Winkelwagen
U heeft geen artikelen in uw winkelwagen
En una revisión sistemática del 17 estudios con un total de 634 pacientes. [4] Los cuáles usaron dosis bajas de minoxidil oral (≤ 5 mg diarios) se encontró que el efecto adverso más reportado fue la hipertricosis, el cual se informó en aproximadamente una quinta parte de todos los pacientes. Curiosamente, la hipertricosis casi nunca fue una causa de interrupción del fármaco, porque muchos pacientes la consideraron solo un efecto adverso leve y fácilmente manejable. En general, la hipertricosis fue más común entre los pacientes que usaban 5 mg al día. [16,17] Una dosis de 0,25 mg tuvo la menor incidencia de hipertricosis (menos de 10% de los pacientes). [18,19]
Al igual que con minoxidil tópico, minoxidil oral se asocia con un periodo de aumento de la caída del cabello que puede durar de 3 a 6 semanas. Se debe advertir a los pacientes de este posible efecto adverso para evitar la interrupción prematura del tratamiento. [18]
Ramos y sus colaboradores no encontraron diferencias en la presión arterial media al comparar los grupos que utilizaron minoxidil tópico frente a la administración oral, sin embargo, minoxidil oral aumentó la frecuencia cardiaca en 6,5%. [20] Se informó hipotensión postural / mareos en aproximadamente 2% de los pacientes. Sinclai describió el uso de 50 mg de cloruro de sodio al día para el tratamiento de pacientes que informaron hipotensión postural. [18]
Se observó edema de las extremidades inferiores en aproximadamente 3% de los pacientes, la mayoría de los cuales tomaban la dosis de 5 mg. De estos pacientes, solo uno abandonó el tratamiento con minoxidil oral debido al edema. [1]
Se informaron cambios en el electrocardiograma en aproximadamente 1% de los casos, sin embargo, no está claro si los pacientes fueron examinados regularmente porque esto se informó en solo un estudio. Los cambios electrocardiográficos fueron leves y consistieron en taquicardia, contracciones ventriculares prematuras y cambios en la onda T en la derivación 1. [16,21]
Alopecia androgenetica is in sterke mate erfelijk bepaald. Men kan de aanleg voor kaalheid zowel van vaders- als van moederskant ‘erven’. Ongeveer 60% van de Nederlandse mannen krijgt op enig moment in zijn leven te maken met alopecia androgenetica. Soms is dit slechts een iets minder dicht behaard deel van de kruin of inhammen in de voorste haarlijn (‘geheimratsecken’). Anderen krijgen al vlak na de puberteit te maken met een grotendeels kale schedel.
Een vorm van haaruitval die lijkt op alopecia androgenetica komt ook bij vrouwen veel voor en begint meestal rond de menopauze. Dit type haaruitval wordt wel haaruitval volgens het vrouwelijk patroon genoemd (HVP). Wanneer klachten die lijken op alopecia androgenetica bij vrouwen vòòr de menopauze ontstaat kan er reden zijn om endocrinologisch (hormoon-) onderzoek te doen, vooral als er ook sprake is van acne of hirsutisme.
El diseño inicial de minoxidil (también llamado 2,4-pirimidindiamina, 6- (1-piperidinil) -, 3-óxido) fue como un potente agente vasodilatador periférico para tratar la hipertensión refractaria grave en la década de 1970. El fármaco tiene un efecto relajante sobre el músculo liso vascular a través de la apertura de canales de potasio sensibles al trifosfato de adenosina. Durante su uso se descubrieron hipertricosis y crecimiento del cabello como efectos adversos comunes entre los usuarios y se comercializó por primera vez una preparación tópica en 1986. [1,2,3]
Debido a sus graves efectos secundarios, minoxidil oral se reservó para los casos de hipertensión de difícil control a pesar del manejo a dosis máximas con tres agentes antihipertensivos y haber descartado causas secundarias de hipertensión. Durante varias décadas minoxidil se ha utilizado como solución tópica a 2% y 5% y más tarde como espuma a 5% para el tratamiento de una variedad de afecciones de alopecia tanto en hombres como en mujeres, aunque fue aprobado solo para la alopecia androgenética. [4]
Stress kan een rol spelen bij het ontstaan van alopecia androgenetica, hoewel het niet de belangrijkste oorzaak is. Er zijn verschillende manieren waarop stress invloed kan hebben op haarverlies:
Hormonale veranderingen: Stress kan leiden tot veranderingen in de hormoonspiegels in het lichaam, waaronder cortisol, het “stresshormoon”. Verhoogde cortisolspiegels kunnen op hun beurt de haarcyclus beïnvloeden, waardoor de haargroeifase (anagene fase) verkort wordt en haaruitval sneller optreedt. Bovendien kan stress ook de balans van geslachtshormonen, zoals testosteron en oestrogeen, verstoren, wat kan bijdragen aan haarverlies bij mensen die al genetisch vatbaar zijn voor alopecia androgenetica.
Verzwakking van het immuunsysteem: Langdurige stress kan het immuunsysteem verzwakken, waardoor het lichaam vatbaarder wordt voor infecties en ontstekingen die de hoofdhuid en haarzakjes kunnen aantasten en haarverlies kunnen veroorzaken.
Slechte voeding en levensstijl: Stress kan leiden tot een ongezonde levensstijl, waaronder een slecht dieet, onvoldoende slaap en verminderde lichaamsbeweging. Deze factoren kunnen de algehele gezondheid van het lichaam beïnvloeden en daardoor ook de gezondheid van het haar.
Hoewel stress een rol kan spelen bij haarverlies, is het belangrijk op te merken dat alopecia androgenetica voornamelijk een genetische aandoening is en stress alleen niet voldoende is om de aandoening te veroorzaken. Het verminderen van stress kan echter helpen om de algehele gezondheid van het haar te verbeteren en mogelijk haarverlies te verminderen bij mensen die al genetisch vatbaar zijn voor alopecia androgenetica.
De behandelaanpak verschilt weer bij mannen en vrouwen.
BIJ DE MAN:
1. Minoxidil lotion 2% en 5%. Het middel kan de haargroei stimuleren. Het resultaat verschilt echter van pesoon tot persoon. Bovendien kunnen de pasverkregen haren weer uitvallen zodra men met het middel stopt. Minoxidil wordt tweemaal daags op droog haar aangebracht. Het eerstvolgend half uur, het haar niet nat maken. De behandelkuur duurt minimaal 12 maanden. Slechts bij 5-10% wordt hergroei van de haren gezien , bij 30% stopt de haaruitval. Minoxidil wordt niet vergoed. Klik op www.minoxidil.nl voor meer informatie.
2. Operatieve ingrepen
a. Haartransplantatie. Hierbij worden haren afkomstig van het achterhoofd getransplanteerd naar de kale plekken elders. De haren van het achterhoofd zijn namelijk minder gevoelig voor DHT. Tijdens de transplantatie wordt er tevens gebruik gemaakt van lasertechnologie.
b. Huid reductie (hair weaving). Hierbij wordt een kaal stuk gebied eruit gesneden waarna de eindjes naar elkaar toe worden getrokken. Hierdoor krijg je dus een soort van verkleining van het haarloze gebied.
Deze operatieve ingrepen worden slechts in beperkte centra uitgevoerd in Nederland en de kosten ervan zijn niet opgenomen in het ziekenfondspakket.
3. Finasteride. Deze stof remt het enzym 5-alpha-reductase, welk normaal de productie van DHT reguleert. Het gevolg is dat er veel minder DHT wordt gevormd waardoor de haaruitval stopt. Finasteride dient minimaal 3 maanden te worden gebruikt. Alleen bij geringe tot matig ernstige kaalheid bij mannen is het succesvol gebleken. Het effect na 12 maanden kuur is als volgt: 48% v.d. patiënten krijgt weer haargroei op bovenkant van de schedel ( = vertex) , na 24 maanden is dit 58%. Het effect op het voorste schedel gebied is echter minder (slechts 31% ziet weer haargroei na 1 jaar). In Nederland is dit middel vooralsnog niet geregistreerd als medicijn tegen alopecia androgenetica.