Alles over Huidziekten en Behandelingen

Ontstaan

CDLE wordt beschouwd als een auto-immuunziekte. Dit is een stoornis, waarbij het afweersysteem zich tegen het eigen lichaam keert. Het is normaal dat het lichaam antistoffen maakt om infecties van buitenaf te bestrijden. Maar bij CDLE zijn er zogenaamde ‘LE-antistoffen’ in de huid of in de bloedbaan aanwezig, die lichaamseigen weefsel aanvallen. Hierdoor ontstaan lokale ontstekingen van de huid en raakt de huid beschadigd. De oorzaak hiervan is nog niet bekend.

Naast een genetische aanleg zijn er andere factoren die CDLE kunnen doen ontstaan of verergeren. Daarbij kunnen omgevingsfactoren, bepaalde geneesmiddelen en ziekteverwekkers een rol spelen. Ook roken is mogelijk een uitlokkende factor. Deze gewoonte bemoeilijkt ook de behandeling.

Overgevoeligheid voor zonlicht speelt eveneens een belangrijke rol bij het ontstaan van de afwijkingen.

Er bestaan meerdere vormen van Lupus erythematodes (LE): bij CDLE is het immuunsysteem alleen gericht tegen de huid.

Oorzaken & symptomen van CDLE

Symptomen van CDLE kunnen ook beginnen na een zwangerschap, stress, medicijngebruik of een zware infectie. Dit zijn echter niet de oorzaken van CDLE. Deze aandoening is een auto-immuunziekte. En helaas is de precieze oorzaak van CDLE onbekend. Bij iemand met CDLE maakt het lichaam antistoffen tegen de eigen huid, waar hierdoor ontstekingsreacties ontstaan. Dit zijn de kenmerkende vlekken van CDLE.

De aandoening CDLE veroorzaakt ontstekingen in de huid. Dat komt doordat bepaalde antistoffen worden gevormd tegen het eigen huidweefsel. Normaal worden antistoffen in het lichaam gemaakt om infecties van buitenaf te bestrijden. Waarom bij CDLE de lichaamseigen huid wordt aangevallen is onduidelijk. De ontstekingen in de huid die bij CDLE optreden kunnen zware ontstekingen zijn, die ontsierende littekens kunnen achterlaten.

Is lichen planopilaris goed te behandelen?

De behandeling van lichen planopilaris is gericht op het onderdrukken van de ontstekingsreactie die de oorzaak is van de haaruitval en verlittekening van de haarzakjes.
De ervaring leert dat lichen planopilaris bijzonder hardnekkig is en dat het vaak bijzonder moeilijk is de voortgang van de ziekte tot staan te brengen. In de regel zal dus, ondanks de medicijnen, de haaruitval doorgaan maar als het goed is wordt de haaruitval wel vertraagd.

Antibiotica
Antibiotica uit de tetracycline-groep (doxycycline, tetracycline en minocycline) in tablet- of capsulevorm hebben een ontstekingsremmende werking. Deze medicijnen moeten voor langere tijd worden ingenomen om te kunnen beoordelen of zij een gunstig resultaat opleveren.

Hydroxychloroquine
Het anti-malaria middel hydroxychloroquine heeft ook een ontstekingsremmende werking en is in staat om de haaruitval bij lichen planopilaris af te remmen. Hydroxychloroquine kan wel verschillende bijwerkingen geven (o.a. maag-darm klachten en oogklachten) maar kan, indien de bijwerkingen meevallen, wel langere tijd gebruikt worden. Ook bij het medicijn hydroxychloroquine duurt het soms lang voordat effect van de therapie goed zichtbaar wordt. In een onderzoek uit 2010 bleek dat na 6 maanden behandeling met hydroxychloroquine bij 69% van de patienten verbetering van de klachten, na 12 maanden werd dat bij 83% van de patienten gezien . In dit onderzoek werd gekeken naar afremming van de uitbreiding, verbetering van de haartrektest, vermindering van jeuk, roodheid, branderigheid en schilfering. (Chiang et al.J Am Acad Dermatol 2010,62:387-92)

Wanneer bovengenoemde geneesmiddelen onvoldoende resultaat geven kan overwogen worden om andere medicijnen zoals ciclosporine en mycofenolaatmofetil voor te schrijven. Ook dit zijn echter geneesmiddelen met veel mogelijke bijwerkingen.

Wat is chronische discoïde lupus erythematodes?

Chronische discoïde lupus erythematodes (CDLE) is een vorm van de auto-immuunziekte lupus erythematodes (LE). Bij auto-immuunziekten is er een stoornis ontstaan in het eigen afweersysteem. Als gevolg van deze stoornis kunnen ziekteverschijnselen optreden in verschillende organen.

Ons afweersysteem (immuunsysteem) beschermt ons onder andere tegen bacteriën en virussen. Bij LE is er sprake van een verstoring van dit systeem waardoor het lichaamseigen weefsel aangevallen wordt door het eigen afweersysteem.

Als het afweersysteem zich alléén richt tegen de huid, kan er sprake zijn van CDLE. Als het zich ook richt tegen andere organen, bijvoorbeeld de nieren en de gewrichten, kan er sprake zijn van systemische LE (SLE). Omdat het ziektebeeld van SLE nogal complex is wordt dit hier niet verder besproken.

Zonlicht, sommige geneesmiddelen en zwangerschap kunnen de reactie van het afweersysteem verergeren of zelfs voor het eerst doen optreden.