Veneuze malformatie - Wat je moet weten over huidziekten

Classificatie

Vasculaire malformaties werden vroeger meestal angioma’s genoemd. Aangezien er zoveel verschillende soorten angioma’s waren was het dus lastig om te begrijpen waarover men het had. In 1982 maakten Mulliken en Young daarom een indeling (classificatie) van de verschillende ziekten op basis van het stromingstype (fast/slow flow) en het vaattype (ader/slagader/lymfevaten). Deze classificatie heeft zich verder geëvolueerd naarmate er meer kennis kwam over de verschillende aandoeningen.

Vasculaire malformaties kunnen erfelijk zijn maar ook niet-erfelijk. De erfelijke vormen zijn erg zeldzaam, maar het onderzoek in families met een erfelijke vorm heeft enorm geholpen om de mutaties in genen op te sporen die een rol spelen in het ontstaan van deze aandoeningen. In 1996 werd het eerste gen (TIE2) ontdekt dat verantwoordelijk is voor een vasculaire malformatie (https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/8980225 ). Vikkula deed toen onderzoek in Boston (Harvard Medical School). Daar kwam hij op het spoor van dit gen dat verantwoordelijk is voor een veneuze malformatie in een grote Italiaanse familie. Inmiddels zijn er elf genen gevonden voor verschillende aandoeningen. Het laatste gen (CM-AVM2/EPHB4-gen) werd in 2017 gevonden.

De operatie en mogelijke complicaties

Zie hierboven beschreven “Chirurgische operatieve verwijdering”.

U gaat na de operatie naar de High Care - verkoever (uitslaapkamer) of indien nodig naar de

Zo wordt u de eerste uren elk uur gewekt. Daarbij wordt u aangesproken met vragen als “Weet u waar u bent?” en “Welke maand is het?”

Andere controles zijn:

• Pupilreactie, met een lampje in de ogen.
• Het meten van de kracht in de armen en benen, deze test wordt regelmatig afgenomen om te bepalen of er krachtsverlies of -toename optreedt.
• Bloeddruk.
• Temperatuur.
• Pijnscore.

U wordt dus vaak wakker gemaakt om deze controles uit te voeren Deze zijn belangrijk voor het bepalen van uw toestand na de ingreep. Als alles goed gaat worden de controles minder vaak gedaan.

U hebt een infuus om voldoende vocht binnen te krijgen. Als u niet misselijk bent mag u na de ingreep weer eten en drinken. Als het eten en drinken goed gaat mag het infuus er de volgende dag uit. De volgende ochtend mag u ook weer uit bed

Om trombose te voorkomen krijgt u iedere dag een prik. De TED-kousen houdt u aan, zolang u niet voldoende uit bed bent. Om doorligplekken te voorkomen stimuleren de medewerkers u zoveel mogelijk te bewegen. Als dit niet lukt wordt u hierbij geholpen door de verpleegkundigen.

Arterio veneuze malformatie

• in ongeveer 35% van de gevallen komt een AVM van de hersenen aan het licht doordat deze is gaan bloeden.
• in nog eens 35% veroorzaakt de AVM epilepsie, zonder dat er een bloeding is opgetreden. De precieze oorzaak van de epilepsie is niet goed bekend, maar men neemt aan dat zuurstoftekort in het hersenweefsel dat in de directe nabijheid van de AVM ligt daarbij een rol speelt, het zuurstofrijke bloed wordt via de “kortsluiting” van de AVM zo snel afgevoerd, dat er onvoldoende gelegenheid is om het omgevende hersenweefsel in voldoende mate van zuurstof te voorzien. Door zuurstof tekort kunnen electrische stoornissen ontstaan in het hersenweefsel, en die abnormale electrische activiteit kan leiden tot epilepsie.
• in de resterende 30% van de gevallen veroorzaak een hersen AVM neurologische uitvalsverschijnselen (bijvoorbeeld verlammingen, spraakstoornissen, enz.). Vermoedelijk is dat eveneens het gevolg van zuurstof tekort.

Naast de hier genoemde arterioveneuze malformaties bestaat er een vorm die meer uit aders dan uit slagaders bestaat. Deze z.g. caverneuze hemangiomen of cavernomen nemen een aparte plaats in en worden in een afzonderlijke tekst besproken.

Een vaatonderzoek (angiografie) van de hersenen in een zij-aanzicht. De witte kluwen is de arterio-veneuze malformatie. Let ook op de opvallend dikke toevoerende vaten. Door de aanzuigende werking van de AVM zijn deze veel dikker dan normaal.

Ablatie

Naast het nemen van puncties, kan men ook weefsel (bijvoorbeeld kankercellen) wegbranden door de naald te verhitten. Dit verhitten gebeurt met behulp van ultrasound of microwave golven. Deze procedure wordt ablatie (of in het Engels ablation) genoemd. Biologische ablatie is het verwijderen van biologische structuur of functionaliteit.

Ook katheterisatie maakt onderdeel uit van het werk van de interventieradioloog. Met behulp van kleine slangetjes (katheter) die in bloedvaten (vaak in de lies of in de pols) worden ingebracht, worden de gewenste plekken in het lichaam bereikt. Daarna wordt met ultrasound het juiste bloedvat opgespoord. Soms wordt er contrastvloeistof ingebracht om het bloedvat zichtbaar te maken (met röntgen zie je de bloedvaten niet). Dit heet angiografie. Katheterisatie wordt ook gebruikt om bloedvaten open te maken, als bijvoorbeeld een bloedprop de doorstroom blokkeert (bij atherosclerose). Soms moet een bloedvat juist dichtgemaakt worden bij een bloeding. Katheterisatie wordt ook ingezet bij de behandeling van kanker: op de plek van de metastase kunnen deeltjes vrijgemaakt worden die de bloedvaten naar de kankercellen dichtmaken en/of de kankercellen doden. Dit kan bijvoorbeeld met radiotherapie (met een radioactief element: yttrium) of chemotherapie.

Geeraedts: “Wij zijn de endovasculaire specialisten. Wij ‘reizen’ als het ware door de bloedvaten en weten er daardoor alles van.”