Behandeling en Preventie van Tinea Cruris - Effectieve Zorg voor Huidziekten

Tinea cruris diagnosis

The diagnosis can usually be made by the features of the rash. Occasionally, if there is doubt about the diagnosis, skin scrapings can be sent to the laboratory to identify features that would indicate a fungal infection. If there is any concern that the diagnosis may be more serious then you may be referred to a specialist (dermatologist) and may need a skin biopsy.

Self-care

Wear loose-fitting clothes made of cotton or material designed to keep moisture away from the skin.
Good hygiene by washing affected skin areas daily.
Dry thoroughly after washing, especially in the skin folds.
Avoid scratching, which may spread the infection to other sites.
Do not share towels, and wash them frequently, to reduce the risk of passing on the infection to someone else.
Wash clothes and bed linen frequently to get rid of any fungal spores.

If a child is affected, it is not necessary to exclude them from school or nursery.

Topical antifungal creams

A topical antifungal cream can be used if there is mild, non-extensive disease. Options include terbinafine, clotrimazole, miconazole, or econazole cream.

Treatment with a topical antifungal cream may be repeated in the future if there is a good response to topical treatment and there are recurrent episodes of mild, non-extensive disease.

An antifungal powder can be used (eg, miconazole) but creams are recommended as being more effective.

Steroid cream

A mildly-potent topical corticosteroid can be used in addition to a topical antifungal cream if there is associated marked inflammation, eg, hydrocortisone 1% cream, applied once daily for a maximum of 7 days.

A topical corticosteroid preparation should not be used alone on skin lesions.

Oral antifungal treatment

For severe or extensive disease, adults can be prescribed oral antifungal treatment, such as terbinafine. Oral itraconazole or oral griseofulvin can be used if terbinafine cannot be used or causes any side effects.

Tinea Cruris

Tinea cruris (kurap di bagian selangkangan) adalah infeksi jamur pada kulit di pangkal paha, area genital, paha bagian dalam atas atau bokong dan menyebabkan ruam bentuk cincin di daerah yang terinfeksi. Tinea cruris juga kerap dikenal dengan jock itch.

Kondisi ini dapat terjadi ketika Anda mengenakan pakaian ketat yang menyebabkan lembap dan panas di sekitar paha. Ini menciptakan lingkungan di mana jamur lebih mudah berkembang dengan baik.

Tinea cruris dapat menyebabkan ruam pada paha bagian atas dan bagian dalam, ketiak, dan area di bawah payudara. Banyak orang yang mengalami kondisi ini sekaligus dengan tinea pedis (kutu air) atau athlete’s foot.

Seberapa umumkah kondisi ini?

Tidak peduli jenis kelamin Anda atau kebangsaan Anda, Anda bisa terkena infeksi ini dalam beberapa kondisi tertentu. Namun, lebih sering terjadi pada pria daripada wanita. Sebab, pria memiliki lipatan kulit yang lebih banyak pada selangkangan.

Selain itu, tinea cruris juga rentan dialami oleh para atlet, mengingat aktivitas yang dilakukan sehari-hari membuat tubuh banyak berkeringat.

Hoe ontstaat huidschimmel?

Schimmels en gisten zijn overal. Ze zitten bij iedereen op het lichaam. Dit is meestal niet erg. Op uw huid zit een vetlaagje dat u beschermt en zorgt dat u geen klachten krijgt.

Soms werkt de bescherming van uw huid minder goed. Bijvoorbeeld als het vetlaagje van uw huid eraf gaat. De schimmel komt dan uw huid binnen en kan daar groeien. U krijgt dan plekken op de huid.

In deze situaties krijgt u sneller last van schimmels:

als u vaak lang doucht of in bad gaat
als u veel zeep en shampoo gebruikt
als u een huidziekte heeft
als u diabetes (suikerziekte) heeft
als uw afweer minder is (door bijvoorbeeld chemokuren)

De schimmel komt meestal van iemand in uw omgeving.

De schimmel zit in schilfers van de huid. De schilfers laten los van de huid en komen op bijvoorbeeld de vloeren van zwembaden, doucheruimtes en sportruimtes. Als u deze schilfers op uw huid krijgt, kunt u plekken krijgen.

Sommige schimmels kunt u krijgen van dieren.

Adviezen bij huidschimmel

Deze dingen kunt u proberen tegen huidschimmel:

Was uw huid liefst zonder zeep.
Als u toch een keer zeep of shampoo gebruikt, spoel dan de huid goed af zodat er geen zeepresten blijven zitten.
Droog de huid goed af.
U kunt drogend poeder (talkpoeder) doen op plekken die moeilijk droog te maken zijn. Zoals tussen de tenen en tussen de plooien van de huid, bijvoorbeeld in de liezen, de bilnaad of onder de borsten.
Draag kleren die ruim zitten, niet knellen en niet schuren tegen de huid. Draag het liefst katoenen ondergoed en sokken.
Doe elke dag schone kleren aan.
Gebruik een aparte handdoek voor het afdrogen van de plek waar de huidschimmel zit. Pak elke keer een schone handdoek.
Draag uw eigen slippers in ruimtes waar veel mensen op blote voeten lopen, zoals in doucheruimtes en zwembaden.
Draag schoenen die genoeg lucht doorlaten, zoals sandalen. Of schoenen van linnen of leer. Draag liever geen gesloten schoenen van rubber of plastic.

Een schimmel diep in de huid, kan van een huisdier komen. Ga dan met uw dier naar de dierenarts. Die kan uw dier op schimmels controleren en behandelen.

Medicijnen bij huidschimmel

Huidschimmel gaat meestal vanzelf over. U kunt de plekken behandelen. Zo kunt u de kans kleiner maken dat u de huidschimmel doorgeeft aan anderen.

Crème tegen schimmel

U kunt huidschimmel behandelen met een crème of zalf met een middel tegen schimmel. Zoals terbinafine op de huid , miconazol op de huid of clotrimazol op de huid . U kunt dit zonder recept kopen bij de drogist of apotheek.

Terbinafine-crème hoeft u minder vaak en minder lang te smeren dan de andere crèmes. Ze werken even goed.

Smeer terbinafine-crème 1 keer per dag, doe dit 1 tot 2 weken lang. Smeer niet langer dan 2 weken.
Smeer miconazol-crème en andere crèmes 2 keer per dag. Als de plekjes weg zijn, smeer dan nog 1 week door.
Smeer de crème op de plekken en 2 centimeter rondom de plekken. De schimmel zit vaak ook al in de huid rond de plekken.
Smeer dun, zodat de crème na het smeren niet meer te zien is. Een dikke laag kan de huid irriteren.

Miconazol kan de werking van sommige bloedverdunners veranderen. Gebruikt u bloedverdunners? Vraag uw huisarts of u dan crème met miconazol wel mag gebruiken.

Pillen tegen schimmel

Soms zit de schimmel te diep in de huid. Dan helpt de crème niet goed. De huisarts kan u dan pillen tegen schimmel voorschrijven. Meestal zijn dit pillen met terbinafine.

Pillen tegen schimmel zijn sterke medicijnen. Dit is belangrijk om te weten:

U mag ze niet nemen als u zwanger bent of zwanger wilt worden. Of als u borstvoeding geeft.
De pillen kunnen het effect van andere medicijnen veranderen. Bijvoorbeeld van bloedverdunners en sommige medicijnen tegen depressie, hoog cholesterol of hartziektes.
Gebruikt u een van deze medicijnen, bespreek dit dan met uw huisarts.
U kunt last krijgen van misselijkheid, overgeven of diarree. Dit kunnen bijwerkingen van de pillen zijn. Deze klachten gaan meestal na een paar dagen weg. Dan bent u aan het medicijn gewend.
Als de klachten blijven, bespreek met uw huisarts of u moet stoppen met de pillen.
De pillen geven een kleine kans op problemen met uw lever, zoals geelzucht. Uw huid en oogwit worden dan geel. U kunt ook jeuk krijgen. Uw plas kan bruin worden (zoals thee), uw poep juist lichtgrijs. Bel dan uw huisarts. Meestal moet u dan stoppen met de pillen.

Diagnostik

Klinisches Bild ist für den Erfahrenen bereits diagnostisch.

Pilznachweis im nativen Klebestreifenpräparat: Auf verdächtige Hautveränderungen wird ein transparenter Tesafilmstreifen fest aufgedrückt und wieder abgezogen. Anhaftende Hautschuppen und Pilzelemente können nach Aufkleben des Streifens nach Parker gefärbt werden (gleiche Anteile von blauer Tinte und Kalilauge auf das Präparat geben) oder direkt mikroskopisch untersucht werden. Bemerkung: Die Anzucht der Erreger (Hefen der Gattung Malassezia) ist nicht sinnvoll, da Wachstum nur auf Spezialnährboden. Die Erreger eignen sich besonders für eine Nativuntersuchung. Im Gegensatz zu Dermatophyten und anderen Hefepilzen nehmen Malassezia spp. die Tinte sofort auf und heben sich deutlich blau markiert gegen den Hintergrund ab.

Wood-Licht: Rötliche oder (grünlich-)gelbe Fluoreszenz (diese ist allerdings nicht regelhaft zu beobachten!).

Bemerkung: Eine Differenzierung der versch. Spezies ist im Hinblick auf eine fehlende klinische Relevanz im klinischen Alltagsbetrieb nicht notwendig.

Winkelwagen