Ziekte van Dercum - Een Diepgaande Verkenning van Huidziekten

Infecties

Bij mensen met overgewicht worden veel vaker huidinfecties gezien dan bij mensen zonder overgewicht. Voorbeeld zijn folliculitis (infectie van de haarzakjes door bacterien of gisten) en schimmelinfecties. Ook is er verhoogde kans op wondroos (erysipelas).

Intertrigo
Intertrigo (of intertrigineus eczeem, smetplekken) ontstaat in de plooien van het lichaam (liezen, oksels, billen, onder de borsten). Intertrigo ontstaat door een combinatie van de vochtige omstandigheden in deze plooien en de wrijving van tegen elkaar gelegen huid over elkaar. Mensen met overgewicht zweten meer bij inspanning doordat het lichaam te goed wordt geisoleerd door de onderhuidse vetlagen. Tegelijk is er door het volume van de lichaamsdelen meer wrijving en minder ventilatie. Mensen met adipositas hebben dus veel vaker last van intertrigo en dat over een veel groter huidgebied. Strikt genomen is intertrigo geen infectie, maar de omstandigheden voor micro-organismen zijn hier zo gunstig dat er vrijwel altijd een overgroei is van bacteriën, gisten of schimmels.

Folliculitis en steenpuisten
Ook deze aandoeningen komen veel vaker voor bij obese mensen. Een belangrijke factor bij het ontstaan van infecties van de haarzakjes is lokale druk op de huid (bijvoorbeeld op de billen, een bekende plek voor steenpuisten). Hoe meer druk op de huid en de haarzakjes wordt uitgeoefend, hoe groter het risico op ontsteking en infectie.

Wondroos en necrotiserende fasciitis
Bacteriële infecties van de huid en de onderhuidse weefsels komen veel voor, vooral aan de benen. Een bacterie kan de huidbarrière makkelijk doordringen wanneer er sprake is van open benen (waar mensen met overgewicht meer kans op hebben) en de bacterie kan zich makkelijker ongehinderd vermenigvuldigen in door oedeem opgezette benen. (folder)
Necrotiserende fasciitis is een iets zeldzamer type bacteriele infectie die zich zeer snel onderhuids kan verspreiden en in een hoog percentage dodelijk is. Onderzoek toonde aan dat 88% van de mensen met een necrotiserende fasciitis overgewicht heeft.

Hoe ontstaan ontstoken haarvaatjes?

Om een onbekende reden raakt de haarfollikel (waaruit het haar groeit) geblokkeerd. Schilfers en talg hopen zich op in het haarzakje, dat begint te zwellen en uiteindelijk kan barsten. De inhoud van het haarzakje - een mengsel van schilfers bestaande uit keratine, talg, levende en dode huidcellen en bacteriën - sijpelt onder de huid door. Het lichaam herkent deze inhoud als materiaal dat moet worden afgevoerd (afval) en start een ontstekingsproces om het kwijt te raken.

Toxische Epidermale Necrolyse (TEN) / Syndroom van Lyell

Toxische Epidermale Necrolyse (afgekort TEN) is een zeldzame aandoening waarbij grote delen ( > 30%) van de huid en slijmvliezen loslaten. Geschat wordt dat 1 op de 200.000 mensen er per jaar door worden getroffen. Voor Nederland betekent dat een aantal van ongeveer 80 per jaar. Een andere naam voor TEN is ook wel het syndroom van Lyell. TEN wordt ook beschouwd als de meest ernstige vorm van de huidaandoening genaamd erythema exsudativum multiforme (EEM).Hierbij bestaat er een indeling naar de percentage van de huid die loslaat:
1. EEM minor. Beperkte vorm, slijmvliezen meestal niet aangedaan
2. EEM major. Uitgebreide vorm, waarbij 2 of meer slijmvlies gebieden zijn aangedaan (m.n. mond, ogen, geslachtsdelen, anus).

Afhankelijk van het percentage van het lichaamsoppervlak dat is aangedaan wordt EEM major ingedeeld in:
< 10% : wordt Stevens Johnson syndroom (SJS) genoemd
10-30%: overlapsyndroom SJS met toxisch epidermale necrolyse (TEN)
> 30%: TEN