De Ziekte van Kawasaki - Een Diepgaand Overzicht van Huidziekten

Controles

Tijdens het gebruik van het geneesmiddel zal de arts regelmatig bloedcontroles uitvoeren waarbij vooral naar de leverfunctie gekeken wordt. In het begin van de therapie is dat elke 1-2 weken, later wordt dat minder frequent. Na langdurig gebruik worden ook röntgenfoto’s van de botten gemaakt omdat soms afwijkende botvorming kan optreden.

Acitretine komt in aanmerking wanneer lokale therapie en UV lichttherapie onvoldoende effect sorteren. Voor bepaalde vormen van psoriasis, met name de pustuleuze vormen, is acitretine dan 1e keus.

Alternatieve orale behandelingen kunnen zijn: fumaarzuurtherapie, methotrexaat en cyclosporine. Ook biologics vormen onder bepaalde voorwaarden een alternatief. Uw arts kan u daar in het kader van uw specifieke situatie over voorlichten.

Aan acitretine gerelateerde onderwerpen

Hoe ziet SSSS eruit ?

In de meeste gevallen verloopt SSSS in drie fasen. In het begin is er enige roodheid rondom de mond en ogen. De roodheid verspreidt zich snel over de romp, de armen en de benen, oksels, hals en de liezen (dus de lichaamsplooien) waarna soms het gehele lichaam rood uit kan zien. De huid is daarbij zeer pijnlijk, vooral bij aanraking. De temperatuur is vaak licht verhoogd. Soms zijn er verschijnselen van een verkoudheidje. Na 1 tot 3 dagen laat de huid los, waarbij er grote blaren ontstaan die gemakkelijk stuk gaan. De onderliggende huid lijkt op een oppervlakkige schaafwond, rood glanzend en nattend, soms licht bloedend. Slijmvliezen (zoals mondholte en geslachtdelen) blijven in de regel gespaard. Vaak zijn er rondom de mond korstende blaasjes of blaren, gevuld met pus. Soms is er ook een pussende ooglidontsteking. Drie tot 5 dagen daarna drogen de blaren in. Ook treedt er een droge uitschilfering op van handen en voeten, maar ook van de schijnbaar niet aangedane huiddelen.

De diagnose wordt vaak al vermoed op grond van de typische blaren in de huid. Er bestaan een aantal aanvullende onderzoeken om de diagnose te ondersteunen:

2. HUIDKWEKEN
Er worden uitstrijkjes genomen van de neus, ogen, keel, oor of de huid rondom de anus. Deze uitstrijkjes worden in kweek gezet om de bacterie aan te tonen. De uitslag van de kweek krijgt u pas na een paar dagen. Deze bacteriesoort kan meestal niet gekweekt worden uit de blaarvocht zelf.

Inleiding

De ziekte van Kawasaki is, na henoch-schönleinpurpura, de meestvoorkomende vorm van vasculitis bij kinderen.12 Het betreft een vasculitis die vooral in de coronairarteriën optreedt. De ziekte, waarvan de etiologie niet bekend is, heeft een gemiddelde jaarlijkse incidentie van ongeveer twintig per honderdduizend patiënten jonger dan vijf jaar en komt vooral voor bij jongens van het Aziatische ras.23 De lage incidentie betekent dat een huisarts gemiddeld slechts één keer in zijn professionele leven een kind met de ziekte zal tegenkomen. Toch is kennis van de ziekte belangrijk omdat een tijdige diagnose van essentieel belang is voor het voorkomen van potentieel fatale complicaties, zoals coronaire aneurysmata.4 Aan de hand van twee casussen zullen wij de symptomen, differentieel diagnostische overwegingen en criteria voor de diagnose ziekte van Kawasaki beschrijven.

Finn, een tweeënhalf jaar oude Nederlandse jongen met blanco voorgeschiedenis, bezoekt de huisarts in verband met sinds enkele dagen bestaande koorts tot 40 °C en een rood, opgezet scrotum. De huisarts duidt het beeld als een luierdermatitis met mogelijk een bacteriële superinfectie en schrijft fusidinezuurcrème en paracetamol voor.

Drie dagen later zijn er ook vlekjes op handen en voeten ontstaan, en moet Finn braken. Bij lichamelijk onderzoek ziet de huisarts een zieke patiënt met een dubbelzijdige, niet-purulente conjunctivitis, een rode blos op de wangen en rode, gezwollen lippen [ figuur 1 ]. In de hals voelt de arts twee vergrote lymfeklieren. Over hart en longen hoort hij geen afwijkingen. De scrotale roodheid is schilferend met ‘eilandjes voor de kust’, en op armen, handen en voeten ziet de huisarts een wegdrukbaar erytheem. Hij denkt aan erythema infectiosum (vijfde ziekte) en vindt het huidbeeld, dat zich ondanks antimicrobiële behandeling uitbreidt, nu meer bij een schimmelinfectie passen. Hij vervangt de fusidinezuurcrème daarom door miconazolcrème.