Alles wat je moet weten over genitale wratten als huidziekte

Hoe werkt Aldara crème?

Het actieve ingrediënt van de crème is imiquimod. Imiquimod remt celgroei. De crème vernietigt, door het immuunsysteem te stimuleren, plaatselijk kankercellen daar waar het wordt aangebracht. Eens men van deze cellen af is wordt de huid weer gezond.

Wat zijn anale en genitale wratten?

Anale en genitale wratten zijn wratachtige vergroeiingen van de huid rond de anus, binnen in het anale kanaal of in of rond de geslachtsdelen.

Bij benadering geraakt 80% van alle mensen tijdens hun levensloop besmet met het menselijke papillomavirus (HPV). Wratten worden veroorzaakt door dit virus. In vele landen is dit het meest voorkomende seksueel overdraagbare virus. Een gezond immuunsysteem onderdrukt de activiteit van deze virussen, en een belangrijk deel van de dragers van dit virus vertoont geen symptomen. In ongeveer 10% van de geïnfecteerde mensen leidt papillomavirus tot de ontwikkeling van condylomatosis.

Hoe worden wratten veroorzaakt?

Wratten ontstaan door virussen. Verschillende wrattensoorten worden door verschillende virussen veroorzaakt. De meeste wratten worden veroorzaakt door subtypes van het humaan papillomavirus (HPV). Parelwratjes worden veroorzaakt door een ander virus: het molluscum contagiosum virus.

De besmetting vindt vaak plaats in warme, vochtige omgevingen zoals zwembaden, openbare douches, de sportzaal…

Als je in aanraking komt met een wrattenvirus, duurt het gemiddeld 2 tot 6 maanden tot de wrat verschijnt. Je krijgt niet per se wratten na besmetting: volwassenen hebben vaak al antistoffen opgebouwd tegen het wrattenvirus, zeker als ze als kind al wratten hadden.

Als je zelf een wrat hebt, kan je niet alleen anderen, maar ook jezelf besmetten: als je op één plaats een wrat hebt, kan je makkelijker ook op andere plaatsen wratten krijgen. Dat is dan ook de reden waarom wratten soms in groepjes voorkomen.

Zwangerschap

Risico voor zwangere (zelf)

Tijdens de zwangerschap kunnen het aantal en/of de grootte van de wratten toenemen. In zeer zeldzame gevallen kunnen invasieve, destructieve, maar niet-metastaserende tumoren ontstaan (de zgn. reuzencondylomen van Buschke-Löwenstein). Er is geen causale relatie tussen anogenitale wratten en cervixcarcinomen.

Gevaar voor pasgeborene

Tijdens een vaginale baring kan een neonaat worden besmet met HPV . In zeldzame gevallen kan dit aanleiding geven tot de vorming van een juveniel larynxpapilloom veroorzaakt door HPV-2, -6 of -11 (Donne 2010).

HPV is de meest voorkomende seksueel overdraagbare virale infectie, meer dan 80% van alle seksueel actieve personen raakt ooit geïnfecteerd door een of meer HPV-typen. De meeste infecties zijn asymptomatisch en zonder consequenties. Van de geïnfecteerden ontwikkelt mogelijk slechts 1% AGW (Gilson 2001, Egelkrout 2008, Zielinski 1999). Anogenitale wratten komen overal in de wereld voor (Forman 2012, Mariani 2015, Serrano 2017). De meeste AGW worden gezien in de leeftijd 15-29 jaar in populaties die niet met multivalent HPV-vaccin gevaccineerd zijn (Forman 2012, Bruni 2023).

Zie voor actuele informatie over het voorkomen van HPV in Nederland: HPV (rivm.nl).

Indien de cliënt rookt, leg dan uit dat HPV-infectie bij rokers slechter wordt geklaard en dat roken kan zorgen voor een langere infectieduur (Kaderli 2014).

Voor individuele gevallen geldt geen meldingsplicht.

Zie het draaiboek Partnermanagement voor partnernotificatie en partnerbehandeling.

In paragraaf 3.2 van het draaiboek Partnermanagement zijn per soa (tabel 3) en per syndroom (tabel 4) de volgende zaken samengevat: wie en periode van inlichten, overdraagbaarheid na behandeling, advies seksuele onthouding en management sekspartner(s).

Wering is vanuit volksgezondheidsperspectief niet zinvol.

Voorzorgsmaatregelen

Vóór gebruik van de crème dien je je handen en de huid die je behandelt goed te wassen met zeep en water. Na gebruik was je je handen wederom met zeep en water. Wanneer er achteraf nog crème in het zakje achterblijft dient dat weggegooid te worden.

Voor basaalcelcarcinoom en genitale en anale wratten neem je imiquimod 3 keren per week, verspreid over de dagen. De crème moet aangebracht worden in de avond.

Wanneer men lijdt aan basaalcelcarcinoom moet de crème in een dunne laag aangebracht worden op de aangetaste huid en in een radius van 1 cm er rond. De crème moet zachtjes ingewreven worden tot zij geabsorbeerd is. Na 8 uren moet je de resten van de crème met zeep afwassen. Een doorsnee behandeling duurt ongeveer 6 weken en moet strikt opgevolgd worden door een dokter.

Genitale wratten: wat zijn de oorzaken en symptomen, hoe zien ze eruit?

Genitale wratten zijn kleine gezwelletjes rond de geslachtsdelen of de anus. Het is een veel voorkomende seksueel overdraagbare aandoening, vooral bij jongeren. Ze worden veroorzaakt door het humaan papillomavirus (HPV). Als ze zich vermenigvuldigen, zien ze er onesthetisch en onaangenaam uit.

Meest voorkomende symptomen

• Witte afscheiding uit de vagina
• Pijn in het rectum
• Pijn in de plasbuis
• Pijn bij het plassen
• Bevochtiging van de huid
• Jeuk aan het rectum
• Jeukende huid
• Jeuk van de vagina
• Vaginale afscheiding

Humaanpapillomavirusinfectie - anogenitale wratten Richtlijn

Deze richtlijn is ontwikkeld voor zorgprofessionals werkzaam binnen de infectieziektebestrijding. De primaire doelgroepen zijn GGD- en LCI-professionals. De richtlijn beschrijft duidelijke adviezen, taken en verantwoordelijkheden en vormt een basis voor het nemen van geïnformeerde beslissingen en het maken van beleid in de praktijk. De zorgprofessional kan de richtlijn ook gebruiken voor het bijhouden en vergaren van kennis. De uitvoering van de richtlijn overstijgt institutionele en professionele domeingrenzen en is bedoeld voor het gebruik binnen diverse sectoren van de gezondheidszorg. Voor meer informatie zie Totstandkoming LCI-richtlijnen.

Wijzigingen:

Humane papillomavirussen ( HPV ’s) zijn kleine bolvormige virussen van circa 55-60 nanometer doorsnede met daarin een dubbelstrengs, circulair DNA-genoom van circa 8000 baseparen (Egelkrout 2008). Ze worden onderscheiden in een cutane groep, die huidafwijkingen (wratten) veroorzaakt, en een mucosale groep, die genitale afwijkingen geeft. Binnen de mucosale HPV ’s wordt onderscheid gemaakt tussen de non-oncogene en oncogene HPV-typen. Er zijn momenteel meer dan 200 verschillende HPV-typen bekend, waarvan ten minste 35 het genitale epitheel kunnen infecteren (Sendagorta-Cudós 2019). Tot de genitale groep behoren onder andere HPV-6 en HPV-11, deze twee typen veroorzaken >90% van de AGW . Deze HPV-typen worden gezien als low-risk (of: non-oncogene) HPV-typen. Daartegenover staan de high-risk (of: oncogene) HPV-typen, zoals HPV-16 en -18 (en in mindere mate de typen -31, -33, -35, -39, -45, -51, -52, -56, -58, -59 en -68) (IARC 2011). Deze HPV-typen kunnen hooggradige dysplasie veroorzaken, ook HSIL genoemd (high-grade squamous intra-epithelial lesions), dat een voorstadium van plaveiselcelcarcinoom van vulva, vagina, cervix en anus is (Bosch 2013).

Er wordt een onderscheid gemaakt tussen de volgende morfologische typen AGW :