Winkelwagen
U heeft geen artikelen in uw winkelwagen
Een huiduitslag is een term die gebruikt om een plotselinge afwijking van de huid aan te geven die gepaard gaat met roodheid, vlekken of bulten. Een huiduitslag kan met of zonder jeuk-of pijnklachten gepaard gaan. Een huiduitslag op zich is geen ziekte of diagnose maar een symptoom. Het is de taak van de dermatoloog om uit te zoeken welke mogelijk oorzaken er kunnen zijn voor het ontstaan van de huiduitslag.
Een huiduitslag is een plots verschijnen van rode, roze of paarsrode bultjes of vlekjes op een bepaalde lichaamsdeel (bijv. het gezicht of de handen) of over grotere delen van het lichaam. Wanneer de gehele huid rood is spreken we ook wel van erytrodermie. Een huiduitslag kan gepaard gaan met jeuk, pijn, branderigheid of soms met gevoelens van onwelbevinden, ziek –zijn en (hoge) koorts.
De cijfers achter de noodkreet zijn duidelijk, zegt Haak desgevraagd tegen RTL Nieuws: "In de meeste jaren behandelen we een of twee ongeboren kinderen voor een besmetting. Soms kunnen dat er vier of vijf zijn, het hoogste dat we ooit zagen was zes. Maar in het laatste half jaar hebben we al meer twintig behandelingen uitgevoerd. Een piek van deze omvang hebben we nooit eerder gezien."
Haar oproep is vooral bedoeld voor professionals, dus verloskundigen en huisartsen. Voor zwangere vrouwen zijn de symptomen moeilijk te onderscheiden, maar zorgprofessionals zijn erop getraind de signalen te herkennen. "Het is dus vooral een oproep om extra alert te zijn", zegt ze.
Haak benadrukt dat ze geen paniek wil zaaien: "Het blijft zeldzaam. In de meeste gevallen waarin een zwangere vrouw het parvovirus krijgt, gebeurt er niets met de foetus."
Besmettingen met het parvovirus verlopen bijna altijd zonder problemen. Het virus veroorzaakt de vijfde ziekte, een bekende kinderziekte. Voor kinderen is een besmetting onschuldig, meestal blijft het bij huiduitslag en vlekjes op de huid, soms gepaard met koorts en jeuk. Volwassenen die het virus krijgen, kunnen last hebben van pijnlijke gewrichten en stijve handen en voeten.
Antistoffenbepaling is alleen geïndiceerd als er een reëel risico is geweest:
De situatie van een zwangere leerkracht of pedagogisch medewerker verschilt op twee punten van de situatie van een zwangere ouder.
Antistoffenbepaling dient bij voorkeur zo spoedig mogelijk na besmetting plaats te vinden.
Korter dan 2 weken na besmetting: alleen IgG-bepaling.
2 weken tot 2 maanden na besmetting: IgG- en IgM-bepaling
Langer dan 2 maanden na besmetting: IgG en IgM . Nu kan niet meer met zekerheid worden aangetoond dat iemand beschermd is.
Deze risico’s op intra-uteriene vruchtdood voor niet-immune zwangeren rechtvaardigen nader laboratoriumonderzoek, eventueel gevolgd door monitoring van de zwangerschap.
In Europa woedt 'een ongekende epidemie' van het parvovirus, zeggen specialisten van het Leids Universitair Medisch Centrum. Zij waarschuwen ervoor omdat het virus zwangere vrouwen kan besmetten waardoor het ongeboren kind in de baarmoeder kan overlijden. Het parvovirus veroorzaakt 'de vijfde ziekte'.
Het onderwerp werd deze week op de kaart gezet door hoogleraar verloskunde Monique Haak van het LUMC. Zij luidt in een bericht op haar LinkedInpagina de noodklok over het oprukkende virus. "Stilletjes voltrekt zich een enorme infectiegolf die volstrekt gezonde ongeboren kinderen bedreigt", schrijft ze.