Winkelwagen
U heeft geen artikelen in uw winkelwagen
De acrovesiculeus eczeem of Disidrosico eczeem is een chronische huidziekte. Het is een vrij veel voorkomende vorm van eczeem (allergie) die de palmen van de handen, de vingers en de voetzolen aantast. Het belangrijkste kenmerk zijn kleine bellen van één tot twee millimeter breed en roodachtig gekleurd. Maar in meer ernstige gevallen kan het evolueren tot scheuren en kloven. In deze situaties moet meer aandacht worden besteed, omdat de site kwetsbaar is voor bacteriële infecties.
Er is controverse of de ziekte vaker voorkomt bij vrouwen of dat zij beide geslachten gelijk beïnvloedt. Maar het is duidelijk dat de leeftijdsgroep die het meest vatbaar is voor de ontwikkeling van de ziekte tussen 20 en 40 jaar oud is. De blaren duren ongeveer drie weken, waarna je meestal verdwijnt. Omdat het echter een chronische ziekte is, verschijnt deze na verloop van tijd weer. Recidiverende aanvallen kunnen verdikking van de huid (hyperkeratose) tot gevolg hebben.
Dissidrosis is niet te genezen, maar kan op verschillende manieren worden gecontroleerd. Vervolgens kent u de oorzaken, symptomen en behandelingen voor de ziekte.
De behandeling is vaak moeizaam. De keuze van behandeling hangt af van de klinische vorm (acuut of chronisch) , de uitgebreidheid en de aanwezigheid van eventuele uitlokkende factoren.
LOKALE MIDDELEN
De eerste keus behandeling zijn sterk werkende lokale corticosteroïden. In het begin dienen deze middelen iedere dag dun te worden aangebracht. Wanneer de huid goed reageert, kan de frequentie van smeren worden afgebouwd tot 3 of 4 keer per week en daarna slechts zonodig. De chronische vormen reageren vaak beter indien het corticosteroïd onder occlusie wordt aangebracht. Hierbij wordt eerst de zalf aangebracht, daaroverheen plakt men een speciaal doorzichtig wondverband dat 3 tot 5 dagen mag blijven zitten. Zonodig wordt deze procedure herhaald totdat de afwijkingen zijn verbeterd. Soms worden er hoornoplossende middelen toegevoegd, zoals salicylzuur.
LOKALE LICHTTHERAPIE
Bij patiënten die niet reageren op zalven alleen kan lokale lichttherapie worden gegeven. Hierbij hoeven alleen de handen en / of voeten te worden belicht, en dus niet het gehele lichaam. Gebruikelijke vormen van lokale lichttherapie zijn smalspectrum UVB, psoraleen plus UVA en de Excimer lamp/ laser. De werkzaamheid tussen de verschillende lichtsoorten is waarschijnlijk gelijk, maar gedegen vergelijkende studies zin niet uitgevoerd.
ANTI-ZWEET APPARATUUR
Mensen met een blaasjeseczeem aan de handen en voeten die tevens last hebben van overmatig zweten kunnen ook baat hebben bij een behandeling die ook het zweten aanpakt. Wanneer het zweten vermindert blijkt ook het eczeem te verminderen.. Iontoforese is het sturen van een zwakke elektrische stroom door een waterbad (dit wordt ook een elektrogalvanisch bad genoemd>. Het gebied dat hevig transpireert wordt in het water ondergedompeld en elektrisch geladen deeltjes (ionen) remmen de activiteit van de zweetklieren. Dit effect houdt 3-4 dagen aan maar blijft langer na herhaaldelijk gebruik. Indien deze behandeling niet helpt kunnen de zenuwen die de zweetproductie reguleren worden doorgesneden. Hiervoor wordt u doorverwezen naar een chirurg.
Eczeem wordt meestal behandeld met uitwendige middelen – natte omslagen, schudmengsels, pasta’s, crèmes of zalven, afhankelijk van het stadium van het eczeem. Soms wordt de behandeling aangevuld met inwendige middelen (tabletten, capsules) en als het eczeem chronisch is geworden, ook wel met lichttherapie.
Pasta’s en zalven worden meestal wat dikker aangebracht, zodat verbinden dan onvermijdelijk is, bij handeczeem kan men hiervoor katoenen verbandhandschoenen gebruiken. Pasta’s en zalven kunnen met olie worden verwijderd (slaolie, “zoete”of aardnotenolie).
Draag bij voorkeur geen ringen omdat daar onder makkelijk vuil en zeepresten achter blijven, die weer huidirritatie kunnen veroorzaken.
Bij koud, droog of schraal weer, van het najaar tot in het voorjaar, kan de huid droog en kwetsbaar worden. Het dragen van warme handschoenen is aan te bevelen, evenals het wat vaker invetten van de huid
Probeer bij een heftige jeukaanval niet te krabben, maar zachtjes te wrijven met een zgn. indifferente vetcrème of zalf, die de arts kan voorschrijven. Sommigen hebben baat bij ijsblokjes, in een plastic zakje op de huid gelegd. Als u merkt dat u ’s nachts krabt, slaap dan met katoenen handschoenen aan. Houd de nagels kort.
Volg nauwkeurig het behandelingsvoorschrift van de arts op en beperk u tot de voorgeschreven zalven.
Er zijn verschillende behandelingen voor dyshydrosis, maar de meest voorkomende behandeling wordt uitgevoerd met toepassing van actuele medicatie zoals crèmes en lotions uitgevoerd. Ze worden gebruikt om de symptomen te bestrijden, omdat, zoals gezegd, de ziekte is niet te genezen.
Volgens de geraadpleegde dermatoloog is alleen in de meest ernstige gevallen het gebruik van orale medicatie aangewezen. Daarnaast zijn secundaire antibiotica geïndiceerd voor de aanwezigheid van secundaire infecties en in gevallen die meer resistent zijn tegen conventionele behandelingen, kunnen immunosuppressiva en fototherapie worden gebruikt. Topische behandeling
Zalven en crèmes voor de behandeling dyshydrosis gewoonlijk tweemaal per dag aangebracht en zijn vaseline, minerale olie of plantaardige olie zijn formule proberen om hydratatie van de huid. Sommige van de soorten zalven gebruikt: