe te lachen. Dit komt doordat de vijf zacht gekleurde kroonbladen een tweezijdig symmetrisch geheel vormen. Bovendien maakt de stengel vlak onder de bloem een sterke buiging, net als de hals van een zwaan, waardoor de bloem verticaal komt te staan. Het onderste kroonblad heeft een naar achter wijzende bloembuis, de spoor die gevuld is met nectar Handig want de bloem is niet geschikt voor zelfbestuiving. De donkere streepjes op de kroonbladen wijzen de bestuivende insecten de weg naar de voorraad nectar.
Het culinair gebruik van het driekleurig viooltje beperkt zich meestal tot de toepassing van de bloemen om, al dan niet fijn besuikerd, koude gerechten mee te versieren zoals ijs of cake.
Veel bekender is de toepassing als geneeskruid. Bij oude vermeldingen was het vaak niet duidelijk om welke viooltjessoort het ging. Dodoens (1554) beschreef als een van de eersten een duidelijke verhandeling over het driekleurig viooltje. Opvallend is dat het bij veel auteurs als geneeskruid voor kinderen wordt gezien. Het driekleurig viooltje is gemakkelijk uit zaad op te kweken.