Wat is de Ziekte van Paget bij Tepelhuidziekten?

Hoe wordt de teek met de bacterie besmet?

De teek begint zijn leven als larve die zich ontwikkelt tot nimf en vervolgens tot volwassen teek. Voor elk stadium in de ontwikkeling heeft de teek een nieuwe gastheer nodig. Wanneer de nimfe of volwassen teek in een eerder stadium bloed heeft gezogen bij een door de bacterie besmette gastheer zal hij besmet worden. Bij een volgend ‘bloedmaal’ bij een nieuwe gastheer kan de Borrelia bacterie worden overgebracht. Na de tekenbeet verplaatst een aantal bacteriën zich van de darm naar de speekselklieren van de teek en komen zo in de huid van de gastheer terecht. Dit proces duurt ongeveer 24 uur. Door zich te binden aan eiwitten in het speeksel van de teek weet de bacterie zich af te schermen tegen het immuunsysteem van de gastheer.

Gedacht wordt dat de nimfen voor de mens de belangrijkste besmettingsbron zijn: De nimfen zijn klein (iets groter dan 1 mm) en de beet is meestal niet pijnlijk, dus de vastgebeten nimf wordt vaak laat ontdekt. Dit is van belang, omdat de kans op overdracht van de bacterie klein is als de teek of de nimf binnen 24 uur wordt verwijderd.

Vaak wordt de tekenbeet niet eens opgemerkt. De helft van alle patiënten met de ziekte van Lyme kan zich niet herinneren door een teek gebeten te zijn..

Behandeling: medicijnen

Hoewel hidradenitis suppurativa moeilijk te behandelen en ongeneeslijk is, zijn er effectieve interventies om de aandoening onder controle te houden en de symptomen te verminderen. De behandeling varieert afhankelijk van het stadium van de ziekte. Vaak is een combinatie van behandelingen nodig. Zelfs als een behandeling effectief blijkt, is er een grote kans dat de ziekte terugkomt, op dezelfde plaats of in een ander gebied. In het geval van een milde vorm kan de ziekte vanzelf verdwijnen, zelfs na enkele jaren. Bij veel vrouwen verdwijnen de symptomen na de menopauze. In zeer zeldzame gevallen kan de ziekte van Verneuil echter ook na de menopauze optreden. Bij mannen met de ziekte van Verneuil kan de ontsteking op latere leeftijd ook afnemen.

Het abces doorprikken

Een abces dat onder druk staat en pijn veroorzaakt, kan worden doorgeprikt. Met een scalpel maakt de arts of dermatoloog een klein sneetje in de zwelling, waardoor de pus weg kan lopen.

Een alternatieve methode is om het abces met een grote naald aan te prikken en met een injectiespuit af te tappen. Een oplossing op basis van corticosteroïden kan ook via dezelfde naald in de holte worden geïnjecteerd. Dit zal de ontsteking afremmen.

• Na de operatie moet het abces open blijven tot alle pus is afgevoerd.
• Spoel de wond dagelijks met lauw water uit de kraan of douche.
• Breng vervolgens een nieuw verband aan op de wond. Als alle pus is verwijderd, geneest de wond vanzelf.

Deze procedure verwijdert de pus en verzacht de pijn, maar de ontsteking komt (bijna) altijd binnen drie maanden terug. Je moet dan terug naar de specialist om te kijken of een uitgebreidere operatie nodig is.

Deroofing: afvlakken van huidlaesies

Deze techniek wordt gebruikt wanneer er holtes en/of onderhuidse banen zijn die voortdurend ontstekingen veroorzaken.

In een rustige fase, wanneer er weinig ontsteking is (of wanneer de ontsteking onder controle is gebracht door tijdelijk gebruik van antibiotica), kan het weefsel boven de aangetaste holtes en onderhuidse banen worden verwijderd.

Huidafwijkingen bij de ziekte van Lyme

Erythema migrans
Op de plaats waar de teek gebeten heeft ontstaat een rood, vaak jeukend, plekje. Deze rode plek ontstaat bijna altijd, ook als er geen infectie met Borrelia heeft plaatsgevonden. Wanneer dit rode plekje binnen 1 week weer verdwijnt is besmetting met de Borrelia bacterie niet erg waarschijnlijk. Wanneer er enige dagen na de beet sprake is van uitbreiding van de roodheid en zeker wanneer een rode ringvormige plek ontstaat is een infectie wél heel waarschijnlijk.

Erythema migrans is het meest voorkomende symptoom van infectie met borrelia. Ongeveer 80% van de mensen die geïnfecteerd raakt ontwikkelt deze kenmerkende, ringvormige huidafwijking.Soms is er alleen sprake van een egaal rood gebied rond de tekenbeet. De kenmerkende rode afwijking kan al na enkele dagen ontstaan, maar wordt soms pas na enkele maanden zichtbaar. Gemiddeld ontstaat de afwijking 17 dagen na de tekenbeet. Erythema migrans veroorzaakt soms jeukklachten of een lichte branderige pijn. In dit eerste stadium van de ziekte van Lyme is er in 23-50% van de gevallen sprake van hoofdpijn, spierpijn, moeheid of koorts.

Lymphocytoma cutis
Een andere uiting van het eerste stadium van de ziekte van Lyme is een rood-paarse zwelling van de huid die gemiddeld enkele centimeters groot is. Hoewel het lymphocytoom overal op de huid kan voorkomen zijn de oorlel (vooral bij kinderen) en het gebied rond de tepel voorkeursplekken voor het ontstaan van deze afwijking. Deze uiting van de ziekte van Lyme is veel zeldzamer dan het hierboven beschreven erythema migrans. Slechts 2 tot 3% van de met de borrelia geinfecteerde mensen ontwikkelt een lymphocytoom.