Winkelwagen
U heeft geen artikelen in uw winkelwagen
Een wat oudere hypothese is dat atopisch eczeem wordt veroorzaakt door een tekort aan essentiële vetzuren (Engels: Essential Fatty Acids, afgekort als EFA).
Mensen met eczeem hebben mogelijk een tekort aan het enzym delta-6 desaturase, dat de omzetting van linolzuur in gamma-linoleenzuur (GLA) blokkeert. Daarom ligt het voor de hand om EFA’s te gebruiken om GLA aan te vullen.
Tekorten aan essentiële vetzuren (EFA’s) kunnen worden behandeld door het aanbrengen van speciaal geselecteerde natuurlijke oliën die rijk zijn aan EFA’s en gemakkelijk door de huid worden geabsorbeerd.
Zo bevat Reverta eczeemcrème onder andere rode frambooszaadolie. Deze olie bevat een hoog gehalte aan essentiële vetzuren (EFA’s), waaronder linolzuur, alfa-linoleenzuur en oliezuur.
Deze omega-3 en omega-6 vetzuren zijn bewezen effectief bij behandeling van eczeem.
Naast rode frambooszaadolie bevat Reverta eczeemcrème vijf andere natuurlijke oliën die u niet zo snel in concurrerende eczeemcrèmes zult tegenkomen: cranberryzaadolie, moerasbloemzaadolie, shea butter, druivenpitolie en kokosolie.
Kokosolie is een onmisbaar ingrediënt om voor de behandeling van eczeem. De olie hydrateert uitstekend, heeft een verzachtende werking en kan de genezing versnellen. En minstens zo belangrijk: kokosolie heeft een sterke antibacteriële en antimicrobiële werking!
Er zijn ook sterke aanwijzingen voor een brede antibacteriële activiteit van kokosolie tegen andere “slechte” bacteriën.
Tezamen zorgen de zes verschillende, 100% natuurlijke, diep-hydraterende oliën in Reverta eczeemcrème voor een ongekende hydratatie, voeding en verzorging van uw zeer droge huid en een natuurlijke behandeling van eczeem. Dit vertaalt zich in minder jeuk, maar ook in minder schilfers, kloofjes en korstjes.
Basiszalven kun je vaak zonder recept halen bij je apotheek. In sommige gevallen moeten ze wel door je arts worden voorgeschreven. Er zijn verschillende zalven die de huid goed hydrateren.
Volgens de consumentenbond zijn er een aantal zalven die zijn aan te raden tegen eczeem, namelijk:
Om erachter te komen hoe de consumentenbond erop is gekomen waarom deze zalven aan te bevelen zijn heb ik het internet afgespeurd naar onderzoeken en ervaringen van mensen met eczeem die deze over de toonbank verkrijgbare crèmes gebruiken. De consumentenbond is over het algemeen wel een betrouwbare bron als het gaat om de kwaliteit van producten, dus ik vertrouw wel op deze lijst.
Op een aantal crèmes in deze lijst ga ik dieper in.
Calmurid is een middel dat de huid weker maakt en ervoor zorgt dat je huid vocht beter in zich opneemt. Vooral als je door eczeem een harde huid hebt gekregen wordt dit gebruikt. De werkzame stof in calmurid is ureum. Als je daarvoor allergisch bent kun je het niet gebruiken. Je kunt je huisarts vragen om dit te testen. Daarbij wordt ook afgeraden om deze crème op je gezicht en rondom de ogen te gebruiken.
Uit ervaringen die op het internet staan blijkt dat calmurid wisselend effect heeft. De een is er super tevreden mee, terwijl de ander het verschrikkelijk spul vindt. Dit hangt ook af van de plaats waarop je last hebt van eczeem. Als je bijvoorbeeld de crème op je handen moet gebruiken geven ervaringsdeskundigen aan dat deze crème te verkiezen is boven de vettige crèmes waardoor je niets meer kunt.
We zagen al dat onze darmflora via complexe interacties met ons immuunsysteem “communiceert” en ontstekingen reguleert (darm-huid-connectie). Zodoende heeft onze darmflora een indirect effect op de gezondheid van onze huid.
Maar de darmflora kan ook een directer effect op de huid hebben:
De darmwand van de dunne en dikke darm bestaat uit een enkele, dunne laag cellen die de darminhoud scheiden van de bloedvaten. De darmwand fungeert als barrière en bepaalt welke stoffen mogen worden toegelaten tot je bloedsomloop om te worden getransporteerd naar je organen (inclusief je huid), en welke niet.
In je darmwand zitten kleine openingen. Deze worden tight junctions genoemd. Je kunt ze vergelijken met de gaatjes van een zeef. Ze laten water en voedingsstoffen door, maar blokkeren de doorgang van te grote brokken onverteerde voedselresten en schadelijke stoffen.
Als je een lekkende darm hebt, wordt het slijmvlies van de darmwand steeds meer beschadigd door kleine ontstekingen. Daardoor kunnen bovendien de “goede” darmbacteriën steeds minder goed aanhechten, zodat ook de bacteriële barrière verzwakt.
Hierdoor worden de tight junctions van de darm steeds losser en wordt de darm steeds “lekker”. Sommige gaatjes van de “zeef” zijn te groot geworden. Met andere woorden: de doorlaatbaarheid van de darm voor ongewenste stoffen wordt steeds groter.
Zo beland je ongemerkt in een vicieuze cirkel waarbij de kwaliteit van de darmwand steeds verder achteruit gaat en er steeds meer ongewenste openingen in de darmwand ontstaan.
Het gevolg van de lekkende darm is dat er letterlijk meer ongewenste stoffen door de darmwand passeren en de bloedbaan in sijpelen: stoffen die niet in de bloedbaan thuishoren maar normaliter via de ontlasting het lichaam zouden moeten verlaten of nog niet klaar zijn om te worden opgenomen. Denk hierbij aan onverteerde voedselresten, gifstoffen, bacteriën, parasieten, schimmels en andere ziekteverwekkers.