Ziekte van Pfeiffer - Alles over Huiduitslag en Symptomen

Case-control studie

In een case-control studie[1] werd het serum van 119 patiënten met het syndroom van Sjögren vergeleken met dat van 65 gezonde volwassenen. Daarnaast voerde men een systematische review en meta-analyse uit met beschikbare epidemiologische studies. Serumanalyse van de patiënten met het syndroom van Sjögren toonde aan dat bij 31,9 procent antistoffen aanwezig waren tegen het Epstein-Barr-Virus (EBV). Bij de gezonde controlegroep was dit 3,1 procent. Ook uit de systematische review en meta-analyse op basis van veertien studies bleek dat mensen met het syndroom van Sjögren significant vaker antistoffen tegen het EBV bij zich droegen.

Volgens de onderzoekers kan een EBV-infecties het syndroom van Sjögren induceren bij gevoelige mensen op basis van een aantal mechanismen. Het EBV bevat antigenen die op lichamelijke eiwitten lijken. Het immuunsysteem kan daardoor in verwarring worden gebracht. Tevens kan het EBV abnormale activatie van B- en T-cellen stimuleren, waardoor een over-reactiviteit kan ontstaan.

Epstein-Barr-Virus(EBV) en syndroom van Sjögren

De verwekker van de ziekte van Pfeiffer is het Epstein-Barr-virus (EBV). Dit behoort tot de herpesviridae (humaan herpesvirus 4, HHV-4). Het wordt ook wel kissing disease genoemd. De bekendste symptomen zijn koorts, malaise, keelpijn, opgezette klieren, leverfunctiestoornissen en zware vermoeidheid.

Er zijn echter ook veel gevallen van de ziekte van Pfeiffer waarbij deze symptomen niet op de voorgrond staan. Bij oedeem rond de ogen, geelzucht, moeheid, pijn in de gewrichten en huiduitslag dient men ook bedacht te zijn op een infectie met het Epstein-Barr virus. Binnen 6 weken tot 6 maanden verdwijnen de symptomen doorgaans vanzelf. De vermoeidheid blijft vaak langer bestaan.

Daarnaast komen vaak voor: splenomegalie (50% van de gevallen), hepatomegalie (12% van de gevallen) en tekenen van levercelparenchymschade (verhoogd ASAT, ALAT, LDH en AF bij het merendeel van de patiënten). Ook kunnen er tekenen van cholestase zijn (verhoogd gamma GT en bilirubine) met hierbij de kliniek van geelzucht (icterus).

Zwangerschap

Primaire EBV-infectie van de moeder tijdens de zwangerschap komt weinig voor (0.1-2.5%), verklaarbaar door de hoge graad van seropositiviteit bij volwassenen. (Haeri 2011, Costa 1985, Fleischer 1984). Reactivaties t.g.v. de zwangerschap komen vaker voor (zie Natuurlijke immuniteit bij zwangerschap).

De gevolgen van een actieve EBV-infectie (primaire infectie of reactivatie) tijdens de zwangerschap op de vrucht zijn niet eenduidig, maar verticale transmissie van EBV tijdens de zwangerschap komt zelden voor (zie Besmettingsweg en Verhoogd risico bij zwangerschap).

Over de gevolgen van EBV-infectie of reactivatie tijdens de zwangerschap voor de moeder is weinig bekend. In 1 studie is een associatie gevonden tussen seronegativiteit voor EBV in het eerste trimester van de zwangerschap en het optreden van pre-eclampsie, het risico hierop steeg van 3.1% bij seropositiviteit naar 10% bij seronegativiteit (Trogstad 2001). Onduidelijk is in hoeverre dit te maken had met primaire EBV-infecties tijdens de zwangerschap. Echter, IgG-antistoffen tegen het EBV nucleair (of kern) antigeen ( EBNA ) lijken te kunnen kruisreageren met een op de placenta tot expressie komende receptor, en affiniteit van antistoffen tegen EBNA was hoger bij zwangeren met pre-eclampsie vergeleken met andere zwangere vrouwen of nullipara (Elliott 2016).

▶ Ingeklapt

Quercetine een veelzijdig bioflavonoïd

Er is veel preklinisch onderzoek gedaan naar de antimicrobiële (met name antivirale) activiteit van quercetine en achterliggende werkingsmechanismen.
Quercetine is te vinden in uiteenlopende (plantaardige) voedingsmiddelen zoals appels, bessen, bramen, uien, knoflook, bieslook, venkel, koolsoorten, sperziebonen, noten, citrusvruchten en tomaten. In voeding is quercetine aanwezig in glycosidevorm (gebonden aan een suiker), bijvoorbeeld in de vorm van rutine (quercetine-3-rutinoside) of isoquercitrine (quercetine-3-glucoside). Door bewaren bij hogere temperatuur, koken en/of schillen gaat quercetine deels verloren. Quercitine is ook als supplement verkrijgbaar.[5]